พ่อคนแรก พ่อคนนี้มีลูกสามคน สองในสามเป็นลูกสาว  ทำทุกสิ่งทุกอย่างที่ล้วนแล้วแต่เป็นการแสดงถึงความรักที่มีต่อครอบครัว พ่อคนนี้รวยล้นฟ้าและยังเคยมีอำนาจในมือล้นเหลือในประเทศนี้  ประกาศกร้าวว่าตัวเองไม่เคยกลัวใคร ไม่กลัวตายโดนกลั่นแกล้งทางการเมืองอย่างไรก็ไม่เคยหวั่น แม้ทุกวันนี้ไม่สามารถอยู่ในแผ่นดินไทยได้  แต่ก็ยังมีอิทธิพลทางการเมืองในประเทศนี้ได้อยู่  ได้แสดงออกผ่านด้วยการไหว้สื่อมวลชน  พร้อมน้ำตาคลอเบ้า  ประหนึ่งว่าสังคมนี้ได้ทำร้ายครอบครัวของเขาเหลือเกิน เพียงเพราะลูกสาวของเขาถูกครหาเกี่ยวกับการโกงข้อสอบเข้าศึกษาต่อในมหาวิทยาลัยชื่อดัง

พ่อคนที่สอง  พ่อคนนี้มีลูกสามคนเช่นกัน สถานภาพทางครอบครัวออกมาดูอบอุ่น ท่ามกลางความรักที่มีต่อภรรยา และลูกทั้งสาม  ปัจจุบันเขาก็เป็นผู้มีอำนาจบริหารบ้านเมืองนี้อยู่  พ่อคนนี้พูดจานิ่มนิ่ม มีท่าทีสุภาพนุ่มนวล ทำให้คนประเทศนี้เคลิ้มไปได้ว่าเค้าจะสามารถแก้ปัญหาของชาติได้ แต่แล้วภายใต้ท่าทีที่นุ่มนวลกลับมีการกระทำที่ไปคนละทาง ปากบอกว่าจะสมานฉันท์ แต่การกระทำกลับโหดร้าย สามารถฝ่าเลือดเนื้อของประชาชนเข้าไปแถลงนโยบายที่รัฐสภา ได้อย่างหมดความสง่างาม จากการเร่งรีบในการอ่านนโยบาย เสมือนกับการเร่งผ่านพิธีกรรมเพียงเพื่อให้เสร็จเสร็จไป เพราะได้รับมอบหมายภารกิจนี้มา ความรักที่มีต่อลูกสาวก็เช่นกันในสถานการณ์ความวุ่นวายเค้าฝ่าไปได้เพราะมีเฮลิคอปเตอร์มารับ เพราะเค้าเป็นผู้บริหารสูงสุดแต่กับห่วงหาไม่ลืมที่จะนำ ส.ส.สมัยแรกคนหนึ่งไปด้วยในขณะที่คนเป็นถึงประธานสภากลับต้องปีนรั้วหนีอย่างทุลักทุเล เพียงเพราะ ส.ส. คนนี้เป็นลูกสาวของพ่อคนที่สองนั่นเอง

พ่อคนที่สาม พ่อคนนี้ก็มีลูกสามคนเช่นเดียวกันกับพ่อคนที่1และ2 แต่ที่แตกต่าง พ่อคนนี้ไม่ได้มีอำนาจ ไม่ได้รวยล้นฟ้า เรื่องของครอบครัวที่อบอุ่นก็ไม่แพ้กัน แล้วทำไม เพียงเพราะเค้ามีความเชื่อในสิ่งที่เค้ารู้สึกว่าเค้าต้องรวมพลังเข้ามาปกป้องประเทศชาติ จึงเข้าร่วมชุมนุมทางการเมืองตามสิทธิของพลเมือง เชื่อว่าสิ่งที่เค้ากระทำมาเป็นเวลานับเดือน ก็ไม่เคยเกิดความรุนแรงอะไรกับครอบครัว  แต่แล้วในวันที่ 7 ตุลาคม 2551 พ่อคนนี้ก็พาครอบครัวมาชุมนุมเหมือนเช่นเคย แต่แล้วเค้าต้องสูญเสียลูกสาวไปก่อนวัยอันควรทั้งที่ลูกของพ่อทั้งสามนี้ก็อยู่ในวัยที่ไล่เลี่ยกัน ผลจากการชันสูตร ลูกสาวของพ่อคนที่สามนี้เสียชีวิตจากหัวใจทะลุ และเลือดออกในช่องปอด ลักษณะของบาดแผลเกิดจากถูกของแข็งที่มีความร้อน เข้าปะทะด้วยความเร็วสูง ซึ่งความแรงเปรียบเทียบได้เท่ากับแรงกระแทกของการตกตึก 3 ชั้น พบทั้งคราบเขม่าและรอยไหม้ทั่วร่างกาย พูดง่ายง่ายก็คือเสียชีวิตด้วยอาวุธร้ายแรง แต่ถึงอย่างไรพ่อคนที่สามนี้ก็ยังรู้สึกภูมิใจที่ลูกสาวเค้ารักชาติ

แม้ลูกสาวของพ่อคนนี้จะเสียชีวิตไปแล้วแต่เรื่องก็ยังไม่จบพ่อเค้ายังสูญเสียไม่พออีกเหรอ ตำรวจผู้ซึ่งมีหน้าที่รับผิดชอบกับเหตุการณ์นี้โดยตรง ยังออกมาฆ่าลูกสาวของเค้าอีกครั้งด้วยคำถ้อยแถลงที่ว่า  น่าจะเกิดจากการหนีบระเบิดหรือมีระเบิดอยู่ในกระเป๋าสะพายที่หนีบมา เพราะบาดแผลเกินกว่าที่อาวุธของเจ้าหน้าที่มีอยู่

เนี่ยเหรอคือคำพูดของคนที่หน้าที่อำนาจใหญ่โต เด็กสาวหน้าตาอย่างนี้เหรอที่จะพกระเบิด

แล้วถ้าพ่อคนที่ 1และ 2 ต้องเสียลูกสาวก่อนวัยอันควร

แล้วถ้าพ่อคนที่ 1และ 2 ต้องเสียลูกสาวด้วยอาวุธร้ายแรง ทั้งที่ลูกสาวเค้ามือเปล่า

แล้วถ้าพ่อคนที่ 1และ 2 ต้องเสียลูกสาวด้วยบาดแผลที่ใครเห็นก็ต้องเบือนหน้าหนี

แล้วถ้าพ่อคนที่ 1และ 2 ต้องเสียลูกสาวเพียงเพราะเชื่อในความถูกต้องที่ต้องมีอยู่ในสังคมนี้

แล้วถ้าพ่อคนที่ 1และ 2 ต้องถูกกล่าวหาว่าลูกสาวตายด้วยระเบิดที่พกมาเอง

แล้วพ่อคนที่ 1และ 2    จะรู้สึกอย่างไร?