• ปณิธิภูศรีเทศ
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : pnt-pst@thaimail.com
  • วันที่สร้าง : 2007-09-09
  • จำนวนเรื่อง : 22
  • จำนวนผู้ชม : 6347
  • จำนวนผู้โหวต : 11
  • ส่ง msg :
บทกวีสีเส้น
ขอเสนอภาพและบทกวีเพื่อแลกเปลี่ยนกับทุกท่าน ยินดีรับฟังทุกความคิดเห็นครับ
Permalink : http://www.oknation.net/blog/write-pic
วันอาทิตย์ ที่ 30 กันยายน 2550
ขวัญเอ๋ย...
Posted by ปณิธิภูศรีเทศ , ผู้อ่าน : 137 , 17:24:50 น.   | หมวดหมู่ : วาดกวี  
พิมพ์หน้านี้

                                                                (ภาพ :ทุ่งนา อ.วัดโบสถ์ พิษณุโลก)ขวัญเอ๋ย...                      ๑.         ขวัญเอ๋ย...ขวัญมา.....                      ขวัญพลัดดงหลงป่าคราเสียขวัญ                             ตื่นตระหนกระหกระเหินเนิ่นนานวัน                               เพราะความจริง-ความฝันนั้นน่ากลัว                                                  ขวัญเอ๋ย...ขวัญหาย....

อ่านต่อ

วันเสาร์ ที่ 29 กันยายน 2550
เจ้านกกวี
Posted by ปณิธิภูศรีเทศ , ผู้อ่าน : 96 , 23:14:12 น.   | หมวดหมู่ : วาดกวี  
พิมพ์หน้านี้

(ภาพ: หน้าโรงเรียนบ้านกร่างวิทยาคม พิษณุโลก)           เจ้านกกวี            เจ้านกกวี...                                               ปีกอิสระเสรีเจ้าเริงร่อน            กระหยับปีกจากโค้งทิฆัมพร                    สู่ดงดอนแดนดินถิ่นใด            มุ่งซ้าย-หมายขวา-เบื้องหน้านั่น              บินไปอย่างเชื่อมั่นฤๅหวั่นไหว            จะทอถักถ้อยคำบำเรอใคร                        ฤๅหล่อเลี้ยงเพียงใจหนึ่งน....

อ่านต่อ

วันศุกร์ ที่ 28 กันยายน 2550
รอเพลา
Posted by ปณิธิภูศรีเทศ , ผู้อ่าน : 90 , 22:54:57 น.   | หมวดหมู่ : วาดกวี  
พิมพ์หน้านี้

สถานที่ ;ประตูเข้ามหาวัทยาลัยราชภัฏพิบุลสงคราม (ส่วนวังจันทน์)/สีน้ำ-ปณิธิ-รอเพลา.........................................................เมล็ดพันธุ์หนึ่งซุก ณ ซอกหินจมฝุ่นดินดักดานนานหนักหนาระอุเพลิงแดดผลาญจนด้านชารอเพลาแตกรากชำแรกดินแล้ววสันตฤดูผู้มาเยือนก็เอ่ยเอื้อนเพลงหวานธารกระษิรหล่อเลี้ยงลูกระริกรื่นชื่นชีวินพันธุ์พฤกษาทั่วถิ่นสิ้นทุกข์ทนพันธุ์ - เมล็ดหนึ่งนั้นเริ่มสรรค์สร้างแปลงร่างรากเรียงเล....

อ่านต่อ

วันพุธ ที่ 26 กันยายน 2550
มัน
Posted by ปณิธิภูศรีเทศ , ผู้อ่าน : 73 , 21:15:52 น.   | หมวดหมู่ : วาดกวี  
พิมพ์หน้านี้

มัน................................................มันเขยื้อนความยะเยือกผ่านเทือกเขาเลาะลำเนาผืนนาอ้อมป่าเปลี่ยวแทรกลำไส้แห้งติดบิดเป็นเกลียวบีบใบหน้าซีดเซียวสิ้นเรี่ยวแรงมันแผ่รัศมีชี้อำนาจมันประกาศศักดาท่ากำแหงอวดโอ่อิทธิพลล้นกำแพงถีบคนล้มตะแคงลงคลุกดินจึงร่างกระเสือกกระสนทุรนทุรายกลางฝูงวัวควายซี่โครงปลิ้นระทดระทวยใจรวยรินชีพใกล้ลบจบสิ้นบนดินแล้ง...........................-ปณิธิ ภูศรีเทศ/พิษณุโลก/....

อ่านต่อ

วันเสาร์ ที่ 22 กันยายน 2550
งาน
Posted by ปณิธิภูศรีเทศ , ผู้อ่าน : 129 , 20:29:05 น.   | หมวดหมู่ : วาดกวี  
พิมพ์หน้านี้

งาน ?(ขอเป็นกำลังใจผู้กำลังทำ "งาน? " ครับ)เขากำลังทำงานอยู่                 กำลังปิดประตูสองหูเขาพูดได้ - พูดเพียงเสียงแผ่วเบา            อย่างี่เง่าเอะอะคึกคะนองเขากำลังทำงานอยู่                   กำลังปิดประตูนัยน์ตาสองไม่มีอารมณ์ไหนไปจ้องมอง                เขาต้องปิดตาเพื่อเปิดใจเขากำลังทำงานอยู่                        ปิดประตูแห่งปากยากขานไขอย่าชวนเขาสนทนาเนื้อหาใด        จินตนาการอาจพ....

อ่านต่อ

วันอาทิตย์ ที่ 16 กันยายน 2550
นาน ?
Posted by ปณิธิภูศรีเทศ , ผู้อ่าน : 63 , 22:13:42 น.   | หมวดหมู่ : วาดกวี  
พิมพ์หน้านี้

น า น.....?โดดเด่น โดดเดี่ยว เปลี่ยวเหงาคอยเขา คอยใคร คนไหนทนลม ทนฝน ทนแดดไฟมานานเท่าไร...แล้วใจเจ้าเอย...- ปณิธิ ภูศรีเทศ/พิษณุโลก/ภาพ-คำกันยายน ๒๕๕๐....

อ่านต่อ

เกินขอ
Posted by ปณิธิภูศรีเทศ , ผู้อ่าน : 60 , 21:35:48 น.   | หมวดหมู่ : วาดกวี  
พิมพ์หน้านี้

๑. ฤๅโลกนี้บรรเลงเพียงเพลงโศกท่วงทำนองวิปโยคยั่วย้อมหล้าฤๅมนุษย์ดื่มด่ำแต่น้ำตาจึงเข่นฆ่า-ฆ่าฟัน กันบรรลัย๒. เหยียดหยัน-ย่ำยิ้ม ลงย่อยยับเสียงหัวเราะพังพับถูกขับไสน้ำเลือด-น้ำตาบ่าท่วมใจเท่าไหร่-เท่าไร เล่าจึงพอ๓. เลือดล้างเลือดเชือดเฉือนเอาชีวิตหมดสิทธิ์สิ้นโศกแล้วโลกหนอฤๅว่าไฟล้างโลกลุกไหม้รอเกินวอนขอน้ำใจดับไฟแล้ว- ปณิธิ ภูศรีเทศ -พิษณุโลก /ภาพ-คำกันยายน ๒๕๕๐....

อ่านต่อ

วันเสาร์ ที่ 15 กันยายน 2550
บกพร่อง
Posted by ปณิธิภูศรีเทศ , ผู้อ่าน : 134 , 20:41:34 น.   | หมวดหมู่ : วาดกวี  
พิมพ์หน้านี้

              ๑.     ข้าแอบชิมความเศร้าใต้เงาโศก ดื่มน้ำวิปโยคโชกชุ่มหล้าภาพแข็งแท่งหินเห็นชินชา คู่ป่า-สัตว์เมืองเครื่องยนต์คราง       เห็นน้ำใจไหลหลั่งลงถังขยะ อธรรม-ธรรมะ ตาขุ่นขวางแววตาเมตตาล้วนพร่าพราง ดิบด้านกระด้างกลับพร่างพราว       หลายเท้าสืบเท้าเข้ารุกที่ หลายมือขมันขมีเร็วรี่สาวตะเกียกตะกายหมายฝ่าคว้าเดือนดาว คนเจ็บเหน็บหนาวยังนอนดิน       เสียงไห้โหยหาลาลับหาย เลือนละลายด้วยเสียงโห่แห่งโ....

อ่านต่อ


/2