สวัสดียามค่ำคืนครับ ท่านผู้ชม-ผู้อ่าน ที่เคารพรักทุก ๆ ท่าน  ผมคิดว่าหลาย ๆ ท่านคงจะงงและเง็งกับหัวข้อในวันนี้ ครับ ท่านฟังไม่ผิดหรอกครับ ตะ-โล้ด-โป๊ด มันคืออะไร การละเล่น คำทะลึ่งตึงตัง อะไรกัน  ครับ อย่าพึ่งงงนะครับ ขอย้อนไปสมัยเมื่อประมาณสิบปีที่แล้ว สมัยที่ผมยังวัยละอ่อน เป็นนิสิตอยู่ภาควิชาดนตรีศึกษา คณะครุศาสตร์  จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ผมอยู่ชั้นปีที่สอง ต้องรับน้องชั้นปีที่หนึ่ง (ไม่มีความรุนแรงนะครับ) ก็ต้องมีการแนะนำตัวให้น้องได้รู้จัก เอาละครับ อำละครับ การอำก็ได้เกิดขึ้น อำกันว่า พี่เอกนั้น เอกนี้ (ซึ่งบางคนโกหกน้องว่าเอกเปียโน แต่หน้าตาไม่ค่อยจะพ้นสุรินทร์) อย่างนี้เป็นต้น ฮ่า ๆ ผมคนนึงละครับ อำน้องว่า "พี่นี่นะ เอกตะโล้ดโป๊ด" งงครับ ทั้งเพื่อนทั้งน้องงงกันเป็นไก่ตาแตก อะไรของมัน (วะ) ไอ้ตะโล้ดโป๊ด  ก็เลยขออนุญาตเฉลยให้ทราบโดยทั่วกัน (ไม่อย่างนั้น ก็คงนอนไม่หลับครับ)

          ตะโล้ดโป๊ด เป็นกลองขึ้นหนังสองหน้าหุ่นกลองทำด้วยไม้แก่นเนื้อแข็ง ใช้สายหนังโยงเร่งเสียงมีรูปร่างลักษณะและขนาดเช่นเดียวกับเปิงมาง และสองหน้า แต่ตัวกลองยาวราวสัก ๗๘ ซม. ซึ่งยาวกว่าสองหน้าประมาณ ๒๐ ซม. หน้ากลองตะโล้ดโป๊ดข้างหนึ่งใหญ่ มีขนาดกว้างประมาณ ๒๐ ซม. ส่วนอีกข้างหนึ่งเล็กวัดผ่านศูนย์กลางประมาณ ๑๗ ซม. มีหูผูกห้อยทำด้วยหนังอยู่ตรงขอบทางหน้าเล็กและใช้ตีทางหน้าเล็กนี้ กลองตะโล้ดโป๊ด เป็นกลองที่นิยมใช้กันในจังหวัดภาคเหนือของประเทศไทยใช้ตีคู่กับกลองแอว์สำหรับเข้ากระบวนแห่ ใช้ตีประกอบการฟ้อนกับใช้บรรเลงในการเล่นเพลงพื้นเมืองทางภาคเหนือร่วมกับเครื่องดนตรีอื่น ๆ อีก ๕-๖ ชิ้น คือ ปี่แน ๒ เลา (ใหญ่ ๑ เล็ก ๑) ฉาบใหญ่ ๑ ฆ้องโหม่ง ๑ ฆ้องหุ่ย ๑ และกลองแอว์ ๑ เสียงของกลองตะโล้ดโป๊ดต้องเทียบให้เข้ากับฆ้องหุ่ยและเมื่อบรรเลงเคลื่อนที่ในกระบวนแห่เขาใช้ร้อยหูหิ้วที่ขอบหน้ากลองทางด้านหน้าเล็ก ผูกห้อยติดกับกลองแอว์ซึ่งมีคนหามและคนเดินตีไปด้วย

          ครับ ในโอกาสหน้าจะพยายามหาเครื่องดนตรีที่มีชื่อแปลก ๆ มาเสนอให้ทุก ๆ ท่านทราบกันอีกนะครับ หลับฝันดี ราตรีสวัสดิ์ครับ