จากการออกมาเปิดปมประเด็นความผิดปกติในดุษฎีนิพนธ์ปริญญาเอก และผลการสอบ TOEFL (Test Of English as a Foreign Language : การทดสอบความสามารถในการใช้ภาษาอังกฤษสำหรับผู้ที่ไม่ได้ใช้ภาษาอังกฤษเป็นภาษาประจำชาติ) ของ ร.ต.อ.ดร.เฉลิม อยู่บำรุง โดย ดร.ภูวดล ทรงประเสริฐ อาจารย์ประจำภาควิชาประวัติศาสตร์ คณะสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ บนเวทีพันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตย ณ สะพานมัฆวานรังสรรค์ และตั้งข้อสังเกตถึงพิรุธในเนื้อหาดุษฎีนิพนธ์ ที่มีเนื้อหาสาระกว่า 200 หน้า

          ในฐานะที่เป็นลุกพ่อขุนฯ คนหนึ่ง ขอแสดงความคิดเห็นเพื่อจะได้ไม่หลงประเด็นกันจนเกิดเป็นผลกระทบต่อสถาบันโดยรวม โดยเฉพาะอย่างยิ่งต่อลูกพ่อขุนฯ ทั้งในอดีต ปัจจุบัน และที่กำลังจะก้าวเข้ามาเป็นลูกพ่อขุนฯ ในอนาคต

          มหาวิทยาลัยรามคำแหง ถือเป็นสถาบันการศึกษาของรัฐ ที่จัดตั้งขึ้นตามพระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยรามคำแหง พ.ศ.2514 โดยมีจุดมุ่งหมายให้เป็นสถาบันแบบ "ตลาดวิชา" รับนักศึกษาโดยไม่มีการสอบคัดเลือกและไม่จำกัดจำนวน (ตรงนี้หมายถึงในระดับปริญญาตรีภาคปกตินะครับ ส่วนในระดับอื่นๆ นั้นยังคงมีการคัดเลือกโดยการทดสอบความรู้ และจำกัดจำนวนผู้เข้าเรียนเช่นเดียวกับการเข้าศึกษาในสถาบันการศึกษาอื่นๆ โดยทั่วไป) และคงต้องยอมรับกันว่าในปัจจุบันนี้ สถาบันการศึกษาเกือบทุกสถาบันใด้เปิดหลักสูตรเฉพาะกิจ หรือที่เรียกกันว่าโครงการพิเศษกันอย่างมากมาย ซึ่งมหาวิทยาลัยรามคำแหงเองก็มีหลักสูตรพิเศษดังกล่าวอยู่พอสมควรทีเดียว

          ผมเข้าใจว่าหลายท่านคงจะทราบกันดีอยู่แล้วว่า การเข้าไปเป็นนักศึกษามหาวิทยาลัยรามคำแหงนั้นไม่ยาก แต่การที่จะสำเร็จการศึกษานั้นยากยิ่งกว่า เพียงแค่คุณมีเอกสารหลักฐานตามที่มหาวิทยาลัยกำหนดก็สามารถเดินเข้าห้องสอบพร้อมจบการศึกษาได้ทันที

          ทำไมผมถึงกล่าวเช่นนั้น

          ก็เพราะว่าการศึกษาในมหาวิทยาลัยรามคำแหง ไม่มีใครมาคอยบังคับ ไม่มีการเช็คชื่อนักศึกษาก่อนเข้าเรียน จะนั่งเรียนอยู่แห่งหนตำบลใค เมื่อถึงเวลาสอบหากทำได้ก็ได้ ไม่มีคำว่าเวลาเรียนไม่พอ.. ไม่มี ผมจึงเชื่อมั่นในศักยภาพลูกพ่อขุนฯ ที่ได้ก้าวออกไปรับใช้สังคมอยู่ในทุกวันนี้ และค่อนข้างมั่นใจว่าทุกภาคส่วนของเมืองไทยมีลูกพ่อขุนฯ เป็นฟันเฟืองขับเคลื่อนอยู่ทุกหนแห่ง

          สิ่งที่ผมกล่าวมาไม่ใช่ประเด็นหลักแต่อย่างใด

           สิ่งที่เกิดขึ้นในวันนี้ ปัญหามาจากตัวบุคคลมากกว่า

       ในสังคมหนึ่งๆ นั้นผมไม่เชื่อว่าจะไม่มีคนเลวปะปนอยู่เลย และคงไม่เฉพาะที่รามคำแหงที่เดียว แต่เหมือนๆ กันในทุกสังคมนั่นแหละ และจุดด่างเล็กๆ ที่เกิดขึ้นผมเชื่อว่าไม่สามารถกลบเกลื่อนความดีงามจากรุ่นสู่รุ่นที่สร้างสมมายาวนานอย่างแน่นอน เพราะฉะนั้นใครก็ตามที่ได้กระทำการอันไม่ถูกต้องคงต้องพิจารณาตัวเอง มีสองทางเลือกง่ายๆ แค่นั้นครับ พิสูจน์ตัวเองให้ได้ หรือไม่ก็ยอมรับตัวเองเสีย อย่าให้เหมือนกับสุภาษิตปลาเน่าเพียงหนึ่งตัวแต่เหม็นไปทั้งเข่ง

          คงต้องทบทวนกันสักหน่อยแล้วครับ

"ศักดิ์ศรีลูกพ่อขุนฯ ขึ้นอยู่กับเป็ดเน่าเพียงตัวเดียวกระนั้นหรือ ?"

ลืมคำๆ นี้กันไปหรือยังครับลูกพ่อขุนฯ ทั้งหลาย

"รู้จักอภัย ตั้งใจศึกษา บูชาพ่อขุนฯ สนองคุณชาติ"

ญาธร
20:30 น. 12 มิถุนายน 2551

--------------------------------------------------------

เพลงประกอบ
มหาวิทยาลัยของประชาชน : โดย วิสา คัญทัพ