| << | มิถุนายน 2008 | >> | ||||
| อา | จ | อ | พ | พฤ | ศ | ส |
| 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 |
| 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 |
| 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 |
| 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 |
| 29 | 30 | |||||
พิมพ์หน้านี้
|
ผมเพ่งพิศก้อนหินก้อนหนึ่งด้วยความตั้งใจและสงสัย ผมนั่งสงบเพื่อสำรวจความคิดของตัวเองอยู่อย่างเนิ่นนาน ผมไม่รู้ว่านานแค่ไหนแล้วที่ความรู้สึกแบบนี้มันได้ห่างหายไปจากชีวิต นานจนคิดว่าคงเป็นไปไม่ได้อีกแล้วที่ตัวเองจะมีความรู้สึกแบบนี้ ปฏิเสธและพยายามสงบสติอารมณ์ความรู้สึกไม่ให้มันมากไปกว่าการดำรงชีวิตอยู่ในแบบที่ตัวเองคิด เฝ้ามองสิ่งรอบตัวที่เปลี่ยนแปลงไปตามกาลเวลาของมัน บางทีก็อธิบายตัวเองไม่ได้เหมือนกันว่าทำไมถึงเป็นเช่นนั้น อาจเป็นเพราะผมอายุมากขึ้น หรือนี่คือสัญญาณที่ส่งผ่านจากสภาพร่างกายมายังความรู้สึกของจิตใจที่อยู่ภายใน จึงทำให้ความสดชื่นห่างหายไปจากชีวิต สิ่งสวยงามที่วางอยู่ตรงหน้าไม่มีผลต่อความรู้สึกนึกคิด ความคิดในการจะเขียนบทเพลงรักสักเพลงอย่างที่เคยทำ ไม่มีหลงเหลืออยู่แม้เพียงนิดเดียว นึกไม่ออกจริงๆ ว่าจะเขียนอย่างไร ในขณะที่สิ่งที่แวดล้อมตัว กำลังรอการค้นหาจากเราอยู่อย่างมากมาย การเดินทางอันเหน็ดเหนื่อยและโดดเดี่ยว บางครั้งเพื่อลงโทษตัวเองจากความซ้ำซากจำเจของห้วงความคิดเดิมๆ บางครั้งนึกสงสารตัวเองอยู่มิใช่น้อยกับความตรากตรำที่กำลังเผชิญอยู่เบื้องหน้า มีหลายครั้งที่น้ำตานองใบหน้าที่เต็มไปด้วยความหยาบกร้านแห่งหนวดเครา แต่ไม่เคยเลยที่จะหันกลับไปมองมัน หรือแม้กระทั่งมองสารรูปของตัวเอง เรื่องราวต่างผ่านมาแล้วก็ผ่านไป สิ่งรอบตัวจากไปอย่างไร้คุณค่าและปราศจากความเสียดาย ไม่เคยคาดหวังว่าจะเก็บอะไรที่พบเจอระหว่างทางติดตัวไปนอกจากความทรงจำ ด้วยความคิดที่ว่า หากไม่คืนชีวิตให้ธรรมชาติเสียก่อน สักวันชีวิตคงได้เจอะเจอความหลากหลายบนเส้นทางที่ก้าวเดินอีกมากมาย จนในวันหนึ่งในขณะที่ผมเดินอยู่ท่ามกลางหมู่ดาวในค่ำคืนที่มืดมิด เท้าก็สะดุดเอาหินก้อนหนึ่ง หินก้อนที่ทำให้ผมต้องหันกลับไปมอง และไม่รู้เหมือนกันว่าผมหันกลับไปมองมันทำไม เพราะที่ผ่านมาผมมักผ่านมันไปด้วยไร้ซึ่งความรู้สึกนึกคิด แต่.. ผมก็หันกลับไปและก้มลงหยิบหินก้อนนั้นยัดใส่กระเป๋า แล้วก้าวเท้าออกเดินทางต่อไป
ผมเก็บหินก้อนนั้นไว้จนถึงวันนี้ และยังไม่เข้าใจว่าทำไม ทั้งๆ ที่ได้รับคำถามอยู่บ่อยๆ จากใจของตัวเอง และจากหินก้อนนั้น.. หินก้อนที่ผมได้สะดุดและเก็บมันใส่กระเป๋ากลับมา และมีทีท่าว่ายิ่งนานวันผมยิ่งรักและหวงมันมากขึ้นกว่าเดิม.. / ญ า ธ ร ------------------------------------------------ บทเพลงประกอบ |