เห็นภาพตำรวจสน.พระโขนง พยายามห้ามปรามด.ช.เจษฎา แซ่ตั้ง อายุ 13 ปีบุตรนางวาสนา แซ่ตั้ง ที่พยายามเข้าไปทำร้ายนายจรินทร์ พันธุ์ศิริ และนายปาย สัญชาติพม่า ขณะทำแผนฆ่ามารดา ภายในหจก.ศรีสาธิตการก่อสร้าง ซ.สุขุมวิท101/1 แขวงบางจาก เขตพระโขนง ในหน้า1 นสพ.คมชัดลึก แล้วรู้สึกสลดใจ

ภาพสีหน้าของเด็กคนนั้นบ่งบอกถึงความรู้สึกที่มีความโกรธแค้น 2 ผู้ต้องหาที่มีจิตใจเหี้ยมโหดรุมฆ่าผู้หญิงวัย 50 ปีในขณะที่ไม่มีทางสู้ โดยฆาตกรรมอย่างทารุณ

งานนี้ต้องขอชมตำรวจที่ใช้เวลาไม่นานสามารถจับกุมผู้ต้องหาไว้ได้ทั้ง 2 คน โดยผู้ต้องหาอ้างเหตุผลแบบข้าง ๆ คู ๆ ว่าสาเหตุที่ฆ่าเพราะต้องการเงินไปกินเหล้าต่อ..ซึ่งไร้สามัญสำนึกจริง ๆ

คิดในใจทำไมตำรวจไม่ปล่อยให้เด็กเข้าไประบายสักตุ๊บสองตุ๊บ แต่ก็ยังดีที่มีบรรดาจยย.รับจ้างใกล้เคียงที่อดใจไม่อยู่วิ่งเข้าไปสาวคนละหมัดสองหมัดแทน

"ประหารชีวิตยิงแค่นัดเดียวไม่เพียงพอ ไม่สาสมกับที่มันทรมานแม่"เป็นคำพูดของน.ส.ปรีดาพร วัย 15 ปีลูกสาวผู้ตายอีกคนที่ตะโกนบอกกับผู้ต้องหาอย่างน่าคิด

ต้องยอมรับว่าคดีเช่นนี้ไม่ใช่เป็นคดีแรกที่เกิดขึ้นในบ้านเมืองของเรา เพราะคดีลูกจ้างซึ่งเป็นแรงงานต่างด้าวทำร้ายนายจ้างเพื่อหวังชิงทรัพย์ ซ้ำร้ายอาจลงมือฆ่าแล้วก็หนีกลับประเทศ บางรายจับได้ บางรายจับไม่ได้ก็มีอีกเยอะ แต่เจ้าหน้าที่บ้านเมืองก็ยังไม่มีอะไรล้อมคอก

แถมยังปล่อยให้มีการลักลอบแรงงานต่างด้าวเข้าเมืองแบบผิดกฎหมาย โดยมีเจ้าหน้าที่บางรายรู้เห็นเป็นใจ เห็นแก่เงินค่าหัวเพียงไม่กี่พันบาท โดยหารู้ไม่ว่าแรงงานเหล่านี้เมื่อเข้ามาทำงานในประเทศไทยแล้ว มิได้คิดถึงข้าวแดงแกงร้อนที่นายจ้างมีให้ เมื่อราวตกอับก็คิดร้ายหมายปองชีวิต

หรือจะปล่อยให้เป็นไปตามยถากรรม รอให้คนดี ๆ ต้องตายอีกสักเท่าไหร่!