พิมพ์หน้านี้
|
เทพทิพากร-นักบุญอีสานมาแล้ว เยี่ยม ทองน้อย ๗.ดวงตาแห่งสวรรค์ ในยุคที่นมพลาสเจอร์ไลซ์กำลังเป็นที่ต้องการบริโภคของประชาชน โดยเฉพาะกลุ่มเด็กๆที่กำลังได้รับการส่งเสริมให้ดื่มนมกันมากๆเพราะมีนักวิจัยได้สรุปออกมาว่าเด็กจะมีร่างกายเติบโตแข็งแรงต้องดื่มนมอย่างน้อยวันละ๒ แก้ว โดยเฉพาะเด็กๆภาคอีสานนั้นมีการดื่มนมค่อนข้างน้อย เพราะขาดแคลนนมบริโภคนี่เอง ทำให้เด็กๆภาคอีสานเป็นโรคขาดสารอาหารกันมาก ก็จะไม่ให้ขาดสารอาหารได้อย่างไรล่ะ ในเมื่อเด็กๆภาคอีสานกินแต่แจ่วปลาแดกกับตำหมากหุง แม่นบ่ เช่นนี้เอง เสี่ยณรงค์จึงหวนคืนบ้านเกิดแล้วรวบรวมเพื่อนฝูงเข้ามาเป็นหุ้นส่วนเพื่อสร้างโรงงานผลิตนมพลาสเจอร์ไลซ์ หรือนมถุงแช่เย็น ส่งตามโรงเรียนต่างๆ ในสังกัดของสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน อย่างที่รู้ๆกันนั่นแหละว่าหลังจากที่ก่อเกิดรัฐบาลท้องถิ่นหรือองค์การบริหารส่วนตำบลต่างๆแล้ว ผลประโยชน์ต่างๆได้กลับคืนสู่ท้องถิ่น โดยเฉพาะนโยบายด้านสาธารณะ เช่นเดียวกันกับนโยบายให้เด็กดื่มนมฟรีของรัฐบาล และรัฐบาลก็ได้กำหนดให้องค์การบริหารส่วนตำบลเป็นเจ้าภาพในการจัดส่งนมให้กับโรงเรียนต่างๆในสังกัดของตำบลนั้นๆเพื่อให้เด็กนักเรียนระดับอนุบาล-ป.๔ได้ดื่มนมกันอย่างถ้วนหน้า นี่แหละคือแหล่งที่มาของผลประโยชน์อันมหาศาล ถ้าหากว่าเจ้าของโรงงานสามารถเข้าไปผูกขาดกับกลุ่มทุนท้องถิ่นผ่านนายกอบต.และเครือข่ายนักการเมืองแล้วล่ะก็ เชื่อมั่นได้เลยว่าธุรกิจประเภทนี้กินทั้งปีทั้งชาติก็ไม่มีวันหมดไปได้อย่างแน่นอน และมันก็เป็นไปตามเสี่ยณรงค์ประเมินไว้ไม่มีผิด เพราะหลังจากที่โรงงานเดินเครื่องผลิตนมถุงพลาสเจอร์ไลซ์แล้ว ปรากฏว่าการตอบรับของตลาดดีมาก ซึ่งเป็นผลจการการวิ่งประสานกับนายกอบต.ทั้งหลายนั่นแหละ หากทว่าธุรกิจโรงงานผลิตนมถุงพลาสเจอร์ไลซ์ดำเนินมาได้ไม่นาน กลุ่มทุนใหม่ในท้องถิ่นก็ก่อเกิดขึ้นมาอีกหลายแห่ง ทำให้มีการแข่งขันและแย่งชิงลูกค้ากันอย่างมาก ซึ่งแน่นอน การเสนอผลประโยชน์ให้กับอบต.คือคำตอบสุดท้าย เมื่อของใหม่มาของเก่าต้องหลีกทางเป็นธรรมดา เช่นเดียวกันกับธุรกิจนมถุงของเสี่ยณรงค์เริ่มประสบปัญหา หุ้นส่วนเริ่มทะยอยถอนหุ้น เมื่อยอดขายไม่ทะลุเป้า และตกต่ำลงมาเรื่อยๆ เสี่ยณรงค์กินไม่ได้นอนไม่หลับ เขาดื่มและเที่ยวประชดชีวิต ก็ในเมื่อโรงงานกำลังจะเจ๊ง ใครเขาจะมาทนดูอยู่ได้เล่า จำเป็นต้องเดินออกมาปลดปล่อยวิถีชีวิตที่กำลังจะจมดิ่งสู่ห้วงเหว หากทว่า ยิ่งประพฤติเช่นนี้มันก็ยิ่งเดินทางไปสู่ความหายนะ และเขาแทบจะคลุ้มคลั่ง เมื่อหุ้นส่วนคนสุดท้ายถอนหุ้นไปจากการลงทุนร่วมกัน อย่างว่านั่นแหละชีวิตคนเราเรื่องรวยเรื่องจนมันบ่แน่บ่นอน ฟ้าคืนนี้อาจมืดมิด วันพรุ่งอาจจะสดใสก็เป็นได้ เหมือนอย่างชีวิตของเสี่ยณรงค์นั่นไง กิจการกำลังจะไปโลดกลับมาสะดุดหัวคะมำเสียนี่ คนเราเมื่อชีวิตตกต่ำ สิ่งหนึ่งที่ติดตัวมาเป็นรากลึกแห่งวิธีคิดก็คือการพึ่งพาพระสงฆ์องค์เจ้า และอำนาจสิ่งศักดิ์สิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นการดูหมอ สะเดาะเคราะห์กรรม คนทรงนั่งทางในใสส่องชีวิต ไม่ว่าจะต่ำเตี้ยติดดิน หรือสูงศักดิ์ปานใด เรื่องความเชื่อความศรัทธาในสิ่งที่เป็นเทพยดาฟ้าดิน มันคือรากเหง้าของคนตะวันออก แม้คนตะวันตกจะมองว่างมงายไร้สาระ หากทว่ามันคือความจริงแท้ของชีวิต และนี่แหละคือการเดินทางมาพบกันระหว่างเทพทิพากรกับเสี่ยณรงค์เจ้าของธุรกิจนมพลาสเจอร์ไลซ์แห่งภาคอีสาน โดยการชักนำของสารถีประจำตัวของท่านเทพนั่นเอง แล้ววันหนึ่ง พิธีกรรมบวงสรวงเทพยดาฟ้าดินเพื่อเปิดบุญบารมี เปิดม่านบานประตูชีวิต ดิน น้ำ ลม ไฟ ใสส่องซอดมองเห็นด้านมืดและด้านสว่าง เจ้ากรรมนายเวรที่คอยเกาะกุมหน่วงเหนี่ยวและฉุดรั้งให้ชีวิตพบกับความวิบัติ โอ...ด้วยอำนาจบารมีแห่งสมมตินามเทพทิพากร พลันดวงตาก็สว่างโล่งแจ้งจางป่าง ข้อข้องขัดมืดดำก็เลื่อนผ่านขานไข เปิดทางให้กรรมดีพลีสนองศรัทธาอันแรงกล้า โอ...ดวงตาแห่งสวรรค์ อำนาจบารมีของพระนางสร้อยดอกหมาก เทพเทวาทั้งสี่จงเปิดม่านบุญบารมีแผ่ไพศาล นะโม ตะโป จาถะ อะริโย อะริโย อะริโย เทวดาฟ้าดิน เจ้าที่เจ้าทาง เจ้าป่าเจ้าเขา เจ้ากรรมนายเวร จงเปิดม่านชีวิตให้ใสส่อง ภพชีวิตชาตินี้ ภพชีวิตชาติก่อน และภพชีวิตชาติหน้า ปรากฏพบแจ้ง ณ บัดนี้ คำบอกเล่า....เป็นเพราะประตูชีวิตทั้งสี่มืดมิดด้วยอดีดชาติ เจ้ากรรมนายเวรตามติดในภพนี้ เจ้าจงเดินทางไปยังทิศทั้งสี่ ทำบุญอุทิศส่วนกุศลที่วัดวาอารามหลวงทั้งภาคเหนือ ภาคใต้ ภาคกลาง และภาคอีสาน ภายในเวลา ๗ วัน" นับแต่นั้นมา เส้นทางชีวิตของเสี่ยณรงค์ก็พลันสดใส ยอดขายทะลุเป้า ออร์เด้อออร์เดฟหลั่งเข้ามาไม่ขาดสาย หุ้นส่วนคนใหม่เสนอตัวเข้ามาร่วมลงทุน โรงงานขยับขยายแรงผลิตอย่างต่อเนื่อง โอ...ด้วยบุญบารมีแห่งเทพทิพกรโดยแท้ เสี่ยณรงค์จึงกลับฟื้นคืนกลับมาผงาดบนเส้นทางธุรกิจภูธร เขากลายเป็นเสี่ยใหญ่ มีคอนเนคชั่นในหมู่นักการเมืองท้องถิ่นทั่วภาคอีสาน ในวันขึ้นศาลคดีล้มละลายของครูเปี้ยก รถยนต์ขับเคลื่อนสี่ประตูสีดำจึงเคลื่อนตัวมาจอดที่อาศรมเทพทิพากร เสี่ยณรงค์เปิดประตูรถออกมา แล้วก้มลงกราบเทพทิพากร พร้อมกับนำอาสาไปยังศาลชำระหนี้สินทั้งหมด แล้วยังบริจาคเงินอีก ๕ แสนให้ท่านเทพทิพากรนำไปสร้างอาศรมเพื่อเป็นสถานปฏิบัติธรรม.
|