วันพุธ ที่ 12 พฤศจิกายน 2551
มาร์เกซ (ช่างซ่อมรองเท้า) ตัวละครมีชีวิตของเรวัตน์ พันธุ์พิพัฒน์
Posted by
วุฐิศานติ์
,
ผู้อ่าน : 48
, 10:13:02 น.
| หมวดหมู่ :
บันทึกคนเล่าเรื่อง
พิมพ์หน้านี้
|
 มาร์เกซ (ช่างซ่อมรองเท้า) ตัวละครมีชีวิตของเรวัตร์ พันธุ์พิพัฒน์ บางคนเคยบอกว่าชีวิตจริงนั้นเป็นเหมือนกับนิยาย หรืออาจเป็นจริงยิ่งกว่านิยาย เพราะมันมีทั้งโศกนาฏกรรมและสุขนาฏกรรมครบรสแห่งชีวิต จนนักเขียนหลายคนเลือกจับเอาแง่มุมในชีวิตจริงๆ ของคนนั้นๆ มาบอกเล่าผ่านเป็นตัวละครหนึ่งๆ เพื่อสื่อสารถึงบางสิ่งบางอย่างที่ตัวเองต้องการ เรวัตร์ พันธุ์พิพัฒน์ ก็เป็นคนหนึ่งในบรรดานักเขียนหลายๆ คน ฉ....
|
วันอังคาร ที่ 30 กันยายน 2551
ความตายครั้งสุดท้าย (จบ)
Posted by
วุฐิศานติ์
,
ผู้อ่าน : 96
, 15:41:24 น.
| หมวดหมู่ :
บันทึกคนเล่าเรื่อง
พิมพ์หน้านี้
|
 ความตายครั้งสุดท้าย ภาพ: Sad Young Man in a Train ของ Marcel Duchampฉันฉันเฝ้ามองดูเงาของตัวเองในกระจก พยายามค้นหาร่องรอยแห่งความตายบนใบหน้าของตัวเอง ฉันรู้สึกว่า มนุษย์เมื่อยามใกล้ตายน่าจะมีร่องรอย หรือสัญญาณให้รู้ว่าความตายกำลังจะมาเยือน บางครั้งอาจจะเป็นคำพูดที่ไม่ควรพูด ถ้อยคำที่เป็นลางบ่งบอกถึงความตาย แต่ฉันก็ไม่พบร่องรอยใด ไม่มีแม้สัญญาณบอกเหตุ ไม่มีปัจจัยแห่งความป่วยไข้หรือภาวะใ....
|
วันศุกร์ ที่ 29 สิงหาคม 2551
ความตายครั้งสุดท้าย (1)
Posted by
วุฐิศานติ์
,
ผู้อ่าน : 91
, 10:23:43 น.
| หมวดหมู่ :
บันทึกคนเล่าเรื่อง
พิมพ์หน้านี้
|
 ความตายครั้งสุดท้าย ภาพของ Paul Kleeฉันเช้าวันนี้ นับเป็นครั้งแรกที่ฉันมองเห็นภาพของเขาได้อย่างชัดเจน เขานั่งเคียงข้างหญิงสาวชาวญี่ปุ่นคนหนึ่งในโรงละครแห่งชาติ ฟังบทเพลงคำหวานในสำเนียงซอคลอเคล้าเสียงเปียโนหวานเศร้า ขณะฉันยืนอยู่บนระเบียงของห้องเช่า เหม่อมองยอดมะพร้าวส่ายไหวโอนเอนในสายลมโชยชื้น มันทำให้ฉันหวนนึกไปถึงวันแรกที่ได้พบเขา วันนั้นด....
|
วันพุธ ที่ 23 กรกฎาคม 2551
กลางสนามรบ
Posted by
วุฐิศานติ์
,
ผู้อ่าน : 105
, 10:46:00 น.
| หมวดหมู่ :
บันทึกคนเล่าเรื่อง
พิมพ์หน้านี้
|
 กลางสนามรบ เสียงห่ากระสุนปืนเงียบลงแล้ว เมื่อเสียงระเบิดชุดสุดท้ายฉีกกระชากร่างกายและหักโค่นต้นไม้แตกกระจาย ทั่วบริเวณเงียบสงัดราวกับอยู่ในสุสานร้าง ไม่มีเสียงร้องครวญครางของความเจ็บปวด ไม่ได้ยินแม้เสียงสายลมโยกไหวยอดมะพร้าว อย่าว่าแต่เสียงนกหรือแมลงเลย แม้แต่เสียงลมหายใจที่สะท้อนขึ้นลงตรงทรวงอกด้านซ้ายยังแทบไม่สัมผัสยิน หรือว่า ไม่หลงเหลือสิ่งมีชีวิตใดบนแผ่นดินนี้อีกแล้ว- ทั้งหมดทั้งมวลตกอยู่ในควา....
|
วันศุกร์ ที่ 16 พฤษภาคม 2551
มาลีกับความตายครั้งที่สอง (เรื่องสั้นช่อการะเกด44)
Posted by
วุฐิศานติ์
,
ผู้อ่าน : 137
, 09:59:03 น.
| หมวดหมู่ :
บันทึกคนเล่าเรื่อง
พิมพ์หน้านี้
|
 บ่ายวันหนึ่งเมื่อกลับมาถึงสำนักงาน วิภาพบจดหมายฉบับหนึ่งอยู่บนโต๊ะทำงาน เธอหยิบซองสีขาวไร้ลวดลาย มองดูรอยหมึกจางๆ พิมพ์ชื่อและที่อยู่ของเธอ นอกจากนั้นไม่มีข้อความอื่นใดที่อาจบ่งบอกถึงที่มานอกจากตราไปรษณีย์ เพียงแค่นี้เธอก็รู้ได้ว่าเป็นจดหมายของใคร เธอสอดซองจดหมายไว้ในกระเป๋าถือ จัดการกับเอกสารบนโต๊ะอยู่จนกระทั่งเลิกงาน เธอเดินออกมารอรถเมล์ที่อนุสาวรีย์ชัยฯ ขึ้นรถปรับอากาศค....
|