ผมได้เข้าไปอ่าน "กระทู้" ของกองทัพบกเกี่ยวกับปัญหาในพื้นที่ 3 จังหวัดชายแดนภาคใต้ ก็พบทหารชั้นผู้น้อยคนหนึ่งที่ปฏิบัติงานในพื้นที่ 3 จังหวัดชายแดนภาคใต้ อยู่ในอาการน้อยใจ "ตัดพ้อ" ให้ผู้บังคับบัญชาในการรับรู้ถึงความอึดอัดใจในการทำงาน

"ผมเป็นคนหนึ่งที่สมัครลงมา 3 จังหวัดเพื่อมาทำงานด้วยความเหนื่อยยาก ต้องจากลูกจากเมีย ครอบครัวแตก เพื่อช่วยเหลือประเทศชาติและประชาชน แต่ถามทุกส่วนลึกของหัวใจของทุกคน ทุกคนที่ลงมานะจุดนี้ มีจุดมุ่งหมายต่างกัน"

บางคนเพื่อกอบโกยโดยเฉพาะ(ผู้บังคับบัญชาระดับ ผบ.ฉก.ขึ้นไป) เล็กลงมาก็เพื่อยศฐาบรรดาศักดิ์ เพื่อเงิน เพื่อ พ.ส.ร. การปฏิบัติเป็นไปได้อย่างลำเอียงมาก ผมไม่อยากเอ่ยว่าคนใดคนหนึ่ง ให้เป็นหน้าที่ของผู้ที่จะมีหน้าที่ตรวจสอบได้ เท่านั้น"

นายทหารคนเดิมยังคงเดินหน้าตัดพ้อต่อว่า "ผมไม่มีที่ระบาย สำหรับทหารแล้วต้องท่องไว้ว่า 1. ผู้บังคับบัญชาทำอะไรถูกต้องเสมอ 2. ผู้บังคับบัญชาทำอะไรไม่ผิด 3. ถ้าสงสัยให้ไปอ่านข้อ 1.อีกครั้ง

"การทำงานราชการที่จะเจริญอยู่ได้ต้อง 1.ถูกครับพี่ 2. ดีครับผม 3.เหมาะสมครับนาย (ห้ามค้านเป็นอันขาด) ไม่งั้นไม่เจริญ ผู้ใต้บังคับบัญชาห้ามดื่ม แต่ตัวเองดื่มได้ ใช้เงินหน่วยไม่รู้เท่าไหร่ ไม่เป็นไร ชู้สาวลูกน้องห้าม ตัวเองไม่เป็นไร ไม่เคยนอนในฐานปฏิบัติการ อยู่อย่างสุขสบาย"

" ก็อย่างว่าบุญวาสนาไม่เหมือนกัน เพราะเสือกไม่ตั้งใจเรียนให้เก่งเหมือนเขา ถ้ายังเป็นอย่างนี้ 20 ปีก็ไม่สงบ จนบางครั้งอยากเป็นโจรให้มันรู้แล้วรู้รอดไปเลย เป็นข้าราชการมาทำงาน 3 จังหวัด แทนที่จะได้รับสิทธิ หรือมีความเป็นอยู่ที่ดีกว่านี้ เงินเบี้ยเลี้ยงก็ไม่ออกตามเวลา เบี้ยเสี่ยงภัยก็ไม่ออก ตำรวจเขาทำไมออกได้ ครูทำไมออกได้ ทหารเป็นอะไร หรือแบ่งกันหารกันไม่ลงตัว หรือฝากกินดอกอยู่ช่วยกรุณาหาทางแก้ไขด้วย"

" ถ้ามีเงิน ถ้าทางบ้านสบาย ไม่มีใครมาเสี่ยงเป็นเสี่ยงตายหรอกครับ จะมารอแต่เวลาตายเขียนคำสดุฎี ว่าเป็นนักรบผู้กล้า ตอนมีชีวิตตอนที่กินได้ครอบครัวเดือนร้อนไม่เห็นช่วยเหลือ ห่วงแต่หน้าตัวเอง แล้วท่านทำงานคนเดียวได้ไหม ถ้าไม่มีพวกกระผมข้าราชการชั้นผู้น้อยอย่างพวกกระผม แม้แต่เรื่องน้ำมัน ห่วงแต่เรื่องมวลชน แต่ทำงานถ้าไม่ถูกใจก็ให้ผู้ใต้บังคับบัญชาออกเองทั้งที่ไม่มีเงิน แค่นี้นะครับใครจะช่วยกรุณาตรวจสอบให้ด้วยนะครับขอบคุณครับ"