เรื่องกล่าวหา พลเอกสุรยุทธ์ จุลานนท์ เมื่อครั้งดำรงตำแหน่งแม่ทัพภาคที่ 2 กับพวกว่า เข้าไปถือครองที่ดินบนเขายายเที่ยง ตำบลคลองไผ่ อำเภอสีคิ้ว จังหวัดนครราชสีมา ซึ่งได้มาโดยมิชอบ

คณะกรรมการ ป.ป.ช. ได้รับหนังสือกล่าวหาจาก นายสุดชาย บุญไชย ที่ปรึกษากลุ่มเพื่อนทักษิณ (กลุ่มคนวันเสาร์ไม่เอาเผด็จการ) กล่าวหาพลเอกสุรยุทธ์ จุลานนท์ เมื่อครั้งดำรงตำแหน่งแม่ทัพภาคที่ 2  พันเอกหญิง ท่านผู้หญิงจิตรวดี จุลานนท์ และพลเอกสุรฤทธิ์ จันทราทิพย์ อดีตผู้ทรงคุณวุฒิกองทัพบก ว่าได้ถือครองที่ดินบนเขายายเที่ยง ตำบลคลองไผ่ อำเภอสีคิ้ว จังหวัดนครราชสีมา โดยได้ที่ดินดังกล่าวมาโดยไม่ชอบด้วยกฎหมาย กล่าวคือ เจ้าของที่ดินบนเขายายเที่ยงเดิมได้ขายที่ดินแปลงดังกล่าว ให้กับผู้จัดสรรที่ดินคนหนึ่ง ในราคา 700,000 บาท ต่อมาผู้จัดสรรที่ดินคนดังกล่าว ได้ขายที่ดินให้กับพลเอก สุรฤทธิ์ จันทราทิพย์ ในราคาเพียง 50,000 บาท และภายหลังพลเอกสุรฤทธิ์ ได้ยกที่ดินบนเขายายเที่ยงให้กับ พันเอกหญิง ท่านผู้หญิง จิตรวดี จุลานนท์ โดยเสน่หา ซึ่งน่าสงสัยว่าการขายที่ดินบนเขายายเที่ยงในราคาถูกดังกล่าว สืบเนื่องมาจากที่ผู้จัดสรรที่ดินคนดังกล่าว ได้เคยจัดสรรที่ดินขายให้กับข้าราชการชั้นผู้น้อยในกองทัพภาคที่ 2 แต่เกิดปัญหาไม่สามารถออกโฉนด และโอนที่ดินให้กับผู้ซื้อได้ จึงได้ขายที่ดินให้ราคาถูกเป็นค่าวิ่งเต้น

คณะกรรมการ ป.ป.ช. พิจารณาแล้วเห็นว่า พลเอก สุรยุทธ์ จุลานนท์ ได้พ้นจากการเป็นเจ้าหน้าที่รัฐ ในตำแหน่งผู้บัญชาการทหารสูงสุด ไปตั้งแต่ปี 2546 ส่วนพันเอกหญิง ท่านผู้หญิง จิตรวดี จุลานนท์ ได้พ้นจากการเป็นเจ้าหน้าที่ของรัฐ ไปตั้งแต่ปี 2545 แตนายสุดชาย บุญไชย เพิ่งจะยื่นคำกล่าวหาต่อคณะกรรมการ ป.ป.ช. เมื่อวันที่ 11 มกราคา 2550 จึงเป็นคำกล่าวหาที่ไม่เป็นไปตาม หลักเกณฑ์ตามพระราชบัญญัติประกอปรัฐธรรมนูญว่าด้วยการป้องกันและปราบปรามการทุจริตแห่งชาติ พ.ศ. 2542 มาตรา 84 ประกอบมาตรา 85  คณะกรรมการจึงมีมติไม่รับพิจารณา

สำหรับพลเอกสุรฤทธิ์ จันทราทิพย์ นั้น เนื่องจากเพิ่งพ้นจากการเป็นเจ้าหน้าที่ของรัฐ ในปี 2549 จึงยังอยู่อำนาจหน้าที่ของคณะกรรมการ ป.ป.ช. ที่จะดำเนินการไต่สวนข้อเท็จจริงได้ คณะกรรมการ ป.ป.ช. จึงมีมติรับพิจารณา และมอบหมายให้พนักงานเจ้าหน้าที่ ดำเนินการไต่สวนข้อเท็จจริงต่อไป ตามประกาศคณะปฏิรูปการปกครองในระบอบประชาธิปไตย อันมีพระมหากษัตริย์ทรงเป็นประมุข ฉบับที่ 31 ลงวันที่ 30 กันยายน พ.ศ. 2549 ข้อ 5