คุณๆขา

วันนี้อิชั้นวุ่นวายกับงานเอกสารท้างวันเลยคร่า

เลยไม่ได้แวะไปเยี่ยมใครเลย แต่อย่างไรก็ขอบคุณมากค่ะ สำหรับทุกๆท่าน

ที่แวะเวียนมาเยี่ยมเยือนกันด้วยดีเสมอมา

ให้กำลังใจบ้าง ถามไถ่มาบ้าง

ในโลกไซเบอร์ที่กว้างขวางนี้ ยังมี "มิตร" อยู่มากค่ะ

.

.

นอกเหนือจากมิตรภาพ ยังมีข้อคิดดีๆอะไรหลายอยากที่เปรียบเสมือน

เศษขนมปังที่โปรยไว้ตามรายทาง

ให้ตามเศษร่องรอยนั้นไป

อ๊ะๆ ไม่ใช่ตามไปสอดรู้สอดเห็นเรื่องของชาวบ้านหรอกค่ะ

แต่ตามความคิด คติ ความหมายของท่านผู้ปราถนาดีทั้งหลายไป

ว่าแท้ๆแล้ว ท่านทั้งหลายเหล่านั้นเขาคิดอย่างไรกับเรา

.

.

ในบางช่วงบางเวลาที่คนเรานั่ง "จม" อยู่กับความทุกข์ โดยคิดว่า

โลกนี้มันช่างมืดเสียนี่กระไร ยังมีแสงสว่างรำไรอยู่ปลายทาง

ยิ่งดึก ยิ่งมืด ก็น่าดีใจว่า ผ่านมานานขนาดนี้แล้ว คงไกล้จะเจอแสงสว่างเรืองรอง ผ่องอำไพ

รออยู่ข้างหน้า

เจอความทุกข์ความลำบากเสียบ้าง จะได้รู้สึกว่า ตัวเอง "ไม่เสียชาติเกิด"

ได้เจอ ได้พบ ได้ประสบมาแล้ว "ทุกเรื่อง"

ดีบ้าง ร้ายบ้าง ว่ากันไปตามกาละ ตามโอกาส

.

.

รู้แล้วเห็นแล้ว ทำใจให้นิ่งไม่เต้นไปตามกระแสได้ เราจะชนะ

ยิ่งเต้นไปตามสิ่งที่คนเขาขุดบ่อ "ล่อ" เราไว้เมื่อไหร่

มีแต่แพ้ กับแพ้

แพ้ซ้ำซาก

.

.

เวลามีความทุกข์ใจเมื่อไร อิชั้นมักจะเข้าข้างตัวเองว่า "ทุกข์" ของตัวเอง

มันช่างใหญ่หลวงเหลือประมาณ เกินจะทานทนได้ เกินจะรับได้

แต่อิชั้นลืมไปค่ะว่า เพื่อนๆร่วมทุกข์ของอิชั้นมากมาย ยังมีอยู่ในโลก

.

.

เปิดหนังสือพิมพ์ เจอหน้าท่านนายก ก็เหมือนกับว่าท่านไม่ค่อยมีความสุขเท่าไร

อ่านข่าวคุณๆพันธมิตร ก็เห็นแต่ละคนพูดจาไปหน้านิ่วคิ้วขมวดไป เหมือนคนไม่มีความสุข

ข่าวรถเฉี่ยวรถชน ระเบิดที่นั่นที่นี่ จับคนร้ายคดียาเสพติด ตีชิงวิ่งราว สารพัด

ดูๆแล้ว คนพวกนั้นคงไม่ค่อยสุขสักเท่าไรเป็นแน่

.

.

สิ่งที่กระตุกความรู้สึกอีกประการหนึ่งคือ บล๊อกเพื่อนบ้านของอิชั้นค่ะ

บ้านเจเจค่ะ ไม่รู้ว่าเธอหายไปไหน แต่เรื่องราวสุดท้ายที่ฝากไว้คือเรื่อง

".......ความลำเค็ญที่ไร้การต่อรอง "

http://www.oknation.net/blog/jj/2008/06/17/entry-1

ยังมีอีกหลายต่อหลายคนในโลกใบนี้ ที่ต้องทนทุกข์โดยไร้ข้อต่อรองใดๆทั้งสิ้น

ก้มหน้า ก้มตาทำงาน วันค่ำคืนยันรุ่ง เพื่อประคองชีวิตให้ "อยู่ได้"

ก็แล้วสำมะหาอะไรกับชีวิตของอิชั้น

ที่อยู่อย่างไม่ลำเค็ญขนาดนั้น จะ "ทนไม่ได้" กับเรื่องงี่เง่าพรรค์นี้

.

.

จนถึงเวลานี้ นาทีนี้ อิชั้นพร้อมแล้วค่ะ ที่จะออกไปลุยเรื่องราวต่างๆ

อย่างมั่นใจ "ขวิดงาน" ต่อไป จนกว่าจะไม่มีงานให้ขวิด

ทำหน้าที่ของสิ่งมีชีวิตที่เรียกว่ามนุษย์ต่อไป

จนกว่าจะไม่เหลือความเป็นมนุษย์

อยู่ในโลกนี้อย่างมีความสุขต่อไป แม้ความสุขนานๆจะแวะเวียนมาเยี่ยมสักที

แต่ความสุข มันก็ "ยังมี" อยู่ในโลกนี่นา

ชิมิเคอะ

.

.

ขอให้ทุกท่าน มีชีวิตอย่างมีความสุข

ใช้ชีวิตด้วยความสุขทุกท่านนะคะ

แล้วอย่าลืมแบ่งปันความสุขให้คนรอบข้างบ้างนะคะ

สวัสดีค่ะ

.

.

เครดิท เพลง ให้เวลาห้าวัน  ศิลปิน ยุ้ย  ญาติเยอะ

สังกัด โฟร์เอสฯ