วันนี้ "ขวิดงาน" เสร็จเร็วค่ะ เลยมีเวลากลับมาพักผ่อน พอสมควรทีเดียว

ที่จริงอยากจะหาเรื่องยาวๆมาเม้าท์ ในมุมมองแบบเม้าท์ "เม้าท์"  คือเหมือนสตรีที่สวย

แต่ไม่ค่อยมีความคิด เขาเม้าท์กัน แต่อิชั้น ตรงกันข้ามค่ะ เพราะว่านอกจากไม่สวยแล้ว

ยังฉลาดน้อยอีกด้วย รุ่นพิมพ์นิยม ตอนเด็กๆเพื่อนๆล้อว่า "ไม่สวย ยังเสือกจนอีก"

ไม่เถียงค่ะ เพราะว่า "เป็นความจริง" นี่คะ

.

.

ตอนที่อิชั้นเริ่มงานเป็นเลขาต๊อกต๋อย ช่วงแรกๆ ค่ะต้องเข้าใจนะคะว่า

บ้านนอกเข้ากรุงน่ะ มันมักจะเผลออาการเปิ่นๆ โก๊ะๆ ให้คนทั่วไปได้อมยิ้มกันประจำ

บางทีก็พูดในเรื่องที่มันผิดช่วง ผิดเวลา หรือการควบคุมอารมณ์ยังไม่ "นิ่ง"พอ

แล้วไอ้คุณสมบัติ "สวยน้อย" ที่คุณแม่ของอิชั้นอุตสาห์บรรจงจัดสรรมาให้นี่น่ะ

ก็ไม่เป็นที่ตราตรึงใจใครต่อใครเขานัก จึงต้องออกแรง "ไต่เต้า" อย่างแท้จริง

คือทำงานอย่างหนักจริงๆ ผิดกับเลขาสวยงามปลาทองทั้งหลาย ที่ไม่ต้องออกแรง "ไต่เต้า" มากนัก

เพราะหล่อนอาจใช้ "เต้าไต่" ก็ได้ จริงไม่จริงไม่ทราบ แต่บางคนก็วิ่งนำหน้าอิชั้น

ไปหลายกิโลแล้วล่ะค่ะ

.

.

เจ้านายอิชั้น คงทราบอุณหภูมิในนัยตาของอิชั้นเป็นอย่างดี ว่าความอิจฉา ทำให้อิชั้น

เกิดอาการ "ตาร้อน" วูบๆ วาบๆ  ในโชควาสนาของตัวเอง ที่ต้องทำงานหนักแล้ว การพิจารณา

"เลื่อนขั้น" ของอิชั้นยังเป็นไปได้อย่างเชื่องช้า และปัญหาอุปสรรคเยอะแยะมากมาย

ทำให้ท้อแท้บ้าง ในบางเวลา อ๊ะๆอย่าบอกนะคะว่า "ยายเม้าท์ อย่าคิดมาก"

อิชั้นไม่ใช่สาวแก่ธรรมมะ-ธรรมโม เกือบบรรลุอรหันต์สักกะหน่อย จิตใจยังปั่นป่วนเป็นเรื่องธรรมดา

โลกธรรมยังมีแรงโน้มถ่วงให้อิชั้น แกว่งไปแกว่งมาได้พอสมควร

วันหนึ่งเจ้านายเขาส่งจดหมายน้อยมาบอกว่า

"เจ้านายที่ฉลาด จะเลือกเลขาที่ฉลาดกว่านาย แต่เมื่ออยู่ในเวลาทำงานแล้ว

ใครจะฉลาดกว่าใคร เป็นเรื่องของคนสองคนที่จะรู้ คือนายและเลขา"

.

.

ไม่รู้ว่าเป็นคำชม คำด่า คำประชด หรือ เก้า ลอ เก้า

แต่ก็ทำให้อิชั้น เกิดอาการใจแกว่งน้อยลง ยิ่งถ้าทำงานแล้วประมาณมองตาก็รู้ใจเมื่อไร

ถึงจะไม่ได้เลื่อนขั้นไปไหน ยัง"แช่"อยู่ตำแหน่งเดิม ก็ไม่มีปัญหา

เพราะตอนนี้ นายยังเห็นคุณค่าและยังเก็บเราไว้ใช้งานอยู่ ถ้าวันใดท่านบอกว่า

"เม้าท์ เริ่มฉลาดน้อย ไม่สมค่าจ้างนายแล้วนะ"

นั่นล่ะค่ะ คือวันที่อิชั้น คงต้องคิดมาก และใจแกว่งมากกว่าเดิมหลายเท่า

.

.

เม้าท์วันนี้ อาจจะสะเปะ สะปะ ใช้คำไม่เหมาะสม หรือไม่สุภาพอยู่บ้างโปรดให้อภัยด้วยนะคะ

เพิ่งตื่นมาอัพบล๊อกนี่ล่ะค่ะ หลังจากหลับไปพักใหญ่ๆ

.

.

ท่านใดที่ทำงานอยู่แล้ว ท้อแท้ หวั่นไหว ขอให้ท่านภูมิใจเถอะนะคะ

ที่ยังมีงานทำ ท่านยังมีคุณค่า ต่อหน่วยงาน บริษัท ห้างร้านของท่าน ต่อประเทศชาติของท่าน

แม้จะเป็นเพียงฟันเฟืองซี่เล็กๆ  แต่เราก็มีส่วนร่วมที่จะทำให้เกิดงาน เกิดการพัฒนาตนเอง+สังคม

ไปสู่ทิศทางที่ดีได้ ขอเพียงมีความคิดดี ตั้งใจทำดี ความดีจะคุ้มครองทุกๆท่านค่ะ

มีความสุขทุกท่านนะคะ

สวัสดีค่ะ

.

.

เครดิท เพลงจาก ไอ้จิกดอทคอม เพลงหมดห่วง

ศิลปิน  ตั๊ก ศิริพร  อยู่ยอด

ภาพจากบ้านคุณกุ้ง  โรสร๊อบซาเตอร์ ค่ะ