วันที่ 13-04-51 โรงพยาบาล ทหารผ่านศึก

เมื่อวาน บล็อกเกอร์ คุณครูทิยพ์ ได้โทรมาชวนให้ร่วมกันทำสิ่งดีๆในวันสงกรานต์

และมีบล็อกเกอร์หลายท่านที่ไปร่วมด้วยกัน

เมื่อไปถึงก่อนเวลาที่คุณครูกำหนดไว้ ข้าพเจ้าได้ไปนั่งคุยกับสองทหารที่น่าเคารพ

ท่านซ้ายมือ นายจำปี พูดเพราะ ท่านไปรับราชการตั้งแต่ พศ 2518 และได้ไปร่วมรบเพื่อชาติ

จนขาท่านขาดทั้งสองข้าง

ท่านขวามือ นายดรงณ์ วงศ์โสภา ท่านบอกว่าท่านไปร่วมรบที่ลาวมา ตั้งแต่หนูยังไม่เกิดเลย

ทั้งสองท่านนี้ บอกเล่าให้ฟังว่า 2-3 ปีแล้วที่ไม่มีลูกๆหลานๆมาหามาเยี่ยมเลย

ท่านพูดไปให้สังเกตเห็นแววตาที่เริ่มแดง ข้าพเจ้าจึงหยุดถาม แล้วก็เปลี่ยนเรื่องคุยไปเลย

แปดโมงเช้าค่ะ ไม่มีอะไร

หลังจากนั้นไม่นาน คุณครูทิยพ์ก็มาถึง พร้อมกับรูปถ่าย พระรูป ของสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวฯ

เพื่อมามอบให้กำลังใจเหล่าทหารหาญกล้า ทุกๆท่าน

แล้ว บล็อกเกอร์ บุปผา ก็มาถึงพร้อมด้วยพี่น้อย ผู้ติดตามของพี่หน่อย

พี่หน่อย มอบพวงมาลัยให้ในวันสงกรานต์

บล็อกเกอร์ ก้อนหิน 8887 หรือพี่อ้วนก็มาถึง พร้อมของที่จะมอบให้ทหารหาญ เยอะมากๆค่ะ

พนักงานที่ติดต่อ เรื่องของที่จะมอบให้มาบอกว่าควรจะทำอย่างไรค่ะ

พี่น้อย ช่วยยกของที่พี่อ้วนนำมา

บล็อกเกอร์ คุณครูทิยพ์ สาวง้องแง้ง พี่บุปผา พี่ก้อนหิน8887 และผู้ติดตามอีกสองท่าน

ร่วมกันถ่ายรูปค่ะ

แชะ...อีกหนึ่งภาพ

พี่ๆเตรียมน้ำที่จะไปรด พี่ทหารหาญค่ะ

เริ่มเดินไปที่ตึกใน ชั้น 4

พี่พยาบาลที่ใจดียิ้มแย้ม เชิญค่ะ เชิญด้านในเลย

ท่านแรกที่ข้าเจ้าได้พบ ชื่อและรายละเอียดของท่านทหารผู้นี้อยู่ด้านล่างค่ะ

นี่ก็อีกท่านนึง แต่ท่านนี้ยังไม่ทันได้ถ่ายชื่อค่ะ

สวัสดีปีใหม่นะคะท่านทหาร พวกเรารู้ว่าท่านได้ยินและรับรู้ได้ถึงสัมพัสค่ะ พี่นางพยาบาลบอก

ท่านทหารท่านนี้ก็พูดไม่ได้ แต่ท่านบอกด้วยสายตาที่รับรู้ได้ค่ะ

ท่านทหารท่านนี้ พูดได้แต่ช่วงล่างของท่านระหว่างเอวลงไปไม่มีความรู้สึกแล้วค่ะ

คุณครูทิยพ์ มอบพระรูป พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวฯ ให้กับทหารหาญทุกๆท่านค่ะ

ท่านนี้สมองบุบไปข้างนึงค่ะ แต่สายตาและรอยยิ้มที่มุมปาก แสดงได้ว่า ท่านดีใจค่ะ

คุณพี่ บุปผา รดน้ำให้ท่านทหารหาญเสร็จ ท่านก็ยื่นน้ำหอมใส่คืนมา แล้วก็รดให้พวกเราด้วย

ท่านทหารหาญท่านนี้ พอได้พระรูป ท่านรีบหาที่เก็บเลยค่ะ

รายชื่อและประวัติของท่านอยู่ด้านล่างค่ะ

ท่านทหารหาญท่านนี้สิค่ะ ขอนับถือเลย

ท่านได้เข้าเฝ้ารับเสด็จด้วย ท่านบอกว่าเป็นสิ่งที่ท่านภูมิใจอย่างยิ่งค่ะ

นี่ก็เป็นงานฝีมือของท่านทหารหาญผู้นี้ค่ะ ประวัติของท่านอยู่ด้านล่างนะคะ

ท่านทหารหาญผู้นี้ อัมพาตไม่รับรู้อะไรในบางครั้งค่ะ แต่ท่านก็น่ารักนะคะตอนที่พวกเราไปอวยพรค่ะ

ท่านทหารหาญ ท่านนี้ช่วงล่างไม่มีความรู้สึกเช่นกันค่ะ

ท่านทหารหาญ ท่านนี้รับรู้และรับฟังค่ะ พอบอกว่าถ่ายรูปกันนะคะ ท่านชูพระรูป ขึ้นมาเลยค่ะ

ท่านนี้เลยค่ะ ขวัญใจของพวกเรา เวลาคุยอะไรไปถ้าถูกใจท่านจะยิ้มแป่นและก็มีเสียงออกมาแบบ

ดีใจสุดๆค่ะ

ก่อนกลับขอถ่ายรูปกับพี่ๆนางพยาบาล ไม่รู้ว่าจะกล่าวอะไรดีค่ะ ซาบซึ้งอย่างที่สุดค่ะ

แล้วก็ลาจากกัน ทิ้งพี่ก้อนหิน8887 ไว้ที่โรงพยาบาลค่ะ เพราะบล็อกเกอร์ ศิษย์กวง ยังมาไม่ถึงค่ะ

ปีใหม่นี้ความประทับใจในครั้งนี้มีมากมายและก็มีความสุขอย่างยิ่งค่ะ

ต้องขอขอบพระคุณ บล็อกเกอร์ คุณครูทิยพ์ ที่ได้นำสิ่งดีดีมาบอกกล่าว

และได้ร่วมกันอย่างมีความสุขค่ะ

ปล คำที่ประทับใจที่สุดคือ บล็อกเกอร์ คุณครูทิยพ์ ท่านได้พูดว่า

ขอบพระคุณท่านทหารทุกๆท่าน

ถ้าไม่มีพวกท่าน แล้วพวกเราจะเป็นอย่างไร

ขอบพระคุณมากๆค่ะ คุณครูพูดกับทหารหาญทุกท่านค่ะ

*สุดท้ายนี้ รั้วของชาติ บางท่านที่ขาดครอบครัวไป

พวกเราสามารถเป็นครอบครัวของพวกเขาได้ค่ะ

ไม่ว่าจะวันไหน วันอะไร หากท่านมีเวลาว่าง เชิญนะคะ

ท่านจะได้เห็นแววตาและความรู้สึก ที่สุดจะบรรยายค่ะ*

ญาใจ

13-04-51