วันพุธ ที่ 23 กรกฎาคม 2551
แค่รอยรักที่ดำรงในทรงจำ
Posted by
วรรณ
,
ผู้อ่าน : 30
, 14:09:25 น.
| หมวดหมู่ :
บทกวี
พิมพ์หน้านี้
|
"แค่รอยรักที่ดำรงในทรงจำ"ระหว่างนิ่ง เนิ่นนาน ในรู้สึกค่อยๆ นึก ทบทวน หวนความหลังทุกสัมผัส ยังวาบไหว ในภวังค์ดั่งริ้วรอย ร่องราง บนทางใจเปรียบกระแส แห่งธาร กาลเวลาอาจเชื่องช้า แต่ใช่ว่า มิเลื่อนไหลอันเหตุการณ์ เก่าก่อน หากย้อนไปมันก็ไหล เรื่อยไป ไม่ประวิงชั่วครู่เดียว เหลียวมอง ก็ล่องลับจะไขว่คว้า เข้าจับ ก็วับวิ่งลมหายใจ เข้าออก บอกความจริงยากจะนิ่ง ให้แน่นับ กับความจำสิ่งเคยมี มักเคลื่อนค....
|
วันศุกร์ ที่ 11 กรกฎาคม 2551
หลงเงา
Posted by
วรรณ
,
ผู้อ่าน : 56
, 15:19:05 น.
| หมวดหมู่ :
บทกวี
พิมพ์หน้านี้
|
"หลงเงา"แม้แต่เงา แห่งเจ้า ยังกระจ่างสวยสว่าง พร่างตา คราได้เห็นพบเพียงเงา แม้กายเจ้า เข้าหลบเร้นความงดงาม ยังชัดเจน โดดเด่นมองดั่งดารา เรียงราย พรายพราวฟ้าแต้มชีวา ครามืดหม่น ให้พ้นหมองแสงแวววาว วิบวับ จับใจจองด้วยหวังครอง เหม่อมอง จดจ้องคอยใครจะบอก ตอกย้ำ ด้วยคำด่าใครนินทา ว่ากล่าว ไม่เศร้าสร้อยใครจะคิด ว่าเลอะเลือน หรือเลื่อนลอยใครจะมอง ว่าบุญน้อย ไม่น้อยใจวาสนา มีเพียงนี้ ที่ได้เห็นมิอา....
|
วันพฤหัสบดี ที่ 10 กรกฎาคม 2551
เล่ห์ไอ้เหล่ (ภาคสอง)
Posted by
วรรณ
,
ผู้อ่าน : 87
, 14:59:17 น.
| หมวดหมู่ :
บทกวี
พิมพ์หน้านี้
|
"เล่ห์ไอ้เหล่ (ภาคสอง)"ปัดสวะ โยนอาจม ข่มคนอื่นหยิบความชั่ว ยกยื่น ให้ตื่นเต้นแก้ตัวรอด อย่างโง่ๆ โธ่ ไอ้เวรสัปดน หลอกเล่น ทำเช่นลิงดันทะลึ่ง ไปลงนาม ตามเขมรบอกแล้วเล่นลิ้น ลวงหลอก กลับกลอกกลิ้งไอ้หน้าหมู คอยเข้าข้าง น่าชังชิงแอบอ้างอิง ขายดินแดน มันแสนทรามระยับระยำ เอน็จอนาถ แล้วชาติไทยโดนทำร้าย ทับทำลาย ภัยเหยียบหยามห้าสิบปี ผ่านไป ไม่ได้ความนักการเมือง ทรามๆ ตามมากินเหมือนมันเกิด มากัดกร....
|
รวมน้ำตา ราดล้างผลาญ มารแผ่นดิน
Posted by
วรรณ
,
ผู้อ่าน : 58
, 13:45:39 น.
| หมวดหมู่ :
บทกวี
พิมพ์หน้านี้
|
"รวมน้ำตา ราดล้างผลาญ มารแผ่นดิน"สลดเศร้า กับเรื่องราว คราวหนนี้แผ่นดินไทย ถูกย่ำยี ฝีมือเขมรด้วยเสียรู้ เสียทาง อ้างประเด็นเพราะบาปเวร สันดาน นักการเมืองยูเนสโก จุนเจือ เชื่อเขมรเล่ห์จัดเจน ไอ้ตาเหล่ ไฉเฉเรื่องไอ้หน้าหมู ร้ายระยำ ทำชำเลืองสร้างกระแส ขุ่นเคือง ทั้งเมืองไทยเขมรยิ้ม อิ่มอก ตลกนักเหยียบดินไทย รุกหนัก อยากจะไล่เหมือนเยาะเย้ย เหยียดหยัน มันดีใจเราชาวไทย อ่อนละเหี่ย เสียน้ำตาอีกท....
|
วันเสาร์ ที่ 5 กรกฎาคม 2551
ฉันคือเพื่อนที่แท้จริงไม่ทิ้งเธอ
Posted by
วรรณ
,
ผู้อ่าน : 78
, 15:50:52 น.
| หมวดหมู่ :
บทกวี
พิมพ์หน้านี้
|
ฉันคือเพื่อนที่แท้จริงไม่ทิ้งเธอ แม้เวลา จะพ้นผ่าน นานหลายปี ภาพแห่งเธอ อยู่กับที่ ไม่มีหาย คือทรงจำ แห่งชีวิต ตรึงติดใจ นึกย้อนไป ถึงความหลัง ครั้งวันวาน ด้วยเรื่องราว ระหว่างเรา คราวก่อนหน้า ความเป็นมา เคยหลอมรวม เคยร่วมฝัน วันเริ่มต้น แห่งสายใย สายสัมพันธ์ สื่อประสาน สลักรัก เราตักเติม วันสดใส ในวัยเยาว์ สองเราชื่น เริงใจรื่น กับสิ่งฝัน ที่สรรค์เ....
|