ขอลงภาพต่อเลยนะค่ะ

แต่คงอธิบายไม่ถูกค่ะ ว่าที่ไหนเป็นที่ไหน

เพราะไปมาหลายที่ สมองก็เบลอๆค่ะ

ขอบรรยายภาพนี้หน่อยนะค่ะ สุดยอดสำหรับ ญาใจ

ท่านอาจารย์ ศุภศรุต บอกว่าในเมื่อมาแล้วต้องขึ้นไปให้ได้

ขึ้นแล้วก็จะมีทางด้านในให้เดินลงไปสุดแล้วก็เดินขึ้นมา

แล้วค่อยมาลงอีกทาง ญาใจ อยากจะบอกเหลือเกินว่าตอนที่ขึ้นไปอะสบายมากๆ

แต่พอมองกลับลงมาหัวใจแทบจะหยุดเต็น ขาสั่นพับๆน้ำตาก็เริ่มไหลแล้วค่ะ

มีพี่ท่านหนึ่งที่มาโดยที่ท่านยังไม่ได้เป็นสมาชิกใน โอเคเนชั่นเห็นสีหน้า ญาใจ ไม่ค่อยดี ด้วยความเป็นห่วงพี่ท่านถามว่าเคย

ไปโดดบันจี้จัมมัย? โอ๊ยคุณพี่ขา หนูบอกตรงๆว่าหนูกลัวความสูงแบบนี้มากๆค่ะ ถ้าคุณพี่เข้ามาเป็นสมาชิกเมื่อไหร่ หนูฝากขอบคุณที่ห่วงใยนะค่ะ

แต่ทุกๆท่านก็เก่งมากๆ โดยเฉพาะ เจ๊เฟิงสุ่ย ที่น่ารักของหนู เจ๊เดินอย่างคล่องเคลว เจ๊เก่งมากๆค่ะหนูขอยกนิ้วให้เลยค่ะ

ญาใจ ขอขอบคุณทุกๆท่านจากใจค่ะที่ได้เข้าร่วมกิจกรรมครั้งนี้

ประทับใจมากๆค่ะ ไม่รู้จะบรรยายยังไงแล้วค่ะขอบคุณและขอบคุณ

ขอเรียนเชิญชมรูปถ่ายหมู่ที่ ลิ้งค์ด้านล่างนี้นะค่ะ

 : http://www.oknation.net/blog/yahyy/2008/01/07/entry-1