วันพฤหัสบดี ที่ 4 กันยายน 2551
การกลับมาของเธอ เขา และคาเรนนิน
Posted by
วุฐิศานติ์
,
ผู้อ่าน : 97
, 17:39:50 น.
| หมวดหมู่ :
คนรักระหว่างบรรทัด
พิมพ์หน้านี้
|
 การกลับมาของเธอ เขา และคาเรนนิน เย็นวันอาทิตย์ คุณออกมาเดินเล่นในสวนสาธารณะใกล้ที่พักแห่งหนึ่ง แดดราแสงแลดูอ่อนโยน คุณเดินมานั่งบนม้าไม้สีเหลืองละมุน ล้วงหยิบนวนิยายของมิลาน คุนเดอราในย่ามออกมากรีดหาหน้าที่คั่นใบไม้แห้งเอาไว้ แล้วจ่อมจมอยู่กับเรื่องราวที่ผู้เขียนเล่าอธิบายไว้อย่างน่าสนใจ ครั้นได้ยินเสียงระฆังกังวานจากเครื่องขยายเสียงบอกเวลา ๖ โมงเย็น คุณเงยหน้าจากหนังสือ มองเห็นหญิงสาวชาวต่างชาติคนหน....
|
วันอังคาร ที่ 29 กรกฎาคม 2551
เราจะเดินเคียงข้างกันไอ้เพื่อนยาก*
Posted by
วุฐิศานติ์
,
ผู้อ่าน : 87
, 14:19:44 น.
| หมวดหมู่ :
คนรักระหว่างบรรทัด
พิมพ์หน้านี้
|
 เราจะเดินเคียงข้างกันไอ้เพื่อนยาก* ถนนยามเย็นสายนั้นเลื้อยไหลผ่านท้องทุ่งนาและไร่ข้าวโพด ห่างไกลออกไป หมู่บ้านโดดเด่นตั้งกระจัดกระจายอยู่ตามฝั่งแม่น้ำโขง ผมขี่รถจักรยานเสือภูเขาลัดเลาะผ่านมาตามถนน ก่อนไต่วกขึ้นสู่ความลาดชันริมฝั่งแม่น้ำสีสนิมเหล็กที่ไหลเชี่ยวกราก มุ่งหน้าสู่บ้านสวน ผมขี่จักรยานผ่านถนนสายนี้สัปดาห์ละหลายครั้ง ราวกับมันเป็นถนนที่เชื่อมโยงระหว่างความจริงและความฝันเข้าด้วยกัน จุดหมายทั้ง....
|
วันจันทร์ ที่ 23 มิถุนายน 2551
เส้นทางสายไหม*
Posted by
วุฐิศานติ์
,
ผู้อ่าน : 134
, 10:40:15 น.
| หมวดหมู่ :
คนรักระหว่างบรรทัด
พิมพ์หน้านี้
|
 ภาพ: นุชารียา คุณเชื่อหรือไม่ ความรักทำให้มนุษย์เราเดินทางข้ามโลกได้ เขาเอ่ยขึ้นในเย็นวันหนึ่ง ขณะข้ามแดนตรงด่านห้วยทราย เมืองเชียงของทอดสงบอยู่เบื้องหน้า แม่น้ำโขงพริบพรายในแสงแดดสุดท้ายก่อนเร้นหายหลังเทือกภูอันหนาวเย็น เรานั่งเรือโดยสารมาจากหลวงพระบางด้วยกัน และกำลังจะข้ามกล....
|
วันพฤหัสบดี ที่ 22 พฤษภาคม 2551
แด่นกเล็กๆ ที่ร้องเพลงอยู่ในหัวใจ
Posted by
วุฐิศานติ์
,
ผู้อ่าน : 93
, 11:43:06 น.
| หมวดหมู่ :
คนรักระหว่างบรรทัด
พิมพ์หน้านี้
|
 ผมอยากเล่าถึงเหตุการณ์บางอย่างที่เกิดขึ้นให้นายฟัง...กลางดึกคืนหนึ่ง ผมตื่นขึ้นมาแล้วพบว่ามีใครคนหนึ่งมานั่งร้องไห้อยู่ข้างๆ ครั้นผมเอื้อมมือไปเปิดโคมไฟ ผมเห็นเด็กชายเล็กๆ คนหนึ่งอายุประมาณห้า-หกขวบนั่งก้มหน้าร้องไห้อยู่เงียบๆ ผิวสีขาวเรืองรองอยู่ในแสงสีส้ม ผมสีเงินสุกสกาวราวกับดวงดาวในความมืด ผมรู้สึกงุนงงอยู่ครู่หนึ่ง เพราะไม่รู้ว่าสิ่งที่เห็นนั้นเป็นความจริงหรือเป็นความฝ....
|