“แค้น”

พวกมึง ไม่ใช่รัฐบาลของประเทศชาติ 

แต่พวกมึง คือ ทรราชย์ บ้าบัดสี 

เหลิงอำนาจ ชาติชั่ว ตัวอัปปรีย์ 

ไอ้พวกผี ปอบเปรต เศษสวะ 

ประชาชน บริสุทธิ์ ต้องทรุดซบ 

มิอาจหลบ กระสุนปืน ยื่นเข้าหา 

เลือดหลั่งนอง ท้องถนน ปนน้ำตา 

เพียงพวกมึง จะเข้าสภา มาบ้าน้ำลาย 

ยิ่งกว่าเลว เหลวระยำ กระทำเถื่อน 

ศีลธรรม มิอาจเตือน กลับเลือนหาย 

บริหารประเทศ จนพินาศ เสียวอดวาย 

ยังหน้าด้าน อ้างอยู่ได้ อยู่ข้างประชาชน 

ออกโทรทัศน์ ตอแหล แฉความเลว 

ดับไฟเปลว ด้วยน้ำมัน นั่นหรือเหตุผล 

ปัญญาอ่อน โง่งัน กันทุกคน 

มีทั้งคด ทั้งฉ้อฉล ในกมลสันดาน 

ประชาชน เสียเลือดเนื้อ เหลืออดแล้ว 

สิ้นวี่แวว ทางสันติ สมานฉันท์ 

เห็นก็แต่ ตาต่อตา ฟันต่อฟัน 

เลือดเท่านั้น จะล้างอันธพาล รัฐบาลชั่ว 

ด้วยสองมือ สองเท้า จะเข้าสู้ 

ไล่ศัตรู เสี้ยนแผ่นดิน ทุกถิ่นทั่ว 

ตายกี่ครั้ง กี่ที ไม่มีกลัว 

ดีกว่าปล่อย ให้คนชั่ว อยู่ครองเมือง 

พวกมึง ก็แค่ตัวแทน วางแผนร้าย 

รวมหัวกัน เพื่อช่วยนาย ขยายเรื่อง 

อย่าอยู่เลย ต่อไปนี้ มีแต่เคือง 

อันสงคราม กลางเมือง จะเกิดก่อ 

ขอวิญญาณ วีรชน จงร่วมรู้ 

ว่าพวกเรา  ที่เหลืออยู่ ยังสู้ต่อ 

จะกุดหัว พวกมึงหั่น บั่นขาดคอ

เอาให้สา สมพอ ต่อโทษแค้น 

............................................. 

ยิ่งเห็นท่าทีของอดีตนายตำรวจบ้าเลือดนั่น 

ยิ่งเพิ่มแรงโกรธแค้นในรู้สึก 

คนดีตายเร็ว

แต่คนเลวๆ นี่มันตายยากจริงๆ 

(วรรณ วริญญา ๑๑ ตุลา ๕๑)