วันหนึ่งเมื่อนานมาแล้ว

ครอบครัวหนึ่ง ได้นั่งคุยกันหลังทานอาหารเช้า  เป็นที่เรียบร้อย

พ่อได้หยิบหนังสือพิมพ์ขึ้นมาอ่าน  อ่านไปอ่านมา  ได้พบกับเหตุการณ์หนึ่ง

ซึ่งจะพาดหัวข้อข่าวหน้าหนึ่ง  อยู่เป็นประจำ

มีคนฆ่าตัวตายรายวันเลย  เฮ้อ...เสียงพ่อถอนหายใจ  เฮ้อ...

ดูคนพวกนี้สิ  คิดได้ยังไง  กว่าพ่อแม่จะเลี้ยงมาจนเติบใหญ่

แล้วพ่อก็หันมาบอกลูกว่า  ลูกรักของพ่อ ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น  ขอให้ลูกจงเข้มแข็งนะ

ลูกก็ผ่านช่วงชีวิตมามากมายแล้วนะ  อย่าคิดอะไรแบบคนพวกนี้นะลูก

ถ้าลูกไม่ไหวจริงๆ  ขอให้นึกถึงพ่อคนนี้  ขอให้ลูกมองไปรอบๆตัว

มองคนที่เขากำลังแย่ยิ่งกว่าเราสิ  คนพิการ  คนจนที่แม้แต่ข้าวจะกินยังไม่มีเลย

พ่อเองก็ผ่านเรื่องร้ายๆมาเยอะ  เวลาที่ลูกกลับมาอยู่กับพ่อ

พ่อมักจะเล่าเรื่องราวที่ผ่านมา  ให้ลูกได้ฟังอย่างเสมอ  เพราะพ่อเชื่อว่า

สิ่งที่พ่อได้บอกเล่าเรื่องเก่าๆ  จะคอยย้ำเตือนสติของลูกได้  ในเวลาที่ลูกท้อแท้

แล้วกลับมาหาพ่อนะ ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น  พ่อก็คือพ่อที่รักและห่วงใยลูกเสมอมา

ปล ที่เขียนเรื่องนี้เป็นเรื่องจริงทั้งหมดนะค่ะ จากคำขอ...ของพ่อ

อย่ายอมแพ้กับโชคชะตา  ขอบคุณพ่อ เซ่ง คุณพ่อที่แสนดีของ ญาใจ

ญาใจ

26-03-51