อารัมภบท

หลายปีก่อน ชายหนุ่มคนหนึ่ง กลับไปอาศัยอยู่ที่บ้านหลังจบการศึกษาจากมหาวิทยาลัยแห่งหนึ่ง ในห้วงยามนั้น เขาเฝ้าแต่นึกถึงภาพความงดงามของวัยเด็ก ภาพของสายน้ำและผู้คนที่เคยอาศัยอยู่ที่นั่น เหล่านี้ได้กลายเป็นแรงบันดาลใจให้เขาเริ่มต้นเขียนนวนิยายเรื่องนี้ขึ้นมา

          หลายปีต่อมา มีคนกลุ่มหนึ่งได้อ่านนวนิยายต้นร่างเรื่องนี้ ต่างวิพากษ์วิจารณ์หนาหนักพอสมควร หลังจากนั้นมันได้ถูกขัดเกลาใหม่จนแล้วเสร็จ และได้รับความสนใจจากสำนักพิมพ์เล็กๆ แห่งหนึ่งที่พยายามผลักดันหนังสือเล่มนี้จนคลอดออกมา และได้เข้าไปมีรายชื่ออยู่ในการประกวดรางวัลซีไรต์ ปี ๒๕๔๙  แต่จนแล้วจนรอด หนังสือเล่มนี้กลับมิได้ถูกเผยแพร่อย่างที่มันควรเป็น ซึ่งเกิดจากปัญหาหลายประการที่ไม่อาจแถลงไขได้ในที่นี้ และที่อื่นๆ เอาเป็นว่า ไอ้กระผมขอยอมรับผิดแต่เพียงผู้เดียวก็แล้วกัน

          จนกระทั่งวันหนึ่ง คือวันที่ ๘ กันยายน ๒๕๕๑ ไอ้กระผมได้รับสิ่งซึ่งเกินคาดฝัน เหมือนกับเป็นครั้งแรกที่ไอ้กระผมได้พบหน้าลูกของตัวเองหลังจากที่เขาคลอดออกมาเมื่อสองปีก่อน นั่นคือต้นฉบับนวนิยายเรื่อง เงาจันทร์บนแผ่นน้ำ ที่เรียกว่าแทบจะสูญหายไร้ร่องรอยไปเลยก็ได้ เพราะไอ้กระผมมีเพียงต้นฉบับแก้ไขร่างครั้งที่ ๓ อยู่ปรึกเดียวเท่านั้น

          และนี่เป็นเหตุให้ไอ้กระผมพยายามเคาะแป้นคอมพิวเตอร์ เพื่อพิมพ์ต้นฉบับของหนังสือเล่มนี้ ด้วยปรารถนานำเสนอนวนิยายเรื่อง เงาจันทร์บนแผ่นน้ำ ไปสู่ผู้อ่านผ่าน www.oknation.net/blog/wutisant ติดตามอ่านได้นะขอรับครับกระผม

ด้วยมิตรภาพ

วุฐิศานติ์ จันทร์วิบูล

๙ กันยายน ๒๕๕๑