ไอฝนจากริมหน้าต่างกระเซ็นเบียดเสียดแอบเข้าห้องนอนโดยไม่ได้รับอนุญาต

ผ้าม่านสีครีมโบกสะบัดเริงระบำในท่วงทำนองละติน หยอกล้อกับลมแรงซึ่งกระโชกมาเป็นระยะๆ

ท้องฟ้าสีขุ่นมัว มาจากเมฆหมอกสีดำแอบรวมตัวเป็นกองกำลังขนาดใหญ่

 พร้อมกับส่งสายฝนราดรดลงสู่เบื้องล่างอย่างไม่ใยดี

ฉันรับความชุ่มฉ่ำที่แฝงกายมากับห่าฝนที่ถาโถม โรมรัน อยู่ด้านนอก

ฝนเจ้าชู้ แอบลุกลามนำความเปียกชื้นมาถึงเตียงนอน

ฉันคงใจดี ปล่อยให้มันรุกล้ำ กล้ำกรายใกล้ตัวมากไป

 

สมัยเด็ก ๆ ยังจำได้ว่า ฉันชอบวิ่งเล่นกลางสายฝน

ปล่อยให้ฝูงหยดน้ำที่ดิ่งลงจากฟากฟ้าปะทะทั่วร่าง

ความตื่นเต้นปนสนุกที่ฝนมอบให้  ฉันไม่เคยลืม

แต่ฝนก็ไม่ได้ทิ้งแต่ความชุ่มฉ่ำเท่านั้น

ฉันได้อภิสิทธิ์หยุดเรียน เพราะฝนฝากไข้ไว้ให้ดูต่างหน้า

 

ฝนได้ใจ กรูกันเข้ามาทางหน้าต่างอย่างไม่เกรงใจ

ฉันจำเป็นต้องยุติ การรุกล้ำของสายฝนทันที

ผ้าม่านที่กำลังเริงระบำถูกแหวกเพื่อจะปิดบานหน้าต่าง หวังหยุดพฤติกรรมแห่งฝนเจ้าชู้

แต่ฝนทะเล้นแอบแต๊ะอั๋งฉันทีเผลอ ร่องรอยหยอกเย้าเปียกปอนทั่วมือ

ความรู้สึกที่คุ้นเคยกำลังสะกิดถึงความสัมพันธ์ก่อนเก่าเมื่อครั้งเยาว์วัย

ความสนุกในครั้งนั้นกำลังรุมเร้าและปะทุ อีกครั้ง...

                              

.....                               

 

หน้าต่างถูกเปิดอ้าทิ้งไว้เหมือนเดิม ผ้าม่านสงบนิ่งไว้อาลัยการจากไปของสายฝน

กายฉันสั่นสะเทิ้ม ความหนาวเย็นเข้ามาแทนที่ความสนุกที่ถูกปลดปล่อยเมื่อครู่

ฉันอมยิ้มกับของฝากที่ฝนทิ้งไว้ให้  ก่อนหยิบมือถือต่อสายถึงเพื่อนร่วมงาน

“วันนี้ฉันลางานนะ ไม่สบาย”