วันอาทิตย์ ที่ 27 กรกฎาคม 2551
อยากให้รู้ว่ารัก
Posted by
วรรณ
,
ผู้อ่าน : 206
, 18:00:16 น.
| หมวดหมู่ :
บทกวี
พิมพ์หน้านี้
|
อยากให้รู้ว่ารัก เฝ้าประคอง เก็บออม ถนอมรักสานสลัก ไมตรี ฤดีมั่นรวบรวมร้อย ถ้อยวจี พลีจำนรรจ์สื่อดวงใจ ผูกพัน สัมพันธ์เติม ก่อร่างฝัน ซึ้งซ่าน อันหวานฉ่ำร่ายลำนำ เพ้อพร่ำ รำพันเพิ่มหนึ่งใจเดียว มอบวาง ยังเหมือนเดิมกับคิดถึง สรรค์เสริม เติมชีวา วันคืนเปลี่ยน เวียบผัน ไม่หวั่นไหวด้วยจิตใจ ซื่อตรง คงปรารถนาเปี่ยมด้วยหวัง สวยงาม ความศรัทธาคือคุณค่า แห่งทรวง ดวงวิญญาณ ประดับจิต ติดเตือน เสมือนหนึ่งมั่น....
|
วันเสาร์ ที่ 26 กรกฎาคม 2551
เดนคนก่อเรื่องที่เมืองอุดร
Posted by
วรรณ
,
ผู้อ่าน : 447
, 16:59:26 น.
| หมวดหมู่ :
บทกวี
พิมพ์หน้านี้
|
เดนคนก่อเรื่องที่เมืองอุดร เดรัจฉาน รวมกลุ่ม รุมทำร้ายรับไม่ได้ ภาพที่ดู เมื่อรู้เห็นบนแผ่นดิน ถิ่นกำเนิด เกิดกรรมเวรเหล่ากากเดน ระดมโฉด โหดระยำ อ้างตัวเอง ว่าปกปัก รักอุดรหัวสมอง แค่ตัวหนอน ทำอุดรต่ำช่างชั่วชาติ สิ้นดี ที่กระทำขู่ขย้ำ เหมือนหมู่หมา สารเลว ด้วยเพราะเป็น คนอุดร มาก่อนเก่าภูมิลำเนา มาบัดนี้ ถึงทีเหลววอดวุ่นวาย พวกจัญไร ก่อไฟเปลวอุดรหม่น หล่นเหว เหลวเพราะพาล คือการร้าย ก่อกรรม ต่ำชั้....
|
วันพฤหัสบดี ที่ 24 กรกฎาคม 2551
คนโซ
Posted by
วรรณ
,
ผู้อ่าน : 165
, 15:18:52 น.
| หมวดหมู่ :
บทกวี
พิมพ์หน้านี้
|
คนโซ อย่ากังวล ใดๆ เลยคนดีให้ฉันรักเธออย่างนี้คงดีกว่าสุขลมๆ กับคืนวันกาลเวลาปรารถนาอย่างลำเอียงเพียงข้างเดียว อย่าได้ห่วงความรู้สึกอย่านึกถึงให้ฉันซึ้งลำพังปองอย่าข้องเกี่ยวเส้นทางรักสายรันทดอันคดเคี้ยวฉันขอเดินคนเดียวไม่เกี่ยวใคร เพราะชาชินกับอ้างว้างและวังเวงยินเพียงเพลงโศกเหงาเศร้าไม่หายปล่อยชีวิตว่างๆ อย่างเป็นไปปลุกปลอบใจรวยรินด้วยจินตนาการ ระหว่างโลกแห่งเราเท่าที่รู้ความเป็นจริงสิ่งคงอยู....
|
วันพุธ ที่ 23 กรกฎาคม 2551
แค่รอยรักที่ดำรงในทรงจำ
Posted by
วรรณ
,
ผู้อ่าน : 183
, 14:09:25 น.
| หมวดหมู่ :
บทกวี
พิมพ์หน้านี้
|
"แค่รอยรักที่ดำรงในทรงจำ"ระหว่างนิ่ง เนิ่นนาน ในรู้สึกค่อยๆ นึก ทบทวน หวนความหลังทุกสัมผัส ยังวาบไหว ในภวังค์ดั่งริ้วรอย ร่องราง บนทางใจเปรียบกระแส แห่งธาร กาลเวลาอาจเชื่องช้า แต่ใช่ว่า มิเลื่อนไหลอันเหตุการณ์ เก่าก่อน หากย้อนไปมันก็ไหล เรื่อยไป ไม่ประวิงชั่วครู่เดียว เหลียวมอง ก็ล่องลับจะไขว่คว้า เข้าจับ ก็วับวิ่งลมหายใจ เข้าออก บอกความจริงยากจะนิ่ง ให้แน่นับ กับความจำสิ่งเคยมี มักเคลื่อนค....
|
วันศุกร์ ที่ 11 กรกฎาคม 2551
หลงเงา
Posted by
วรรณ
,
ผู้อ่าน : 187
, 15:19:05 น.
| หมวดหมู่ :
บทกวี
พิมพ์หน้านี้
|
"หลงเงา"แม้แต่เงา แห่งเจ้า ยังกระจ่างสวยสว่าง พร่างตา คราได้เห็นพบเพียงเงา แม้กายเจ้า เข้าหลบเร้นความงดงาม ยังชัดเจน โดดเด่นมองดั่งดารา เรียงราย พรายพราวฟ้าแต้มชีวา ครามืดหม่น ให้พ้นหมองแสงแวววาว วิบวับ จับใจจองด้วยหวังครอง เหม่อมอง จดจ้องคอยใครจะบอก ตอกย้ำ ด้วยคำด่าใครนินทา ว่ากล่าว ไม่เศร้าสร้อยใครจะคิด ว่าเลอะเลือน หรือเลื่อนลอยใครจะมอง ว่าบุญน้อย ไม่น้อยใจวาสนา มีเพียงนี้ ที่ได้เห็นมิอา....
|