พิมพ์หน้านี้
|
(ภาพ:: ปณิธิ :ทุ่งนาพิษณุโลก: สีน้ำบนกระดาษ) เพรางาย .......................................................................................... ๑. แล้วตาวันก็รุ่งพุ่งรังสี รัศมีมลังเมลืองเรืองสีสัน คือก้าวเช้าใหม่ในอีกวัน ที่ด้นดั้นข้ามคืนมาชื่นเช้า จบ- จุดความมืดอันยืดเยื้อ แสงระเรื่อแต่งแต้มแฉล้มเฉลา หรีดหริ่งเรไรไพรลำเนา หลบเข้าที่พำนักพักทำนอง ใบไม้ตื่นลืมตามาชมโลก สะบัดโบกทักทายสายลมล่อง นกน้อยเหินฟ้าท่าลำพอง แมลงปอไวว่องท่องเที่ยวไพร ผีเสื้อสวมสอดกอดบุปผา ยอดหญ้ากระซี้กระซิกระริกไหว จุมพิตน้ำค้างอย่างเข้าใจ รับวันใหม่ด้วยรอยยิ้มอันพริ้มพราย ............................... ๒. แล้วสุริยาก็รุ่งพุ่งรังสี รัศมีเรื่อเหลืองเรืองแสงฉาย หากนกหนึ่งเคยอยู่อย่างซังกะตาย มีเพรางาย แห่งชีวิต...ติดบีกบิน ................................................ ปณิธิ ภูศรีเทศ/พิษณุโลก/ภาพ-คำ ตุลาคม ๒๕๕๐ |