ปกติวันละ 1 เอ็นทรี่ ถือว่าพอดี พอดีนะคะ

ถ้าวันไหนอิชั้นอัพบล๊อกมากกว่า 1 เอ็นทรี่ วันนั้นคือ "วันพิเศษ" ของอิชั้นค่ะ

เคยมีเพื่อนสาวสวยคนหนึ่งในชุมชนนี้ เธอบอกว่า

"ยายเม้าท์ น่าจะเล่าเรื่องแถวๆ บ้านนอกให้คนรุ่นนี้เขาทราบกันบ้างนะคะ ว่าวิถีชีวิต

การทำมาหากิน วัฒนธรรม ของคนต่างจังหวัดเขาเป็นอย่างไรบ้าง

เป็นการแบ่งปันความสุขกันค่ะ"

แหม ถ้า "คุณขอมา" มีหรือ "ยายเม้าท์" จะขัดใจ ได้เลยค่ะ แล้วจะจัดให้

.

.

เอาเรื่องการ "ลงแขก" เกี่ยวข้าวก่อนก็แล้วกันนะคะ

อิชั้นจำได้ว่าอิชั้นเองเกี่ยวข้าวเป็นตั้งแต่ประถม 4 ตอนนั้นเหมาเกี่ยวเป็นไร่

น้าอิชั้นเขาจ้างค่ะ ซึ่งอิชั้นยังเกี่ยวไม่ค่อยคล่องเลยต้องหัดเกี่ยวข้าวคนเดียวไปก่อน

คล้ายๆกับฝึกวิทยายุทธ์ในการเกี่ยวข้าวเลยล่ะค่ะ

ผลการเกี่ยวข้าวในครั้งนั้น จำได้ว่าเป็นเรื่องที่จำได้มาถึงปัจจุบันค่ะ

ปกติการเกี่ยวข้าวจากรวงข้าวจะนับลงมาประมาณ 1 ศอก

จะยาวพอดีที่จะเอาตอกมามัดเพื่อนำไป "นวดข้าว"

คือแยกข้าวและฟางข้าวออกจากการกัน  แต่อิชั้นเกี่ยวข้าวตั้งแต่โคนต้นข้าวค่ะ ทำให้

ฟ่อนข้าวที่อิชั้นเกี่ยว มัน "ยาวมาก"  เวลาหาบฟ่อนข้าวขึ้นเกวียนรวงข้าวจะลากพื้นเลยล่ะค่ะ

.

.

ตอนหลังๆเริ่มพัฒนาฝีมือ เกี่ยวข้าวได้ "เร็ว" และ "สวยงาม" ขึ้น(คือไม่ยาวจนลากพื้น)

เมื่อมีเวลาว่างช่วงเสาร์อาทิตย์ วันนักขัตฤกษ์ ที่โรงเรียนหยุด อิชั้นก็จะไปช่วงแม่ "เอาแรง" เกี่ยวข้าวค่ะ

บ้านไหนมีการ "ลงแขก" เกี่ยวข้าว ที่บ้านอิชั้น พ่อ แม่ ลูกๆ ก็จะไปเอาแรงเขา

ซึ่งตอนแรกๆเจ้าของนาเขาอาจจะมองหน้าที่เอาเด็ก มาเอาแรงเกี่ยวข้าว

แต่พอเห็นฝีมือในการเกี่ยวข้าวแล้ว "ผ่าน" ค่ะ

.

.

การเกี่ยวข้าวในท้องทุ่งนานั้น มันทั้งร้อน ทั้งคันระคายผิวค่ะ

ถ้าคนที่เกี่ยวข้าวแบบเอาเป็น เอาตาย คุณๆค่ะ มันเหนื่อยอย่าบอกใครเชียว

วันๆเหงื่อคงจะได้เป็นขัน เพราะมันร้อนมาก(จริงๆ)

มันจะมีคนช่างพูดอยู่ค่ะ คือคนพวกนี้นอกจากเกี่ยวข้าวเก่งแล้วยังเป็น "คนช่างพูด"

คือพูดไปเรื่อยๆ ยิ่งเรื่อง ลามกจกเปรตแล้ว ยิ่งมีคนชอบฟัง ตลกโปกฮา ใครพูดเก่งๆ

เวลาเกี่ยวข้าวจะมีคนตามมาเกี่ยวข้างๆ เพื่อฟังเรื่องที่เขาเล่าให้ฟังค่ะ ฟังกันเอาเพลิน ไม่เน้นสาระ

ที่สำคัญคนฟังก็ไม่ได้ถือเป็นเรื่องจริงจัง  สนุกสนานค่ะ

เวลาที่ทำงานเหนื่อยๆแล้วฟังเรื่องสนุกๆ มันก็เพลินไปอีกแบบนะคะ

แป๊บๆ ก็ห้าโมงเย็นแล้วล่ะค่ะ หมดไปอีกวัน

.

.

สำหรับเรื่องอาหารการกินของการลงแขกเกี่ยวข้าวก็แล้วแต่ท้องที่นะคะ

แถวๆบ้านอิชั้น ถ้าลงแขกเกี่ยวข้าว เจ้าของนาจะเป็นผู้หุงหาอาหารมาเลี้ยงแขกค่ะ

ไม่ว่าจะอร่อย ไม่อร่อย ไม่ทราบค่ะ แต่เกลี้ยงกริ๊บ ทุกงาน

แหมคุณๆคะ เวลาทำงานเหนื่อยๆมานี่น่ะค่ะ เขาไม่มามัวคิดหรอกค่ะ ว่าอาหารอร่อย ไม่อร่อย

กินแก้หิวไปได้ก็พอแล้ว เสริมแรง เสริมพลัง ก็ว่ากันไปนะคะ

มีเวลาเหลือนิดหน่อยหลังมื้อกลางวัน ใครจะแอบหลับพักผ่อนสักครึ่งชั่วโมงก็ตามสบายกันค่ะ

ช่วงบ่ายสามโมงเบรค 15 นาที จะมีของหวาน ให้คนที่มาเกี่ยวข้าวได้อร่อยกันอีกนิดหน่อย

.

.

หลังจากห้าโมงเย็น ใครใคร่กลับบ้านไปหุงหาอาหารเย็นก็กลับไป

ใครใคร่ก๊งเหล้า(เหล้าขาว) ก็ก๊งกันไป

แต่ส่วนใหญ่เขาไม่กินเอาเมามายในหน้างานหรอกค่ะ จิบๆพอแก้มแดง

เป็นยาฆ่าพยาธิ(พ่อว่างั้นค่ะ) พอเริ่มมึนๆเล็กน้อยนี่สนุกค่ะ ใครสามารถด้นกลอนสดๆได้

จะเป็นเพลงเกี่ยวข้าว หรือ ทำนองลิเก ทำนองลำตัดที่ไปแอบลักจำมาจากงานวัดได้

ก็มาร้องรำทำเพลงกันสนุกสนานดีค่ะ

.

.

ชาวชนบทถึงคำพูดคำจาเขาอาจจะไม่เพราะหูเหมือนคนเมืองกรุง

ไม่ได้แต่งตัวสวยงาม แต่จิตใจของพวกเขา ดีนะคะ

ดีอย่างไรพูดลำบาก ถ้าได้ประสบ พบเจอถึงจะเข้าใจเองค่ะ

เอ็นทรี่นี้ "เม้าท์" แท้ๆ

แต่เป็นการ "เม้าท์" ที่คน "เม้าท์" มีความสุข

และอยากให้คนอ่าน มีความสุขนะคะ

สวัสดีค่ะ

.

.

เครดิท ภาพจากอินเตอร์เน็ท

 เพลงเรือพ่วง  ศิลปิน ทศพล  หิมพานต์ อัลบั้ม จุ๋มจิ๋ม

สังกัดโฟร์เอส สตูดิโอ

หากชื่นชอบโปรดสนับสนุนสินค้าลิขสิทธิ์