โย่ววว ยามดึกๆครับ
 
 วันนี้ค่อนข้างยุ่งทั้งวันเลยครับ
 
 ไม่มีเวลาอัพบล้อคตอนบ่าย
 
 ตอนนี้ 4 ทุ่ม ครึ่งแล้ว
 จริงๆผมว่าจะกลับตั้งแต่ 3 ทุ่ม
 เซิฟเนทเพลิน  
 
 
 
 เมื่อเช้า...............
 
 แมงไซค์ผมโดนชนท้าย
 เหตุไม่ใช่เพราะฟัง เรียนภาษาญีปุ่นแต่อย่างใด
 
 แต่เป็นเพราะมีตำรวจโบกให้หยุด
 ตรงสะพานข้ามแยก รามอินทรา- นวมินทร์
 
 ให้หยุด ให้รถด้านซ้าย ที่มาจากถนนนวมินทร์ เข้าเมืองบ้าง
 
 ตำรวจคนนั้นค่อนข้างบื้อนะครับ ผมว่า
 เพราะรถลงสะพาน ต้องมาเบรค เบรคชั่วขาลงเนี่ย  มันลื่น
 และถนนก็เพิ่งราดยางใหม่ๆ
 
 มันค่อนข้างกระชั้นไปนิดนึง
 ผมเองมามองเห็นตำรวจก็เกือบลงสุดสะพานแล้ว
 เพราะรถใหญ่บัง มองไม่เห็น
 
 ความเร็ว ราวๆ 30-40  เพราะ รถติด
 มีมอไซค์คันหลังตามผมมาด้วยความเร็ว
 เขามองไม่เห็นตำรวจ แต่เขาเห็นผมหยุด  ผมเองอยู่ในฐานะที่ต้องหยุดอยู่แล้ว
 เพราะโดนตำรวจบื้อ นายนั้นโบกให้รถทุกคันหยุด

  (ถ้าเขาฉลาด เขาจะเลื่อนระยะหยุดออกไปอีกสัก 5-10 เมตร
  เพื่อความปลอดภัย ของระยะเบรค
  แต่นี่เขาไม่ทำ ผมจึงเรียก บื้อ...เอ้ย... )
 
 
 ผมเบรค....เสียงเบรคดัง เอี้ยด เบาๆ...
 มอไซค์คันหลังผม เอี้ยดดดดด....เสียงยาวต่อจากเสียงบรคแมงไซค์ของผม
 เสียงใกล้ๆหลังผม
 
 รถผมเอียง...เพราะโดนมอไซค์ของเขาเกี่ยวป้ายทะเบียน
 ผมยังยันเท้า และยกแมงไซค์ขึ้นได้
 
 แต่เจ้ามอไซค์คนข้างหลังผม เขาล้มลงทั้งคัน
 แฮนด์มอไซค์เบี้ยว
  
 เขาโดนตำรวจบื้อ เรียกเข้าข้างทาง 
 คาดว่าคงโดนใบสั่ง   ข้อหาขับขี่ประมาท

 เขาคงยอมรับใจชะตากรรมตัวเอง
 
 เพราะเขาไม่มาว่าอะไรผม
 เขาเข็นมอไซค์ รอให้ตำรวจบื้อ โบกให้เสร็จก่อน
 แล้วคงมาเขียนใบสั่งให้เขา
 
 วันนี้ โชคเขาไม่ค่อยดี ... รถพัง โดนใบสั่ง  
 
 แล้วผมละ...ทำไมตำรวจไม่เรียก
 คุณๆคงสงสัย
 
 ก็เพราะ วันนี้ผมขี่ช้า ผมเบรคทัน
 เลยไม่ลื่นไปชนใคร...ผมจึงปลอดภัยไงครับ
 
 แต่แน่ละ...ผมอาจจะโดนสักวัน
 เพราะแต่ละวันของผม ตอนขับขี่มีเรื่องเสียวๆอยู่เสมอ
 
 ผมทำใจกับเรื่องนี้ทุกๆวัน (ปล่อยว่าง ปล่อยวาง)
 
 เพราะมันจำใจต้องเดินทางด้วยแมงไซค์
 
 เพราะ ระบบขนส่งมวลชน ในฝันยังไม่เกิดขึ้น
 
 ผมฝันไว้ว่า อยากนั่งรถเมล์ กินลมชมวิว และฟังเพลง (และดูสาวๆข้างทาง ฮิๆ)
 
 แต่...ฝันไปก่อน นะโรบิ้น...
 
 
  +++++++++++++++
 
 เรื่องขโมย   ตอนนี้ยังจับไม่ได้ครับ
 ยากเนอะ
 
 แต่มันก็จะยังค้างคาใจ
 ใครโกหก ใครขโมย ยังต้องมาคิด และสืบหาอยู่
 
 ว่าใคร  ใครกันหนอ...มันช่างบัดซบจริงๆ....(เอ้อ...ทำเสียงแบบอาฉี...อิอิ)
  
 ++++++++++++++++
 
 ง่า...อยากเล่าเรื่องขำๆ
 
 แต่เอาไว้วันต่อไปนะครับ
 
 วันนี้...5 ทุ่มแล้วว  แง้วๆ
 
 กลับบ้านละครับ
 
 ฝันดีครับ
 
 โย่วว 
 
  ...