เทพทิพากร-นักบุญอีสานมาแล้ว

เยี่ยม    ทองน้อย

๒.พระนางสร้อยดอกหมาก

เมื่อคืนเขาฝันประหลาด  มันเหมือนกับว่าเป็นเรื่องจริง  มันกึ่งจริงกึ่งฝันนั่นแหละ หรือว่าเพราะเขาฟุ้งซ่าน  คิดมาก  หรือว่าเขาเสียสติไปแล้วจริงๆ

เรื่องมันเริ่มต้นอย่างเบลอๆนะ แต่ก็ค่อยๆชัดเจนขึ้นมาเรื่อยๆ เหมือนกับว่าเหตุการณ์มันย้อนยุคเมื่อหลายร้อยปี    เขาเป็นชายหนุ่มนั่งในห้องโถงที่ประดับประดาอย่างวิจิตรเหมือนภาพเขียนยุคโบราณ เบื้องหน้าเป็นพระนางสร้อยดอกหมาก    ธิดาเจ้าอาณาจักรคูเมืองแห่งนครลุ่มน้ำชี   พระนางตรัสว่า...เจ้าเป็นผู้ที่จะมาปกป้องอาณาจักรของเรา  และดูแลไพร่ฟ้าประชาราษฎร์แทนข้า  จงรับบัญชานี้จากข้า..

จงเดินทางไปทิศตะวันตก ที่นั่นจะมีผะลานหิน  ข้างล่างคือขุมทรัพย์แก้วแหวนเงินทอง    เจ้าจงถือศีลกินเจ และนั่งภาวนาบนผะลานหินแห่งนี้  เมื่อบารมีแก่กล้า  จะมีแสงเรืองสีเขียวปรากฏให้เห็น   นั่นคือตัวแทนของข้า  จิตวิญญาณของข้าจะสิงอยู่ในร่างของเจ้า  เพื่อผายโผดทุกข์เข็ญราษฎร..”

เขาลุกตื่นงัวเงีย  ด้วยความตื่นเต้นและมึนงงสงสัย   มันเหมือนเป็นเรื่องจริง  หรือว่าเทวดาฟ้าดินส่องเห็นความทุกข์ยากของเขา ซึ่งบัดนี้ได้กลายเป็นคนต่ำเตี้ยติดดิน  ไม่มีเกียรติยศ  หรือศักดิ์ศรีอะไรทั้งสิ้น   เพราะการกู้หนี้ยืมสินโดยแท้   ชะตากรรมชีวิตของเขาและครอบครัวจึงเป็นเช่นนี้

สถาบันการเงินทุกแห่งต่างยื่นฟ้องร้องเขาว่าเป็นบุคคลล้มละลาย    เขาต้องเดินทางไปขึ้นศาล และกล่าวยินยอมชำระหนี้ตามแต่ความสามารถของตัวเอง  ไม่ว่าจะเป็นธนาคารออมสิน   ธนาคารอาคารสังเคราะห์   สหกรณ์ออมทรัพย์ครู  และนายทุนหน้าเลือดทั้งหลาย ล้วนคือเจ้าหนี้รายใหญ่  ซึ่งในชาตินี้  เขาไม่มีทางชำระหนี้ได้หมด   นอกจากตายเท่านั้น

เป็นไปได้อย่างไร   เขาเป็นครูที่ขยันขันแข็ง  เป็นครูดีเด่นในด้านเกษตร  ด้วยการปลูกดอกกุหลาบส่งตลาดไทจนได้รับการบันทึกถ่ายทำเผยแพร่ผ่านสื่อโทรทัศน์    ไม่น่าเชื่อเลยว่าเพียงการลดค่าเงินบาทลง  เขาจะกลายเป็นคนล้มละละลาย  รถ  และบ้านเรือนถูกยึดขายทอดตลาด

ทุกวันนี้  เขามีเพียงมอเตอร์ไซค์ฮ่างคันเก่าขี่ไปโรงเรียน   บางวันมันพาลเกเร  ก็ไม่ติดเอาดื้อๆอย่างนั้นแหละ   เขาจึงต้องเดินไปโรงเรียนเหมือนสมัยเด็กๆ

เขาเป็นคนเชื้อสายจากเมืองบุรีรัมย์  ผสมผสานกับไทเลยไทหล่ม    พ่อเป็นนายฮ้อย  ไล่ต้อนควายจากทุ่งกุลามายังเมืองชัยภูมิ   เพื่อผ่านเลยไปยังทุ่งสมอทอด  เมืองเพชรบูรณ์   จวบจนพ่อนายฮ้อยค้าควายได้พบรักกับลูกสาวพ่อแล เขาจึงได้มีโอกาสลืมตาดูโลก

แม่ของเขาสืบเชื้อสายจากไทเลยไทหล่ม   เขาจึงมีหน้าตาไปทางแม่  คือ ผอมและผิวเหลือง   ออกจะละม้ายไปทางคนเหนือ  ผู้ชายที่เหมือนแม่จะมีเสน่ห์ทางใจ

ในยุคที่บ้านป่าเมืองเถื่อน  ชีวิตของเขาจึงก่อเกิดขึ้นมาท่ามกลางป่าช้างดงเสือ  และเติบโตมาในหมู่บ้านที่ห่างไกลความเจริญก้าวหน้าทางด้านเทคโนโลยี่

หากทว่ามันก็เป็นโอกาสให้เขาได้แสวงหาเส้นทางสายใหม่    เมื่อรัฐบาลยุคเงินผันผุดโครงการครูตำบล   เขาจึงเป็นผู้ได้รับโอกาสให้เข้าเรียนในสถาบันฝึกหัดครู    และจบออกมาได้เป็นครูบ้านนอกในท้องถิ่นของตัวเอง

พ่อกับแม่ชื่นชมเขามาก  ดีใจสุดๆเลยที่มีลูกชายคนเดียวแล้วบุญพาวสานาได้เป็นเจ้าเป็นนาย  ถือเป็นเกียรติของวงค์ตระกูล  เขาเองมีความชอบในสายทางศิลปะ    ป้ายต่างๆในโรงเรียนและในหมู่บ้านล้วนเป็นผลงานของเขาทั้งสิ้น  เขาจึงได้รับความชื่นชมจากชาวบ้าน  ผู้ปกครองนักเรียนและเพื่อนครูในโรงเรียน

โดยเฉพาะครูใหญ่นั้นเป็นญาติห่างๆของเขาและก็เป็นคนเชื้อสายมาจากทางเดียวกัน  ยิ่งก่อเกิดผลดีให้กับชีวิตราชการ   เงินเดือนของครูบ้านนอกนั้น เมื่อเทียบกับผู้คนอาชีพอื่นถือว่าน้อยมาก   โอกาสที่จะมีรายได้อย่างอื่นเสริมเข้ามาก็ไม่มี

พ่อค้าในหมู่บ้านกลับมีรายได้และมีฐานะดีกว่าครูหลายเท่านัก   หากทว่าครูอย่างเขาก็มีความศรัทธาในอาชีพนี้  ความสุขของครูอยู่ที่ได้อบรมสั่งสอนเด็กๆมิใช่แก้วแหวนเงินทอง   แต่เมื่อบ้านเมืองเจริญขึ้น วิถีชีวิตผู้คนเปลี่ยนไป   เพื่อนครูหลายคนปรับเปลี่ยนวิถีชีวิตจากขี่รถมอเตอร์ไซค์  ก็ถอยปิคอัพวิ่งส่งคนงานไปเกาะสมุยบ้าง กรุงเทพฯบ้าง  บางคนไปเป็นพ่อค้าบ้าง ขายประกันบ้าง  พวกเขาเรียกว่าอาชีพเสริมรายได้

เขากลับเลือกที่จะเป็นเกษตรกร  ด้วยการลงทุนปลูกสักทอง และดอกกุหลาบ  เงินลงทุนก็ได้จากการกู้หนี้ยืมสินนี่แหละ    เรียกว่ากู้ทุกอย่างตั้งแต่เริ่มต้น เหมือนว่าวิถีชีวิตจะถูกโฉลกกับอาชีพเกษตรพันธุ์ใหม่

เพราะปรากฏว่าดอกกุหลาบที่เขาและครอบครัวลงทุนปลูกในไร่นาของพ่อตาแม่ยายนั้นขายได้ดีมาก  พ่อค้ามารับถึงที่   เพื่อส่งตลาดไท    และตลาดโคราช  เขามีความสุขกับอาชีพปลูกดอกไม้ ขายให้พ่อค้า บางวันเขาก็ตัดไปขายที่ตลาดชุมชน  ฝอยน้ำที่พร่างพราวไปทั่วสวนจากแรงฉีดสปริงเก้อ   มันทำให้เขาคิดเตลิดไปถึงวัยเด็กในยามเล่นน้ำฝน   มันช่างสนุกสนานจนลืมกินข้าวเลยทีเดียว

ความล้มเหลวทางเศรษฐกิจ  หรือภาวะฟองสบู่แตก    ทำให้กิจการปลูกดอกไม้ขายล้มลงไม่เป็นท่า    หนี้สินต่างๆโหมทับเข้ามาให้เขาแบกรับ ในขณะที่เมียของเขาก็เป็นตัวเร่งให้อยากผูกคอตายวันละหลายครั้ง   สิ่งเดียวที่เขาอาศัยยึดเหนี่ยวชีวิตเอาไว้ก็คือพลังที่ถูกถ่ายทอดมาจากพ่อ มันคือสิ่งศักดิ์สิทธิ์ที่ตกทอดมาจากปู่ย่าตายายของเขานั่นเอง.