เมื่อวันอังคาร

 ผมเอาเหมียวน้อยที่ออฟฟิช 2 ตัวกลับบ้าน

 ตอนจับใส่ตะกร้า เจ้านุ๊กมีอาการไม่ค่อยสบาย

 ผมมารู้ทีหลังว่า โดนรถชน หรือหยีบ น้องที่บอกก็ไม่แน่ใจ

 เพราะมันเกิดเร็วมาก น้อง(ที่ทำงาน)ได้ยินแค่เสียงแมวร้อง แล้วก็เงียบ แล้วเจ้านุ๊กก็วิ่งออกจากท้องรถ

 ตอนเดินทาง เจ้านุ๊กอ้วกใส่ตะตร้า

  พอถึงบ้าน ผมจับทั้งสองอาบน้ำ เพราะเลอะเทอะไปด้วยอ้วกของเจ้านุ๊ก

   

 นุ๊ก เดินไม่ถนัดนัก ผมยังไม่รู้ในตอนนั้นว่า นุ๊กโดนรถเหยียบ (ณ ตอนนี้ผมเข้าใจเช่นนั้น)

 ตื่นเช้าอีกวัน ผมจับตัวนุ๊กเอคเซอร์ไซ (ออกกำลังกาย)

 นี่อาจทำให้อาการของนุ๊กหนักขึ้น

 

 

 ...วันพุธ

 ผมรอดูอาการอีก 1 วัน ถ้ายังไม่หายผมจะพาไปหาหมอ

 แต่ก็ดูๆคล้ายๆอาการจะดีขึ้น (แต่จริงๆคือไม่ดีขึ้นเลย)

 

 

 

  เมื่อวาน ...วันพฤหัส  วันหยุด (วันมาฆะบูชา)

 ตื่นเช้าผมเอาผ้ามาซัก  ขณะรอปั่นน้ำเปล่า ผมก็ไปลูบตัวเจ้านุ๊ก อาการยังไม่ดีขึ้นเลย

 ผมบอกนุ๊กว่า "เดี๋ยวปั่นผ้าเสร็จ ตากผ้าแล้ว ผมจะพาไปหาหมอนะ"

 ผมหยิบตะกร้ามาวางหน้าบ้าน รอใส่นุ๊กไปหาหมอ

 ยกเจ้านุ๊ก มานอนผิ่งแดดอุ่นๆ หวังว่าจะช่วยให้นุ๊กดีขึ้น

 

 ผมเอาหวีมาหวีขนให้ ลูบขน เกาคาง

 ท่าทางนุ๊กเริ่มอ่อนแรง

 

 ผมผละจากนุ๊กไปจัดการกับผ้า ที่ปั่นอยู่ เอาไปตาก

 

 ระหว่างตากผ้า นุ๊กก็ยังนอนผึ่งแดดอ่อนๆ

 เหมือนกำลังหลับ

 

 ตากผ้าเรียบร้อยแล้ว ผมก็ไปหานุ๊ก

 นุ๊กสิ้นใจแล้ว ด้วยความเหนื่อยอ่อน

  (ร่างกายข้างในคงบอบช้ำอย่างหนัก)

 

 ผมคิดว่า วาสนาของเราคงไม่มีโอกาสได้เป็นพ่อ-ลูกกัน

 หรือนุ๊ก อาจจะหมดกรรมที่ต้องชดใช้แล้ว จึงจากไป

 

 เศร้าครับ....

 

 ผมตั้งใจจะเอาไปเลี้ยง เพื่อไม่ให้โดนพ่อบ้าน(ที่ทำงาน)ฆ่าทิ้ง

 ผมควรจะเอาแมวไปบ้านตั้งแต่อาทิตย์ที่แล้ว

 

 ก่อนที่นุ๊ก จะโดนรถเหยียบ

 

 แต่ก็ไม่ทันแล้วละ

 นุ๊ก...จากไปแล้ว

 

 เหลือน้องสาวไว้แค่ตัวเดียว ชื่อ "นิ๊ก"

 

 ...พี่สาวชื่อนุ๊กตายจากไป ผมจึงเอาชื่อ นุ๊ก มาเติมให้น้องสาว เป็น นุ๊กนิ๊ก

 

 และหวังว่า นุ๊กนิ๊ก จะอยู่กับผมจนสิ้นอายุขัย ตามธรรมชาติของเขาเอง

 

 .................... 

 

   

 

 

 

 

 ภาพเก่าของนุ๊กและนิ๊ก และแม่ ...ถ่ายภาพเมื่อตอนยังอยู่ออฟฟิช..