| .....Memory from Away... | ||
to do something...with someone...result as so Happiness |
||
|
View All |
||
| << | ธันวาคม 2007 | >> | ||||
| อา | จ | อ | พ | พฤ | ศ | ส |
| 1 | ||||||
| 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 |
| 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 |
| 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 |
| 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 | 29 |
| 30 | 31 | |||||
พิมพ์หน้านี้
|
...... ไม่รักจริง...ไม่ไปทรมานให้เมื่อยหรอกนะเนี่ย ..... ต้นเดือนพฤศจิกายนที่ผ่านมา...มีโอกาสไปเที่ยวกับกลุ่มแบกเป้...เพื่อไปพิชิตยอดดอย ผาโง้ม..ผ่านดอยลังกาหลวง...และจุดสิ้นสุดที่ยอดดอยลังกาน้อย... เชื่อมั๊ยครับ...เห็นผลเลยว่าร่างกายไม่ฟิตจริง...เหนื่อยสุดสุดถึงที่สุดสุดจริง ๆ ... เป้าหมายการเดินทางตั้งอยู่ในอุทยานแห่งชาติขุนแจ ในจังหวัดเชียงราย แต่พื้นที่ทั้งหมดของอุทยานตั้งอยู่บริเวณรอยต่อ 3 จังหวัดคือ อำเภอเวียงป่าเป้า จังหวัดเชียงราย อำเภอเมืองปาน จังหวัดลำปาง และอำเภอดอยสะเก็ต จังหวัดเชียงใหม่ ข้อมูลเพิ่มเติมได้ที่ www.dnp.go.th สภาพแวดล้อมทั่วไปยังสมบูรณ์อยู่มาก หวังเป็นอย่างยิ่งว่าจะคงอยู่อย่างนี้ตลอดไป ในวันที่เดินทางไปถึงอุณหภูมิบนพื้นราบประมาณ 8-10 องศาในยามค่ำ และประมาณ 15 องศา ในยามกลางวัน ส่วนบนยอดดอยประมาณไม่น่าจะเกิน 5 องศาแน่นอน (เจ้าหน้าที่บอกแบบนั้น ...เขาเพิ่งลงมากันวันก่อน) อย่าช้ากันเลยเดินไปเที่ยวพร้อมกับผมดีกว่านะ... ...
ก่อนอื่นเริ่มเดินทางด้วยรถตู้จากกรุงเทพเมืองที่แสนวุ่นวาน...หลับตลอด... พอเติมน้ำมันที่ปั๊มในจังหวัดตาก...เชื่อไหมครับ...สิ่งศักดิ์สิทธิ์มีจริง... ล้อหลังฝั่งซ้ายมือคนขับหลุดออกจากเพลารถตู้ที่ผมนั่งอยู่ข้างบนพอดี...เหลือบมองไป... เอ๊ะ ล้อคุ้น ๆ นะ ...แน่ะ กลิ้งแซงเราไปแล้ว... (คิดในใจว่า...เนี่ยดีนะที่เพิ่งออกจากปั๊มไม่เกิน 10 เมตร ไม่งั้น...) อย่างนี้เค๊าเรียกว่า "ล้อหลังแซงล้อหน้านี่หว่า(ครับ) " ตื่นเต้นและเสียเวลากันประมาณเกือบสามชั่วโมงกว่าจะซ่อมเสร็จ... คิดว่างานนี้แห้วกลับบ้านแหงม...แต่ก็ไปจนถึงอุทยานแห่งชาติขุนแจจนได้ ...
และแล้วการผจญภัยที่แสนสนุกและแสนทรมานก็เริ่มขึ้น
พอนั่งรถที่แสนจะวีไอพีไปลงที่สถานีเรดาร์บนจุดปล่อยนักแสวงหาความทรมานได้สักพัก... ก็อย่างที่เห็นในภาพหล่ะครับ ทั้งชัน...ทั้งไกล...ทั้งหนัก... เพราะต้องแบกเป้และสัมภาระส่วนตัวเอง คนที่ไม่มีกล้องไม่เท่าไหร่ยังแค่สัมภาระส่วนตัวกับเต๊นท์และถุงนอน... แต่พวกผมกับพวกพี่ ๆ น้อง ๆ ที่เล่นกล้องด้วยกันสิ...หลังแอ่นเลย... เวรกรรมหรือมีพรสวรรค์ก็ม่ายยยยยรุ๊... ...
ระหว่างเดินทางไปยอดผาโง้มตามเป้าหมายที่วางไว้... พบเจ้าไก่แดง..หงอนไก่แดง ...และอีกหลายชื่อ...เต็มยอดดอยไปหมด .. แรก ๆ ก็รุมถ่ายภาพกันซะ เจ้าหงอนไก่แดงที่ว่าแทบเฉาเลย...พอเดิน ๆ ไป... เอ๊ะ !!! ทำไมมันเยอะเจงเจง เลยเมินหน้าหนีไม่ถ่ายรูปต่อแล้ว(เพราะเหนื่อยและหนักต่างหาก) ...
อีกรูปกับอีกมุมนะครับ...
บรรดาแมลงต่าง ๆ ก็เยอะแต่ไม่ค่อยมีเวลารุมถ่ายรูปกันแล้ว เพราะหนทางยังอีกไกล เลยรีบ ๆ กดรูป แล้วรีบ ๆ เดินต่อ เพราะต้องเดินให้ทันคนอื่น อีกอย่างทางที่เดินเป็นสันเขา แคบและน่ากลัว ซ้ายก็เหว ขวาก็เหว หล่นไปคนที่บ้านคงดีใจสุดสุด...ว่าในที่สุดฉ๊านก็ได้ใช้เงินประกันซ๊ากกกที... เฮ้อ..อ..อ...สุดที่รัก... ...
อีกตัวที่สาว ๆ เผ่นหนีแบบกรี๊ดกร๊าดดดดดลั่นดอย....555 สะใจโจรจริง ๆ ...อิอิ เอาหล่ะครับ....ตัดบทเลย.....(กลัวคนเข้ามาไม่อ่าน...เม้นท์เลย...555 ล้อเล่นนนน) เริ่มออกเดินทางประมาณ 9 โมงเช้า.... และแล้วเราก็ถึงจุดหมายประมาณเกือบห้าโมงเย็น.... และ... นี่คือ... ....ผาโง้ม... จุดเป้าหมายแรก....และที่พักคืนแรกของทริปนี้ (เป็นภาพถ่ายทางด้านหน้า....ซึ่งจริง ๆ ต้องถ่ายทางด้านข้าง แต่ด้วยสังขานอันย่ำแย่จึงไม่สามารถ) . .. ....
แต่คณะสำรวจโรค เอ๊ยโลก ของทริปผมไม่ได้นอนบนยอดผานะ... หนาวตายแน่...กางเต๊นท์นอนบริเวณก่อนทางขึ้นยอดผา
เจ้าหน้าที่อุทยานและพวกพี่ลูกหาบช่วยกันหาฟืนก่อกองไฟก่อน อีกบางส่วนไปหาน้ำ และผู้นำทริปทำอาหารให้เหล่าบรรดาผู้พิชิตได้อิ่มท้อง...(สบายจริงพวกเล่นกล้องเนี่ย) เชื่อมั๊ยครับน้ำที่ดื่มกินมาจากตาน้ำ...แรก ๆ ก็ไม่ค่อยกล้าดื่มกันเท่าไหร่หรอก... ถามนั่นถามนี่ตลอด กินได้เหรอ ไม่มีเชื้อโรคเหรอ...สะอาดจริงอ่ะ... สุดท้าย...ดื่มแบบไม่คิดเลย...เพราะไม่สามารถหาน้ำจากช่องทางอื่นได้แล้วหน่ะสิ... เอาหล่ะครับดูบรรยากาศก่อนสิ้นวันแรกของการเดินทางนะครับ
ผู้นำทริปและพี่เจ้าหน้าที่ ช่วยกันก่อกองไฟและหุงข้าว (อากาศเริ่มหนาวแล้ว)
หุงข้าวสามหม้อสนาม (ทุกวันตลอดทริปนี้เลย)
ลืมบอกไปครับ ทริปนี้เราไปกันสิบเอ็ดคน..ไม่รวมพี่พลขับ บรรยากาศรอบ ๆ แบบหนาว ๆ และน้ำค้างแรง วันแรกไม่มีใครอาบน้ำเพราะตาน้ำมีน้ำน้อยมาก....ซักแห้ง !!! พระอาทิตย์จะใกล้หล่นแล้ว....หยิบกล้อง...ขาตั้งกล้อง(ขาดไม่ได้สำหรับภาพยามเย็น) แล้วรีบจ้ำ ๆ ๆ ไปให้ทัน...
เกือบไม่ทันแน่ะ... กำลังไข่แดงเชียว...
หล่นไปในหุบเขาแล้วววววว....ฮัดเช้ย เจ้ามูกยืดดดด...ออกมาแว๊ว...
วันนี้คงจบด้วยภาพนี้...แสงสุดท้ายก่อนที่ท้องฟ้าจะมืดมิด...พร้อมกับความหนาวเย็นที่มาเยือน แต่พวกเราก็สุขใจ... แต่...เสียดาย...หากผมพาแฟนมาด้วย...คงแจ๋ว... (คิดว่าเธอคงคิดถูกที่ไม่มามากกว่า...ฮิฮิ หรือไม่เธออาจสมน้ำหน้าผมในใจ....อ้าว !!!) ....................................................................................................... ตอนพิชิตยอดต่อไปอย่าลืมติดตามนะครับ... จะนำเสนอแบบพาโนรามา....(แบบมั่ว ๆ อ่ะ) ............................................................................................................ อย่าลืมไปเลือกตั้งนะคร๊าบบบบ... ...........................................................................................................
photo by Yai2333 song : ก้อนหินละเมอ/ธีร์ ไชยเดช |