พิมพ์หน้านี้
|
วันที่ 16 ตุลาคม พ.ศ. 2551 ปีที่ 31
ฉบับที่ 11177 มติชนรายวัน ไม่มีเรา เขาเจริญ เพราะมีเรา เขาแย่ คอลัมน์ สยามประเทศไทย โดย สุจิตต์ วงษ์เทศ ทุก
ครั้งที่มีเสียงเรียกร้องให้นายกรัฐมนตรีหรือรัฐมนตรีลาออกจากตำแหน่งเพื่อ
รับผิดชอบความวิปริตผิดพลาดที่เกิดขึ้นคราวนั้นหรือครั้งนั้นคำตอบจะมีเหมือนกันหมด คือไม่ยึดติดตำแหน่ง แต่การลาออกจะแก้ไขอะไรได้ ฉะนั้นต้องแก้ไขปัญหาให้สำเร็จก่อนแล้วจะลาออก เพราะไม่ยึดติด นี่ แหละ "ยึดติด" คือยึดติดคำตอบเดียวว่าไม่ยึดติด แล้วคิดว่าตัวเองสำคัญมาก (กว่าคนอื่น) เพราะคนอื่นแก้ไขอะไรไม่ได้ หรือได้ไม่ดี ฉะนั้นตนต้องอยู่ในตำแหน่งเพื่อแก้ไขปัญหา
ผลคือไม่เคยมีใครแก้ไขปัญหาสำเร็จ เลยไม่เคยมีใครลาออก แต่ถูกไล่ออก ปัญหา อะไร? มักมีคำตอบว่าปัญหาที่คนอื่นทำขึ้น โดยจะไม่พูดว่าเหตุที่คนอื่นก่อปัญหาก็เพราะตนเองก่อขึ้นมาก่อนนานแล้ว เช่น เหตุแท้จริงของการประท้วง มาจากรัฐบาลได้เสียงข้างมากจากการโกงเลือกตั้งชนิดโคตรโกง และโกงทั้งโคตร แต่รัฐบาลมักพูดเท็จกล่าวโทษผู้ประท้วงสร้างปัญหา เป็นต้น สรุปแล้วคนเราไม่ควรโทษผู้อื่น ไม่ควรคิดว่าตัวเองสำคัญ แล้วควรรำลึกเสมอว่า ไม่มีเรา เขาเจริญกว่า โลกทั้งผองต้องฆ่ากันสาหัส มีข้อขัดแย้งยุทธสุดสังหาร เพราะมีเราเข้ามาหลบเป็นกบดาน ประพฤติพาลงานงัดให้ขัดกัน ไม่มีเราเขาเจริญเพลินพิภพ สงัดสงบก้าวย่างอย่างสร้างสรรค์ เพราะมีเราเขาแย่ปิ้มแดยัน เพราะฉะนั้นด้านไฉนรีบไปเร็ว หน้า 20 From: http://www.matichon.co.th/matichon/view_news.php?newsid=01pra02161051§ionid=0131&day=2008-10-16 |