อู้ไป 1 คืนค่ะ อิอิ ลองเช็คดูแต่ละเอ็นทรี่แล้ว ไม่ปรากฏชื่อเพื่อนพ้อง น้องพี่

ผู้สนิทชิดเชื้อของอิชั้นท่องบล๊อกกันเมื่อคืนนี้ค่ะ

.

.

เป็นความภาคภูมิใจส่วนตัวค่ะ ที่มีคนถามว่า "ยายเม้าท์ วันนี้อัพบล๊อกหรือเปล่า?"

"วันนี้ ยายเม้าท์ อัพเรื่องอะไร?" หรือ "เอ วันนี้ยายเม้าท์ หายไปไหน?"

ในโลกไซเบอร์ ที่อิชั้นไม่สามารถไปมีส่วนร่วมกิจกรรมมากนัก แต่ก็มีคนสนใจถามไถ่หา

เลยทำให้นึกถึง เพลงๆหนึ่งของพุ่มพวง  ดวงจันทร์ ชื่อเพลง "ดาวเรืองดาวโรย"

ท่อนหนึ่งร้องว่า "แหม่ ข้าเขินจัง แต่ข้านั่งภูมิใจ"

ภูมิใจ ที่มิตรภาพเบ่งบาน ในใจอิชั้นและในใจเพื่อนๆชาวโอเคเนชั่นค่ะ

.

.

ถามว่าอิชั้นประสบความสำเร็จในการทำบล๊อกหรือยัง? แหม มันตอบลำบากนะคะ

แต่ในระดับหนึ่งมันก็ดีใจค่ะ ที่มีคนมาช่วยต่อเติม ความคิด ความอ่าน จะเรื่องที่อิชั้นเขียนขึ้นมา

จะดีไม่ดี "ไม่ทราบ" แต่ทุกเอ็นทรี่ เขียนด้วย "ใจ" ค่ะ

ใส่ " ใจ" ในทุกตัวอักษร ใส่ "ใจ" ลงในทุกเอ็นทรี่ ใส่"หัวใจ"ลงในเรื่องที่เขียน แล้วเราจะได้ "ใจ" คนอ่านเอง

คนอื่นที่ทำบล๊อก อาจจะมีแนวทางการทำบล๊อกเพื่อประสบความสำเร็จแตกต่างกันไป

แต่สำหรับอิชั้น ใช้ "ใจ" ทำบล๊อกเพียงอย่างเดียวค่ะ

แหม่  พูดยังกะตัวเองเป็นบล๊อกเกอร์ชื่อดัง ชื่อไม่ดังค่ะ แต่บล๊อกอิชั้น "ดัง" ไม่เชื่อคลิ๊กเข้ามาสิคะ

มีเพลงทุกเอ็นทรี่ ถ้า(เพลง)ไม่ดัง แสดงว่า "ลำโพงคุณเสียนะคะ" อิอิ

.

.

วันนี้ท้องฟ้า ยังขมุกขมัวค่ะ ใช้รถใช้ถนนอย่างมีน้ำใจ ถ้อยที ถ้อยอาศัยกันนะคะ

ใจเขา ใจเรา เราก็รีบ เขาก็รีบ ถ้าไม่มีน้ำใจล่ะก็ แย่แน่ๆเลยค่ะ

อากาศเปลี่ยนแปลงบ่อย เพื่อนบ้านทุกท่าน ดูแลรักษาสุขภาพให้ดีนะคะ

เจ็บป่วยมา เสียเวลา เสียสุขภาพ เสียสะตุ้งสตางค์  เก้า ลอ เก้า ค่ะ

ด้วยความปราถนาดี ต่อทุกท่านนะคะ

สวัสดีค่ะ

.

.

เครดิท ภาพเจ้ยจากอินเตอร์เน็ท

เพลงจากโฟร์เอส สตูดิโอ  ศิลปิน กาญจนา  มาศิริ