พิมพ์หน้านี้
|
คนสำคัญ เหมือนไม่มี ปลายทาง อยู่ข้างหน้า รู้แต่ว่า ต้องฝ่าฝัน ไปให้ถึง ต่อให้โชค ชะตา เหนี่ยวรั้งดึง ปรารถนาหนึ่ง ติดตรึง จึงเผชิญ อาจไม่มี รางวัล ประทานให้ อาจไม่มี แม้ใครๆ คอยสรรเสริญ อาจไม่มี ซึ่งสินทรัพย์ นับเป็นเงิน อาจไม่มี ทางเจริญ เพื่อเดินตาม มีก็แต่ ความเดียวดาย อยู่ใกล้ชิด เป็นชีวิต อย่างลำพัง ตั้งคำถาม ไร้คำตอบ อันนึกชอบ มอบนิยาม ค้นหาเอา รูปนาม ตามสายลม และกับคน คนหนึ่ง ซึ่งสำคัญ คือแรงฝัน บันดาลใจ ไม่เคยล่ม คือความหวัง สร้างไว้ ได้ชื่นชม คือความงาม ที่ประโลม น้าวโน้มใจ ที่ทุ่มเท ทุกวันนี้ จึงพลีเพื่อ โปรดจงเชื่อ ในความจริง ทุกสิ่งให้ โปรดจงรู้ ว่าชีวิต คิดคอยใคร โปรดจงเห็น ความเป็นไป ไม่ผันแปร นั่นแหละคือ เป้าหมาย ที่หมายมั่น นั่นแหละคือ สิ่งฝัน ซึ่งฝันแน่ นั่นแหละคือ ความจริง อันจริงแท้ นั่นแหละคือ หวังดูแล เหลียวแลกัน จึงอยากให้ เห็นค่า ราคารัก ฝังสลัก อยู่ตลอด เป็นยอดขวัญ ยิ่งกว่ามาก หลากล้น คือคนสำคัญ เธอเท่านั้น หนึ่งเดียว ยึดเหนี่ยวใจ ถึงชีวิต ทุกข์ทน จะทนสู้ ทางชะตา แม้หดหู่ พอสู้ไหว ขอแค่เธอ ซึ้งศรัทธา ว่ามีใคร รักเธอมาก หมดดวงใจ มิหน่ายเลย ................................................. (วรรณ วริญญา ๒๙ กันยา ๕๑) |
| << | กันยายน 2008 | >> | ||||
| อา | จ | อ | พ | พฤ | ศ | ส |
| 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | |
| 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 |
| 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 |
| 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 |
| 28 | 29 | 30 | ||||