| << | พฤศจิกายน 2007 | >> | ||||
| อา | จ | อ | พ | พฤ | ศ | ส |
| 1 | 2 | 3 | ||||
| 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 |
| 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 |
| 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 |
| 25 | 26 | 27 | 28 | 29 | 30 | |
พิมพ์หน้านี้
|
ทุกๆ วันแม่ต้องทำงานอย่างหนักเพื่อหาเลี้ยงครอบครัว หาเงินมาเป็นค่าอาหาร ค่าเครื่องนุ่งห่มของลูก ชีวิตฉันเติบโตมากับแม่อย่างแสนสุข วันปีผ่านไปอย่างรวดเร็วราวติดปีกบิน แม่แก่ลง ฉันอายุมากขึ้น แม่เคยพูดเสมอว่า.. "ลูกรัก.. แม่ภูมิใจที่ลูกเติบใหญ่มาจนวันนี้ ผมจำไม่ได้ว่าข้อความดังกล่าวในสมุดบันทึกส่วนตัว ผมได้มาจากไหน แต่ในวันนี้ วันที่ผมเริ่มต้นเข้ามาเป็นผู้อาศัยแห่งโอเคเนชั่น จึงขอเอ่ยถึงและคิดถึงแม่เป็นอันดับแรก.. เพื่อเอาฤกษ์เอาชัย ขอขอบคุณโอเคเนชั่นที่อนุญาต และกราบสวัสดีเพื่อนๆ ในที่นี้ทุกท่าน.. ยินดีที่ได้รู้จักกันครับ ขอคารวะ ------------------------------------------------ แม่.. ไม่ต้องห่วงผมหรอก ผมเป็นผู้ชายผมดูแลตัวเองได้ แม่ดูแลตัวเองให้ดีด้วยก็แล้วกัน.. รักแม่มากนะ.. เปล่าเปลี่ยวในหัวใจ ก้าวเดินไปบนทางฝัน จากอ้อมแขนของแม่ สู่อ้อมแขนของเมือง ผ่านทางชีวิตมาครึ่งทาง ล้มลุกมาตั้งกี่ครั้ง ผ่านผู้คนมากมาย ผ่านเรื่องราวและปัญหา กี่ร้อยพันความเหงา กี่หมื่นแสนความเศร้าใจ จงอยู่เพื่อฝัน เพื่อวันที่ใฝ่หา คือถ้อยคำของแม่ จำไว้จนขึ้นใจ เปล่าเปลี่ยวในหัวใจ สู้ต่อไปจนความฝัน ------------------------------------------------ ขอขอบคุณ |