แหม โดนเหน็บแนมจากคุณวิตามินบีเล็กน้อย ว่าจะหายไปอีก10วัน ต้องขอขอบคุณที่มาปั๊มลมให้นะครับ ก่อนอื่นต้องขอชี้แจงสาเหตุที่หายไปกว่าสิบวัน อันเนื่องมาจากมีเหตุการณ์ที่มากระทบจิตใจของผมนิดหน่อย เลยsadไปหลายวัน พอเริ่มกลับมาเป็นตัวของตัวเองได้แล้ว ก็ขอมาต่อเลย ไม่มากความ

     แบบว่าวันนี้ไม่รู้จะลงเรื่องไรดี นึกไปนึกมา ผมมีความฝันอยู่อย่างนึงน่ะครับ ไม่รู้ว่าชาตินี้มันจะเป็นจริงได้รึปล่าว ก็คือว่า เท่าที่ผมเห็นประเทศเราในปัจจุบันนี้นะครับ เหมือนว่ายังขาดการสนับสนุนในการทำวิจัยทางวิทยาศาสตร์ไป ทั้งๆที่ประเทศเราขึ้นชื่อว่าเป็นประเทศกำลังพัฒนา แต่แล้วทำไมถึงไม่มีการสนับสนุนในส่วนนี้ให้มากเท่าที่ควร เพื่อที่จะให้ประเทศเราได้เดินหน้าไปด้วยกำลังของตัวเอง จะได้ไม่ต้องคอยเอาของต่างชาติมาใช้ให้มาก ไม่ต้องเลียนแบบของฝรั่งเค้า

    อันนี้เขียนด้วยความรู้สึกน้อยใจนิดๆนะครับ ด้วยความที่ผมเข้าเรียนคณะวิทยาศาสตร์ ทั้งๆที่จริง จะเข้าเรียนคณะวิศวะบ้าง ก็อาจจะพอไหว เท่าที่เห็นนะครับ ฝรั่งเค้าออกจะสนับสนุนนักวิทยาศาสตร์ซะมากกว่า แหะๆ เท่าที่กล่าวมา ผมก็นอกเรื่องซะจนลืมบอกไปเลยว่าผมจะทำอะไร

     ความจริงคือผมอยากจะทำบริษัทที่สนับสนุนการทำวิจัย ในด้านต่างๆ ไม่เน้นนะครับ ว่าจะต้องวิทยาศาสตร์อย่างเดียว อาจจะมี แพทย์ วิศวะ มาช่วย หรือทำวิจัยทางด้านสังคมด้วยก็ได้ ผมอยากจะรวบรวมคนที่มีความสามารถ มาช่วยกันทำวิจัย แล้วหาทุนจากหน่วยงาน หรือ ภาคเอกชนต่างๆ อาจจะเรียกว่ารับจ้างทำวิจัยก็เป็นได้ นอกจากนี้ อาจจะรับทำให้ฝรั่ง แต่ก็คงต้องมีข้อแม้ เรื่องสิทธิต่างๆ เช่นเราต้องได้ลิขสิทธิ์ ให้ประเทศเราได้ใช้ด้วย เพื่อให้ประเทศเราได้ส่วนที่ได้จากการทำงานไปด้วย

     นอกจากนี้ ผมยังอยากให้มีการสนับสนุนเด็กด้อยโอกาสให้มากขึ้น โดยอาจให้ทุนเรียนแล้วมาทำงานกับเรา ก็เหมือนกันที่บริษัทใหญ่ๆเค้าก็ทำกัน แต่ก็คงไม่ผูกมัดว่าจะต้องมาทำ ง่ายๆก็คือ ทุนให้เปล่า เพราะจริงๆแล้ว ก็แค่อยากเห็นประเทศเรามีมาตรฐานทางการศึกษาที่สูงขึ้น

    นี่ก็แค่ฝันกลางวันเรื่องหนึ่งของผมแหละครับ ทำจนแก่ ก็ไม่รู้ว่ามันจะเสร็จรึปล่าวเนี่ยสิ ใครมีความคิดอะไรเด็ดๆ แนะนำติชมกันบ้างก็ดีนะครับ