ในคืนที่มืดมิด แต่มีแสงของพระจันทร์ สาดส่องเข้ามาในห้อง

เสียงของใครคนหนึ่ง มาเคาะประตู ก๊อก ก๊อก ก๊อก

ฉันเปิดประตู เพื่อรับใครคนนั้นเข้ามา

พื้นที่ในใจ ไม่ได้กว้างขวางนัก แต่ก็เพียงพอ สำหรับใครคนนั้น

เขา เดินเข้ามาในใจฉัน ฉัน เดินเข้าไปขอที่ว่างในใจเขา

มารู้ตัวอีกที พื้นที่ว่างของเรา ต่างมีกันและกัน

เราต่างคิดถึง เราต่างห่วงหา เราต่างอยากแบ่งปันทุกข์และสุข

เราต่างเต็มใจเรียก สิ่งเหล่านี้ว่า "รัก"

คนดี อาจไม่ใช่เรื่องยาก ที่ใครสักคนจะเปิดประตูหัวใจ

เพื่อรับใครบางคนให้เดินเข้ามา ทว่า ไม่ง่ายเลย

ที่ต่างฝ่าย จะเป็นเจ้าของ "รัก" นี้ตลอดไป

ยังมีอีกหลายสิ่ง ที่ต้องช่วยกันประคับประคอง

ยังมีอีกหลายอย่าง ที่เกินกว่าความรู้สึกที่เรียกว่า "รัก"

เพียงเพราะว่า ที่ผ่านมา

เราต่างเต็มใจใช้พื้นที่ว่างของอีกฝ่าย

เราต่างอยากใช้เวลาของกันและกัน

ดังนั้น เมื่อ "รัก" แล้ว

เรา จะทำวันนี้ และพรุ่งนี้

ให้เป็นวันที่ดีที่สุด

ให้ "รัก" นี้เป็น "รัก" ที่ดีที่สุด