ตู๊ด ตู๊ด..ครึก ครึ่ก..ขออนุญาตเพื่อนสมาชิกใช้สัญญาณเรียกขาน..

(เอ่ยชื่อที่ต้องการเรียก..) และตอบด้วย call sign ของเรา E20WJP

(อ่านว่า เอ็กซ์โค่..ทู..ซีโร่..วิสกี้..จูเรียต..ปาป้า..)...ตู๊ด ตู๊ด..ครึก ครึ่ก..

อ้าวอะไรกันเนี่ย..คนละเรื่องเลย..ตื่น ๆ ..

ไม่ใช่เวลามาเล่นวิทยุสื่อสารซักกะหน่อย..

แต่บ้านนี้..มีใครเล่นอยู่บ้างไหมเนี่ย..

ตั้งแต่เพื่อนป๋มมานแต่งงานมานม่ายสนจายป๋มเลย

เลิกเล่นซะงั้น..(น้อยใจนิด ๆ แต่หัวไม่ล้านนะ..)

ใครเล่นบ้างบอกมาหลังไมค์หน่อยนะ..จะได้แจม..

(เสียดายเงินค่าเครื่องหน่ะ..อิอิ)

ตอนนี้กำลังมาหัวปักหัวปำอยู่แต่ในบ้านโอเคเนชั่น..

สรุปเลยว่าแทบจะลงแดงตาย..หากวันไหนไม่ได้เข้ามาดู..

เข้ามาเม้นท์..และเข้ามานิน..เข้ามาเหน็บ..

สมัครเป็นสมาชิกบ้านนี้ก็ตั้งแต่เดือนกุมภาพันธ์ปีนี้..โน่นแน่ะ...

แต่ไม่ค่อยได้โพสต์เรื่องราวอะไรกับเขากันหรอก..

เข้ามาอ่านหาความรู้..ความมันส์พ่ะย่ะค่ะ..และความฮาเพค่ะ..ไปเรื่อย ๆ

ตามประสาชายหน้าตี๋อารมณ์ดี..เท่ห์ซะไม่มี(ก็มานไม่มีเหลือแล้วจริงๆ ฮิฮิ)

อยากจะถามใช่ไม๊หล่ะ..ว่าเข้ามาสมัครได้ไง..

ถ้าไม่อยากถามแต่อยากจะบอก..ฮ่าฮ่าและฮ่า..

พอดี๊พอดี..มีสาวน้อยคนสวยในบล็อคบ้านนี้แหล่ะ..

บอกว่าให้ลองเข้ามาที่เวปนี้ดูซิ

เห็นเข้า ๆ ออก ๆ (อย่าคิดมากไป) ไปเวปโน้นที...ไปเวปนี้ที..

ไปเวปโป๊หลายที..โฮะโฮะโฮะ ไปเรื่อย...

เพราะปกติส่วนมากเข้าเวปเกี่ยวกับถ่ายภาพกับท่องเที่ยวหลายลูก..

ก็ใจมันรักการถ่ายภาพนี่หน่า..ทามมมงายยยด้ายยย..

ถึงจะถ่ายไม่สวยก็เถอะ..เนอะ!!!

หลายวันก่อน..ต๊กกะจายยยเป็นอย่างมากมายมหาศาลบานตะไท..

อาการหน้าซีดมือสั่น..

(ไม่ได้เป็นโรคติดต่อนะ..อย่าตกใจ)

เป็นอย่างนี้นี่เอง..

ป๋มโดนแถ่ก..โอ้..จอร์ช..มานคืออารายกานฟร่ะเนี่ยยยยยยย...

เลยต้องรีบตาลีตาเหลือกเปิดโน๊ตบุ๊คที่ใกล้จะพังแหล่มิพังแหล่..

เข้าไปหาข้อมูลในโอเช..อีก...

และด้วยศักยภาพของความเร็วอินเตอร์เน็ต

(ที่แสนจะอืดอาดยืดยาดยานเป็นแตงเม..รอแล้วรอเล่าเฝ้าแต่รอ..รอ..และรอ..)

ก็ทำให้ป๋มได้ข้อมูลมาบ้าง..แต่..ตัญหา..เอ๊ยปัญหาก็ดั๊นนนนมีตามมาอีก..

แล้วนี่ตูจะเขียนอะไรหว่า..

เฮ้อ..ปกติก็ไม่ค่อยได้เขียนยาว ๆ ซะด้วย

เขียนยาวกัวเด๋วเพื่อนๆ เซ็งตามระเบียบพักไปอีก..(หนึ่ง..ส่อง..หนึ่ง..ส่อง)

คิดได้ดังนั้นก็...เอาก็เอาว่ะ..ไหน ๆ ก็หลงกลเข้ามาบ้านนี้แล้วนี่หว่า

แต่...(แต่อีกแล้วไอ้หมอนี่..มันจะแต่ไปทำไม..)

ขอถอยหลังไปตั้งหลักก่อนซักสามกิโลเมตร..จะได้ทามจายได้..ดด..อิอิ

หลังจากนั้นอีกไม่นานยังไม่ทันจะได้กินยาทัมใจแก้ปวดเล๊ย...

เปิดเครื่องปั๊บ..ก็ตกใจปุ๊บ...

เฮ้ย!!!ไอ้ใหญ่(นึกในใจนะ)...โดนแถ่กสีข้างอีกแล้วทีนี้..

โดนทั้งสองข้างเลย...

จากใครรู้ป่ะ..

จากนายขี้เมาที่ข้าพเจ้าไม่ยอมให้เหล้าเขากิน..

(แค้นนี้มีชำระ..ไม่ครบสามขวดไม่เลิก...นายขี้เมาเป็นคนจ่ายนะ)

และจากคุณโทโมมิ ที่มีลูกเป็นจ๋อ..อิอิ...น่ารักจัง..

แต่ที่แน่ ๆ เลยนะครับ..

คุณครูลำบู...เป็นแม่พิมพ์ของชาติที่มาฟันสีข้างป๋มก่อนใคร

(เลือดยังไหลซิบๆ อยู่เลย ฮิฮิ...Help me!!...Help me!!)

โอ๊ย!!! ....ใครเหยียบ teen ตูฟ่ะ..

(อ๋อ..เขาส่งสัญญาณบอกว่านอกเรื่องแล้วโว๊ย!!!)

ตกลง..ตกลง..เข้าท่าแล้วกัน....เฮ้ย...เข้าเรื่องเลยหล่ะกัน...

ขออนุญาตเพื่อนสมาชิกใช้สัญญาณเรียกขาน..เอ่..เพ้ออีกแล้ว..เฮ้อออออ

ก็มิได้มีอะไรมากเลยเกี่ยวกับชื่อของตัวกระป๋ม

ก็แค่เป็นพี่ชายคนโต..ที่เกิดก่อนน้องชายคนเล็ก..

(แล้วมันจะเกิดหลังได้ไงหล่ะว่ะ..(ครับ))..

คุณป่ะป๊าก็เลยปรึกษากับคุณม่าม๊า...ว่าเราจะมีลูกสองคนนะ..

ดังนั้น..ชื่อ..เด็กชายใหญ่ก็ได้มาอยู่กับป๋มก่อน(ก็เกิดก่อนนี่)

และชื่อเด็กชายเล็กก็ได้ไปประทับร่างกับน้องชายสุดที่รัก...

รู้ป่ะ..ตอนเมื่อยังเด็ก ๆ ซิง ๆ

เวลาเดินไปไหนกับน้องชายสองคน(ก็มีสองคนนี่หว่า)...

ทุกคนรอบข้างมักถามคุณมาม๊าว่า..

สองคนนี้แฝดหรือ..หน้าคล้ายกันเลย..

แต่เชื่อหัวไอ้เรืองเหอะ..ไม่ใช่หรอก..เพราะเราเป็นแฝดเทียม..

แบบว่า..เกิดหัวปีท้ายปีหน่ะ..(ไม่ใช่กระหล่ำปลีนะ)...

แรก ๆ ก็นึกอยู่เหมือนกันว่า..มานหมายฟามมมว่ารายยยยย...

สุดท้ายก็ถึงบางอ๋อ..คลอดคนนี้ปุ๊บ..ก็ท้องคนนี้ต่อเลย..

แหม..คุณป่ะป๋าเราเก่งใช่ย่อยนิ..

ส่วน "2333" มิใช่ไรอื่นนอกจากเลขทะเบียนรถของแควนสาว

(คนสวย..ขอบอก..ขอบอก และขอบอก..)

อันเป็นที่รักยิ่งและเคารพอย่างสูงสุด...

หากเพื่อน ๆ เจอรถที่มีเลขทะเบียนนี้ห้ามเข้าใกล้เด็ดขาด!!!...

เพราะมีแค่ประกันชั้นสาม..อิอิ..

เอาหล่ะ..ป๋มว่าพอแค่นี้ก่อนดีกว่า..เดี๋ยวเปลือยหมดแล้วนะหนาววว..วว..วว..

เหมือนเดิมล่ะกัน..เอารูปมาฝาก..ขอให้ติอย่างเดียว..อย่าชม..เดี๋ยวเหลิง..

เพราะจะได้นำไปปรับปรุง..ใส่ซีอิ๊วบ้าง....ใส่ซอสบ้าง...ตามเรื่องงงงงง.....

ปล..ตามมาตราการคุณระเบียบรัตน์ต้องแถ่กแถ่กและแถ่กสีข้างคนอื่นต่อ..

แต่ป๋มว่าส่วนมากหมอไม่รับเย็บแร้นนน..ปล่อยเขาไปเถอะโยม..

เวรต้องระงับด้วยการทำเวร...

แต่(อีกหล่ะ..ม๊านนนช่าง "แต่" จริ๊ง..ง..)

ไม่แน่นะ..ผมอาจจะไปแจ้งที่หลังบ้านคุณก็ได้ให้รับแถ่ก..ใครจะไปรู้รรรรรร....

ขอเอามาคิดก่อน..อิอิ...บายหล่ะ..

เมื่อยยยยยมากกกกก....

Binocular - Deep.m...

song :  Deep by Binocular