ช่วงชีวิตที่ผ่านมา ผมได้ใช้ชีวิตอย่างไม่เคยปราณีกับมันเท่าไหร่นัก แม้ว่าบางทีบางหนจะมีสิ่งผิดปกติเกิดขึ้นบ้าง แต่ก็สามารถฝ่าด่านนั้นออกมาได้สำเร็จทุกครั้ง และมันได้ทำให้ผมได้เรียนรู้ และเก็บเอามาขบคิด เพื่อจะได้เป็นข้อมูลในการเดินก้าวต่อไป

          โลกแปรเปลี่ยนไปทุกวัน มีเรื่องราวแห่งธรรมชาติหมุนเวียนผลัดเปลี่ยนกันเข้าตามฤดูกาล ฝนตกน้ำท่วม อากาศร้อนอบอ้าวของบางส่วนของประเทศ แต่อีกบางส่วนนั้นกลับมีฝนตก ทุกสิ่งทุกอย่างที่เกิดขึ้นมีข้อดีข้อด้อยในตัวของมันเองเสมอ

          เช่นเดียวกัน อากาศที่ร้อนขึ้นตามสภาวะของธรรมชาติได้ทำให้ผมได้รำลึกถึงหน้าฝน คิดถึงเพราะมันอาจช่วยทำให้คลายความร้อนลงไปได้บ้าง.. ไม่มากก็น้อย

          พูดถึงหน้าฝนอดไม่ได้ที่จะนึกถึงเพลงเก่าๆ เพลงหนึ่งในวัยรุ่นที่เพิ่งจะได้รู้จักฟังเพลง ซึ่งได้กล่าวถึงฤดูแห่งปลายฝนต้นหนาวที่อากาศกำลังดี ซึ่งเป็นผลงานของวงดนตรีชื่อดังในสมัยนั้น คือวงชาตรี ที่ทีชื่อเพลงว่า "นกนางนวล" เนื้อหาเย็นๆ และการโบกโบยบินของนกนางนวลอย่างอิสระเสรี อารมณ์ที่ร้อนรุ่มก็ลดลงได้พอสมควรทีเดียว

เข้าเดือนตุลา ฝนเริ่มซาลมหนาวโชยมา
ท้องนภาจดขอบน้ำ คลื่นไล่ตามกระทบกัน

สุขใจจริงเชียว เที่ยวบางปูดูนกนางนวล
ชวนให้ใจล่องลอย อิสระเสรี

นกนางนวล นกนางนวล
เจ้าบินลอยต่ำ กลับขึ้นสูงได้
แต่มนุษย์นั้นไซร้ ต่ำต้อยคอยถูกย่ำยี

เจ้าบินไปมา เหมือนท้าทายมนุษย์อย่างฉัน
ว่าใครกันที่สุขแท้ แม้เจ้าเป็นดังนกนางนวล

(เพลงนกนางนวล โดยวงชาตรี)

          ผมหยิบเพลงนี้ขึ้นมาฟัง หลังจากไม่ได้ฟังมันเสียนาน อดไม่ได้ที่จะคิดถึงเธออีกครั้ง ทั้งๆ ที่ทุกวันก็คิดถึงอยู่แล้ว กับการได้อยู่ใกล้ชิดกัน ไปไหนด้วยกัน ให้กำลังใจซึ่งกันและกัน คอยปลอบคอยเตือน เป็นห่วงเป็นใย มีเรามีเธอ สนุกสนานไม่มีวันลืมเลือน เสียงจ๋าของเธอทำให้โลกสดใส และความรักที่เกิดขึ้นที่ยังคงเป็นความรักตลอดไป และนางนวลที่บินมาเยือนตามฤดูกาล.. ฤดูกาลแห่งหัวใจ../

คิดถึงเธอเสมอ.. นางนวล

ญ า ธ ร
6 เมษายน 2551