มีโอกาสดีได้ไปร่วมงานฉลองความเป็นเอกราชของชนเผ่า โยรูบา  ซึ่งส่วนใหญ่มีการศึกษาดี  เรียกได้ว่า คนไนจีเรีย เผ่า โยรูบา กว่า 90 % เรียนหนังสือในระดับมหาวิทยาลัย และกว่าครึ่ง เป็นดอกเตอร์จากต่างประเทศ  บางครอบครัว เกือบทั้งหมดของลูกในครอบครัว ได้รับการศึกษาจากต่างประเทศ ไม่ยุโรป ก็อเมริกา

ขณะเดียวกัน  พวกเขายังคงรักษาความเป็นชนเผ่าพื้นเมืองไว้อย่างเหนียวแน่น  ไม่มีอาการพูดภาษาพื้นเมืองปนภาษาอังกฤษอย่างบางคนของเรา  คนโยรูบา สามารถพูดภาษาพื้นเมือง 3 ชั่วโมง โดยไม่มีภาษาอังกฤษปนแม้แต่คำเดียว นอกจากนี้ เขายังรักษาการแต่งกายพื้นเมือง ด้วยการแต่งตัวแบบโยรูบาตลอดเวลาที่อยู่ในเมือง

การร่วมงานฉลองครั้งนี้  ได้มีโอกาสเข้าเฝ้ากษัตริย์ ซึ่งปัจจุบันเป็นเพียงผู้นำที่ผู้คนนับถือยกย่อง  แยกจากการปกครองทางการเมือง  แต่กษัตริย์มีอิทธิพลต่อความเชื่อ จิตวิญญาณ และความเคารพนับถือยกย่อง  มีทุกธ์ร้อนใจ ก็จะเข้าเฝ้าเพื่อทูลให้ทราบ  เรื่องราวทุกข์ร้อน ก็จะถูกปัดเป่า และได้รับการแก้ไข

สิ่งที่เขาต่างจากเราคือ การเคยถูกเป็นเมืองขึ้น  ทำให้เขามีวิถีชีวิตผสมปนเป ไปกับวัฒนธรรมของคนขาว บางอย่างแยกไม่ออกว่า เป็นวัฒนธรรมของเขาเอง หรืออิทธิพลมาจาก การปกครองของคนขาว เช่น อาหารการกิน  การปลูกบ้านเรือน  การทำมาค้าขาย เป็นต้น

น่าสนใจว่า  วันพรุ่งนี้ของคนอาฟริกัน  จะเดินอย่างไร  ในขณะที่มีทรัพยากรล้นเหลือ  น้ำมัน เพชรพลอย แร่ธาตุบนดิน ใต้ดิน ในน้ำและมหาสมุทร  รวมถึง ป่าไม้อุดมสมบูรณ์ ?

ชวนมาดูเมืองไทย  คนไทยทำมาหากินเก่ง  ทำอาหาร ปลูกข้าว เลี้ยงปลา เยอะแยะ เราจะจับมือกับเขาอย่างไร บนความเสมอภาค ?