สายๆวันหนึ่ง (เกือบทุกๆวัน ช่วงปิดเทอม)

 "กำลังจะไปไหนกันจ๊ะ"

 "พาไอ้พีไปส่งที่ร้านเกมส์น่ะ...เดี่ยวบ่ายๆ ค่ำๆ  มารับ"

 เฮ้อ...ครับ...

 นี่คือชีวิตคนในเมือง และชานเมือง และตามแถบที่มีร้านอินเตอร์เนทคาเฟ่

 สมัยผมยังเด็ก ผมกับเพื่อนๆเคยเดินเท้าจากบ้านไปยังตลาดที่อำเภอ ระยะทาง 3 กิโลเมตร

 เพื่อไปดูทีวี  ไปส่องๆ ด้อมๆมองๆ ที่ร้านค้า หรือบ้านไหนที่เปิดเทีวีไว้

 บางบ้านเห็นพวกเราไปยินชะโงกดู ก็จะเรียกให้ไปนั่งดูกันใกล้ๆ

 มด x  ซุปเปอร์ วัน ฮี่โร่ยี่ปุ่น ที่ฉายทุกวันเสาร์-อาทิตย์ ตอนสายๆ

 หลายเรื่องนะ แต่ตอนนี้ผมจำไม่ได้แล้วละ
 

 ลงทุนเดินเท้าไปดู แต่ก็ไม่บ่อยนักหรอก

 ........

 ช่วงปิดเทอม ผมจะใช้เวลาส่วนใหญ่กับการเลี้ยงควาย

 ตื่นเช้า ไล่ควายไปผูกไว้ที่ทุ่งนา สายๆ ต้อนควายเข้าป่า

 ควายหากินหญ้า ผมหายิงนก ยิงกิ้งก่า (กะปอม)มาทำอาหาร

 สมัยนี้ ภาพแบบนั้นไม่มีแล้วละ ในหมู่บ้านที่ผมจากมา

 ตอนนี้มี ไฟฟ้า มีทีวี  ผู้คนเลิกติด เลิกฟังละครวิทยุ

 มาติดจานดาวเทียว เคเบิ้ลทีวี

 ไม่ต้องเลี้ยงควายแล้ว เพราะไม่มีหญ้าให้กิน

 ใช้ควายเหล็กแทน

 ควายเหล็ก ใช้น้ำมัน ต้นทุนทางการเกษตรแพงขึ้น  แต่ผลผลิตราคาลดลง

 ชาวนาจริงๆมีน้อยแล้ว บางคนเริ่มไม่มีที่นาทำกิน ต้องเช่าที่นาเขาทำนา

 แม่ผมก็เช่าที่นาเขาทำ 

 แม้แม่จะบ่นว่า ปวดหลัง ปวดเอว เมื่อยามที่ผมโทรหา

 ผมก็จะบอกแม่ว่า ทำงานออกกำลังกายดีกว่าอยู่เฉยๆ เดี่ยวจะป่วยไข้ง่าย

 ผมอยู่ในเมือง อายุ อยู่ในวัยที่กำลังมีเรี่ยวแรงดี

 แต่ผมรู้สึกว่า ผมอ่อนแอ ไม่แพ้คนแก่

 เพราะผมไม่มีอากาศบริสุทธิ์ให้สูด มีแต่มลพิษ รถติด คนเคร่งเครียด แข่งขัน เอาเป็นเอาตาย

 น้ำใจ ความเอื้อเฟื้อมีให้พบเห็นน้อย ในเมืองกรุง

 ตอนอยู่บ้านนอก ที่บ้านเด็ดใบขี้เหล็กมาแกง หม้อใหญ่

 ตักแบ่งบ้านเพื่อน  ย่าให้ผมเอาแกงปส่งบ้านยายทองใบ

 ยายทองใบให้ปลาย่างตอบแทน แลกเปลี่ยนเอื้อเฟิ้อกัน

 ยามค่ำ ยายทองใบมาคุยกัยคุณย่าของผม ทั้งสองคนมีเรื่องคุยกันทุกเย็น คุยไปเคี้ยวหมากไป ถุยน้ำหมากไป

 นึกถึงแล้วก็ขำดีฮะ 

 ดูละครทีวีขาว-ดำ ไปด้วย 

 ยายทองใบแก้ขี้เหงา แกชอบมาคุยจนเป็นแขกประจำยามค่ำ

 เพราะที่บ้านของยายทองใบเขานอนกันเร็ว

 ตอนนี้ ย่า และยายทองใบ ไปนั่งเคี้ยวหมากกันบนสวรรค์แล้วครับ...คิดถึงจัง...

 ...........

 อ่า.......เขียน"เรื่อยเปื่อย"จริงๆครับวันนี้...

 ก็ จบ...บันทึก ดีกว่า ขี้เกียจ"เกลา" อิอิ

 เอาไว้ ให้ผมแก่ๆ  กว่านี้ ผมอาจรวมเล่มความคิดผม

 พิมพ์ออกไล่แจก ....เอิ้กๆๆ

 สุขีๆวันศุกร์ครับ

 โย่วว

  ภาพจาก  www.thaipoem.com