"ยังคิดถึงเธอ

ไม่มาก

ไม่บ่อย

แต่ไม่หาย"

.

.

เพลงนี้คุณนิโคล เป็นคนร้องค่ะ

บังเอิญว่า เพลงนี้เป็นเพลงของค่ายต้องห้าม

ในการนำมาลงบล๊อก เลยอดนำมาอวดกันเลยค่ะ

.

.

ช่วงเวลาที่หายไป เป็นช่วงเวลาที่

ไม่ใคร่จะมีความสุขเท่าใดนัก

แต่ก็ไม่ทุกข์มากจนเกินรับไหว

พอดี พอดีค่ะ

.

.

ค่ะ กำลังจะบอกว่า เมื่อใดที่เรายังอยู่ในโลกใบบิดๆเบี้ยวๆ

ใบนี้ ทั้งอิชั้น และคุณๆทั้งหลาย

ก็คงไม่ต่างกันในแง่ของสิ่งที่แวะเวียนมาหา

ทั้งสุขและทุกข์สลับกันไป

.

.

เคยมีคนบอกอิชั้นว่า ถ้าอยากมีความ "สุข" อย่างเดียว

ก็อย่ามาเกิดในโลกมนุษย์เลย

นู่น ไปเป็นเทวดาไปเลย ไป๊

หรือถ้าอยาก "ทุกข์" อย่างเดียว

ไม่อยากมีความสุขในชีวิต ก็ทำชั่วเยอะๆสิ

จะไปลงนรกไปเลย ไป๊

ดูมันพูด

.

.

ถ้าเลือกไปอย่างนั้นได้ อิชั้นว่ามนุษย์โลกเรา

คงจะแห่แหนกัน ขึ้นสวรรค์ไปหมดกระมังคะ?

คริ คริ

คิดเล่นๆ ขำๆ ไม่มีสาระอะไรหรอกค่ะ

.

.

แต่อย่างไรเสีย เราท่านทั้งหลายก็ยังต้อง

อยู่ในโลกนี้กันต่อไป

จนกว่าจะหมด "สัมปทานชีวิต"

บางท่านเจอเรื่องร้ายๆก้ร้องห่มร้องไห้กันฟูมฟาย

บางท่านเจอเรื่องดีใจก็หัวเราะกันซะ "เสียงดัง" เชียว

.

.

อย่างไรเสียจะเจอเรื่องดีมั่ง ร้ายมั่ง

เราก็อยู่ในโลกอย่างมีความสุขกันดีกว่านะคะ

เจอเรื่องร้ายๆ มันก็ธรรมดา

เรื่องดีๆ มันก็ "ธรรมดา" ค่ะ

.

.

แน่นอนค่ะ ว่าถ้าจิตใจคนเรา มีอารมณ์ที่ไม่ค่อยปราถนาเท่าไรมากระทบ

จิตใจมันก็จะแปรปรวน

และมีอคติต่อหลายๆสิ่งหลายๆอย่าง

แล้วจะทำให้แสดงออกมาทางภาษา

ทางการแสดงออกด้านต่างๆกันไปค่ะ

.

.

อย่างไรเสียช่วงที่อิชั้นอารมณ์ "แปรปรวน"

เกินจะควบคุมให้การเขียนบล๊อกเป็นปกติได้

ก็ขออนุญาต "งด" เป็นช่วงๆก่อนนะคะ

รอให้อุณหภูมิ ความชื้น ความกดอากาศ

พอดี "พอดี" ก่อนค่ะ

แล้วจะสรรหาเรื่องราวกระตุ้นต่อม "หรรษา"

มาฝากทุกท่านเช่นเคยค่ะ

.

.

หากวันนี้ "สาระ" จะเบาบางไปนิดส์นึง

ก็ขออภัยด้วยนะคะ

แต่ในใจอิชั้นอยากโผล่หน้ามาบอกว่า

"คิดถึง" เพื่อนๆชาวโอเคเนชั่นทุกท่านเลยค่ะ

มีความสุขในค่ำคืนวันหยุดทุกท่านนะคะ

สวัสดีค่ะ

.

.

เครดิท เพลง อาลัยลา

ศิลปิน มัณฑณา  โมรากุล