พิมพ์หน้านี้
|
(ภาพ :ทุ่งนา อ.วัดโบสถ์ พิษณุโลก) ขวัญเอ๋ย... ๑. ขวัญเอ๋ย...ขวัญมา..... ขวัญพลัดดงหลงป่าคราเสียขวัญ ตื่นตระหนกระหกระเหินเนิ่นนานวัน เพราะความจริง-ความฝันนั้นน่ากลัว ขวัญเอ๋ย...ขวัญหาย.... ศพเรียงรายเอน็จอนาถเกลื่อนกลาดทั่ว ไฟโหม ปืนดัง ปัง ปัง รัว เห็นเลือดท่วมตัว ตาย ตาย ตาย ๒. ขวัญเอ๋ย...ขวัญหนี.... แต่ภาระหน้าที่มีความหมาย โรงเรียนต้องไม่ร้างว่างเดียวดาย ด้วยว่าสายตาละห้อยยังคอยครู ครูจึงจับชอล์กเขียนบอกว่า รักและห่วงเธอหนักหนานะหนูหนู แม้ร่อยรอยกระสุนพรุนเป็นรู ครูจักอยู่ให้รอดให้ปลอดภัย ๓. ขวัญเอ๋ย...ขวัญมา... บุญรักษาลูกศิษย์สุขสดใส ขอฝนดับไฟถิ่นแผ่นดินไทย ขอสันติสุขสู่ใต้..ไทยร่มเย็น ขอฝนดับไฟถิ่นแผ่นดินไทย เรา ต้องมีลมหายใจ...ได้พบกัน ........................................ (ร่วมส่งกำลังใจให้ครู-นักเรียนและพี่น้องภาคใต้ที่เสี่ยงภัยในขณะนี้) ปณิธิ ภูศรีเทศ/พิษณุโลก/ภาพ-คำ กันยายน ๒๕๕๐ |