ช่วงที่อิชั้นหายหน้า หายตาไป เฮ้ออออออ

เกิดเรื่องไม่ดี ไม่งามขึ้นมาก ทั้งเรื่องงาน และเรื่องบ้านเรื่องเมือง

ที่"ไม่ปกติ" เท่าไร

ใช่ว่าจะไม่สนใจ/ใส่ใจหรอกนะคะแต่ "สนใจ" แล้ว "พูดไม่ได้"

เพราะ "ใจใคร" ก็ "ใจมัน"

"เหตุผล" ใครก็ "เหตุผล" มัน ทุ่มเถียงกันไป ก็เท่านั้น ได้แต่มองดูที่"ผล"อย่างเดียว

เคยมีคนบอกว่า "กำไร" หรือ "ขาดทุน"  ให้ดูที่ "บรรทัดสุดท้าย"

.

.

เรื่องงานเองก็ "เหลือเกิน" งานไม่เท่าไร เรื่องมีเข้ามาแทรกนี่สิ ที่ทำให้อิชั้น

"หงุดหงิด" ตั้งแต่เกิดมาอิชั้นจำได้ว่า อาการ"ท้อแท้" ไม่แอ้มอิชั้นแน่

แต่ความหงุดหงิดนี่สิ "มาบ่อย" เหลือเกิน

หลายเรื่อง "พูดได้" ก็จะ "พูด" หลายเรื่องก็ได้แต่นั่งถอนหายใจ เฮือกๆ

แต่ก็เอาเถอะค่ะ ทั้งหลายทั้งปวง

ใครทำอะไรไว้ ย่อมได้อย่างนั้น

.

.

เมื่อก่อนเคยมีครั้งหนึ่งที่เกิดความคิด"ประหลาดๆ" ทำดีไม่เห็นจะได้ดีเลย

เลยทำตัว "ว่านอนสอนง่าย" คือโดนว่าเมื่อไร "นอน" ทันที

จากเดิมที่เป็นนางฟ้าสวยงามด้วยความดี (แม้หน้าตาจะไม่ค่อยงามก็เถอะ)

อิชั้นกลายเป็น "นางปีศาจ"ในทันที

.

.

เลยเป็นบทเรียนว่า ถ้าคิดจะ "ทำดี" ก็จงทำดีให้มันตลอด จะเฉยๆนิ่งๆ ไม่ทำอะไรเลยอยู่ไปวันๆ

ก็เป็นอย่างนั้นไป หรือพัฒนาตัวเองให้มันดีขึ้น แต่ถ้า ดีๆ ดับๆ ขึ้นๆ ลงๆ

สถานะเราจะเปลี่ยนในความรู้สึกคนค่ะ

จาก "นางมาร" เมื่อปลายปีที่แล้ว เพิ่งจะกลับมาเป็น "นางฟ้า" เมื่อสองเดือนที่แล้วนี่ล่ะค่ะ

.

.

สุดท้ายขอบคุณ"โอกาส" ทั้งหลายที่กำลังเดินพาเหรดเข้ามาในชีวิตอิชั้นค่ะ

จะหนักบ้าง เหนื่อยบ้าง ก็ขอขอบคุณที่อุตสาห์หยินยื่นโอกาสมาให้ค่ะ

ขอรับรองค่ะว่า จะไม่ทำให้ทุกท่านที่ไว้วางใจผิดหวัง

ขอ "โอกาสดีๆทั้งหลาย"  ย้อนกลับไปหา คนที่ให้ "โอกาส" แก่อิชั้นค่ะ

มีความสุขทุกท่านนะคะ

สวัสดีค่ะ

.

.

เครดิท ภาพจากอินเตอร์เน็ท