บทความนี้เขียนขึ้นโดย จอร์จ คอลลิน ซึ่งเป็นดาราตลกที่โด่งดัง
เขาเขียนขึ้นในวันที่ 11 กันยายน (ตึกเวิรด์เทรดถล่ม)
หลังจากที่ทราบว่าภรรยาของเขาเสียชีวิตในตึกนั้นด้วย........ 
อยากให้ทุกคนได้อ่าน ข้อความนี้ มีความหมายดีนะ

ทุกวันนี้

เรามีตึกสูงขึ้น มีถนนกว้างขึ้นแต่ความอดกลั้นน้อยลง
เรามีบ้านใหญ่ขึ้น แต่ครอบครัวของเรากลับเล็กลง
เรามียาใหม่ ๆ มากขึ้น แต่สุขภาพกลับแย่ลง
เรามีความรักน้อยลง แต่มีความเกลียดมากขึ้น
เราไปถึงโลกพระจันทร์มาแล้ว แต่เรากลับพบว่า
แค่การข้ามถนนไปทักทายเพื่อนบ้านกลับยากเย็น.....
เราพิชิตห้วงอวกาศมาแล้ว แต่แค่ห้วงในหัวใจกลับไม่อาจสัมผัสถึง
เรามีรายได้สูงขึ้น แต่ศีลธรรมกลับตกต่ำลง
เรามีอาหารดี ๆ มากขึ้นแต่สุขภาพแย่ลง
ทุกวันนี้ทุกบ้านมีคนหารายได้ได้ถึง 2 คน แต่การหย่าร้างกลับเพิ่ม! มากขึ้น

ดังนั้น …… จากนี้ไป …… ขอให้พวกเรา

อย่าเก็บของดี ๆ ไว้โดยอ้างว่าเพื่อโอกาสพิเศษ
เพราะทุกวันที่เรายังมีชีวิตอยู่คือ …… โอกาสที่พิเศษสุด …… แล้ว
จงแสวงหา การหยั่งรู้
จงนั่งตรงระเบียงบ้านเพื่อชื่นชมกับการมีชีวิตอยู่ โดยไม่ใส่ใจกับความ ….. อยาก …

จงใช้เวลากับครอบครัว เพื่อนฝูงคนที่รักให้มากขึ้น …….
กินอาหารให้อร่อย ไปเที่ยวในที่ที่อยากจะไป
ชีวิตคือโซ่ห่วงของนาทีแห่งความสุขไม่ใช่เพียงแค่การอยู่ให้รอด

เอาแก้วเจียระไนที่มีอยู่มาใช้เสีย
น้ำหอมดี ๆ ที่ชอบ จงหยิบมาใช้เมื่ออยากจะใช้
เอาคำพูดที่ว่า! ……. สักวันหนึ่ง …….. ออกไปเสียจากพจนานุกรม

บอกคนที่เรารักทุกคนว่าเรารักพวกเขาเหล่านั้นแค่ไหน
อย่าผลัดวันประกันพรุ่ง ที่จะทำอะไรก็ตามที่ทำให้เรามีความสุขเพิ่มขึ้น
ทุกวัน ทุกชั่วโมง ทุกนาที มีความหมาย
เราไม่รู้เลยว่าเมื่อไรมันจะสิ้นสุดลง  ….. และเวลานี้ ….

ถ้าคุณคิดว่าคุณไม่มีเวลาที่จะ copy ข้อความนี้ไปให้คนที่คุณรักอ่าน ……
แล้วคิดว่า …. สักวันหนึ่ง ….. ค่อยส่ง.....

จงอย่าลืมคิดว่า …. สักวันหนึ่ง …..
วันนั้น คุณอาจไม่มีโอกาสมานั่งตรงนี้เพื่อทำอย่างที่คุณต้องการอีกก็ได้

ทั้งหมดข้างต้นเป็นบทความที่ได้รับมาจากเพื่อนรักค่ะ .... เพื่อนสมัย ม.2 คบกันมาจนถึงปัจจุบัน ... จะเรียกว่าเพื่อนสนิทก็คงจะน้อยเกินไป ตอนนี้เหมือนเป็นพี่น้องในบ้านไปแล้ว เพราะเธอมาที่บ้านแทบทุกวันเมื่อมีโอกาส ... แถมพ่อกับแม่ก็ห่วงเพื่อนคนนี้ยิ่งกว่าลูกสาวคนนี้ซะอีก ...  ถามถึงทุกวันซิน่า ....

ไม่ได้อิจฉาเพื่อนหรอกนะ ...อย่าเพิ่งปลอบใจ ... เพียงแต่จากที่มีพี่น้องสองคน ...

ตอนนี้ก็เลยกลายเป็นพี่น้อง 4 คน คือ เพื่อนสนิท และน้อง Mike นั่นเอง ....

E-Mail ฉบับนี้ได้มาตั้งแต่วันที่ 1 ส.ค. แล้ว .... แต่กว่าจะอ่านได้ก็ผ่านไปอีก 2 วัน .... เสียดายที่อ่านช้า ... แต่คงไม่ช้าเกินไปที่จะแบ่งให้เพื่อน ๆ ใน OK ได้อ่านด้วยกันนะคะ ...

เรื่องของเรื่อง คือ อยากจะบอกว่า ถ้าจะ Comment เรื่องของเพื่อนคนไหน หรืออยากอ่านเรื่องของเพื่อนคนไหน ก็อ่านซะวันนี้เลยนะคะ ...อย่าปล่อยเวลาให้ผ่านไป ผ่านไป เพราะอาจจะมีใครคนหนึ่งที่เฝ้ารออยู่ .... เดี๊ยวเค้าจะน้อยใจซะก่อน .... 

ไม่ใช่หรอกค่ะ ... ล้อเล่น ....

ที่จริงอยากบอกว่า เดือนนี้ เดือน สิงหาคม อีกครั้งแล้ว .... สำหรับคนที่โชคดี ... คือ คนที่ยังมีแม่อยู่ใกล้ ๆ ให้กอด ให้หอมได้ .... ก็อย่าลืมท่านนะคะ .... หันไปหาท่านบ้าง บางคนไม่เคยทำ อาจจะเขินไปบ้าง แต่ลองดูนะคะ .... ลองซักครั้ง แล้วจะรู้สึกว่านั่นแหละ สุดคุ้มเลย ที่ได้ทำแบบนั้นกับ "แม่"

วันนี้ คุณบอกรัก "แม่" หรือยังคะ .....

Credit Picture : Kapook, Hunsa.Blog