พิมพ์หน้านี้
|
๑. ฤๅโลกนี้บรรเลงเพียงเพลงโศก ท่วงทำนองวิปโยคยั่วย้อมหล้า ฤๅมนุษย์ดื่มด่ำแต่น้ำตา จึงเข่นฆ่า-ฆ่าฟัน กันบรรลัย ๒. เหยียดหยัน-ย่ำยิ้ม ลงย่อยยับ เสียงหัวเราะพังพับถูกขับไส น้ำเลือด-น้ำตาบ่าท่วมใจ เท่าไหร่-เท่าไร เล่าจึงพอ ๓. เลือดล้างเลือดเชือดเฉือนเอาชีวิต หมดสิทธิ์สิ้นโศกแล้วโลกหนอ ฤๅว่าไฟล้างโลกลุกไหม้รอ เกินวอนขอน้ำใจดับไฟแล้ว - ปณิธิ ภูศรีเทศ -พิษณุโลก /ภาพ-คำ กันยายน ๒๕๕๐ |