เทพทิพากร-นักบุญอีสานมาแล้ว

เยี่ยมทองน้อย

๘.สวรรค์เบี่ยง

เด็กหญิงพยุงร่างให้หยัดยืนหากทว่ากลับล้มแหมะลงไปบนพื้นกระเบื้องของบ้านเรือน   ผู้อำนวยการโรงเรียนเฝ้ามองพฤติกรรมของหลานสาวด้วยความรันทดหดหู่   ไม่รู้ว่าเป็นเวรกรรมตั้งแต่ชาติปางไหน    มีหลานสาวกับคนเขาทั้งทีกลับต้องมาง่อยเปลี้ยเสียขาไปเสียนี่

ด้วยฐานะทางสังคม    สามารถเป็นถึงผู้อำนวยการโรงเรียน   ก่อนหน้านี้เคยเป็นครูน้อย  ครูใหญ่   อาจารย์ใหญ่  และผู้อำนวยการ    ลำดับความก้าวหน้าของชีวิตราชการครูมาเรื่อยตั้งแต่บรรจุเป็นครูที่โรงเรียนและลงหลักปักฐานมีครอบครัวในหมู่บ้านแห่งนี้ก็หลายสิบปีมาแล้ว

สามารถส่งลูกสาวคนโตเข้าไปเรียนต่อในโรงเรียนประจำจังหวัด     เหมือนกับเพื่อนผู้อำนวยการคนอื่นๆที่นิยมส่งบุตรหลานเข้าเรียนโรงเรียนดังๆในตัวจังหวัด   ด้วยความมุ่งหวังที่ว่ามันจะทำให้ลูกหลานมีโอกาสสอบเรียนต่อในระดับมหาวิทยาลัยได้มากกว่าเรียนอยู่ตามโรงเรียนบ้านนอกคอกนา

หากทว่าสังคมแห่งการเรียนรู้ของเด็กๆในทุกวันนี้อยู่ตามห้างสรรพสินค้า  ร้านเกมส์   หรือร้านอินเตอร์เน็ต        ไม่ว่าจะเป็นลูกผู้ดีมีสกุล   หรือลูกชาวบ้านร้านตลาด   ต่างก็มีวิถีชีวิตแบบเดียวกัน

อย่างว่าแหละสังคมเมืองใหญ่สิ่งล่อหลอกยั่วยวนมันเยอะ   เรียนหนังสือก็เรียนอยู่ดอก   แต่เรียนอย่างอื่นก็มีเหมือนกัน

คนตัวเป็นๆมีเลือดเนื้อและชีวิต    นักเรียนหญิง  นักเรียนชายในระดับม.๕-๖  กำลังแตกเนื้อหนุ่มเนื้อสาว   เหมือนดอกไม้กำลังผลิดอกแย้มบาน   และอะไรๆก็เบ่งบานตามวัยเจริญพันธุ์

ลูกสาวของท่านผู้อำนวยการสามารถก็เช่นเดียวกัน   เธอกำลังเป็นสาวและเริ่มลงทะเบียนความรักกับเพื่อนชายในโรงเรียนมัธยมประจำจังหวัดนั่นแหละ      วิชาความรักเป็นวิชาที่ต้องมีภาคปฎิบัติมากกว่าภาคทฤษฎี    

สุดท้ายท้องไส้ก็ปั่นป่วน    อาเจียน   วิงเวียน    เป็นสัญญาณถึงชีวิตใหม่กำลังก่อเกิด     หากความจริงมันคือมารหัวขนคนไม่รักดี     การประหัตประหารชีวิตเล็กๆจึงเริ่มต้นขึ้นด้วยความโหดเหี้ยม    แต่เด็กมันดื้อด้านอยากออกมาชมโลกใบนี้

ส่วนชายหนุ่มนักเรียนมอก็ท่องวลีที่ว่า  ..ทีทับไม่ร้องทีท้องจะให้รับ   จึงติดเครื่องยนต์เบนซินถอยดีกว่า   ไม่เอาวดีกว่า...”

ลูกสาวคนเก่งที่ผู้อำนวยการหมายมั่นปั้นมือให้เป็นดาวมหาลัยกลับต้องอุ้มท้องกลับคืนบ้านไร่ปลายนา   แล้วคลอดลูกออกมาเป็นเด็กหญิงง่อยเปลี้ยเสียขา   เดินเหินไม่ได้   อันเนื่องมาจากการทำแท้งเถื่อนของแม่มดหมอผีนั่นเอง

คนเรานั้นไม่ค่อยยอมรับความจริงกันดอก     เช่นเดียวกันกับท่านผู้อำนวยการสามารถ   ท่านเฝ้าหวังในใจว่าสักวันหนึ่งหลานสาวจะต้องเดินเหินได้เหมือนคนปกติ   ผู้อำนวยการสามารถได้นำเอาหลานสาวไปรักษากับหมอน้ำมนต์หมอน้ำมัน    และเมื่อมีใครมาแนะนำให้ไปรักษาที่ไหน   ท่านผู้อำนวยการก็จะรีบพาหลานสาวไปทันที

มีเสียงส่าลือว่าท่านเทพทิพากรเป็นผู้ส่องซอดรู้แจ้งเห็นจริงในชาติปางก่อน   ชาตินี้  และชาติหน้า    ชาติไหนๆท่านก็มองเห็นอนาคตอนางอได้  แน่นอนท่านผู้อำนวยการของเรามีหรือจะยอมพลาดรถไฟเที่ยวสุดท้าย    

ความแจ้งว่า...ชาติก่อนเมื่อ๒,๕๐๐ ปีมาแล้ว   ท่านผู้อำนวยการเคยเป็นเจ้าเมือง   และมีทาสรับใช้มากมาย    การที่มีเหตุเช่นนี้ก็เพราะท่านกักขัง  และผูกมัดทาสเอาไว้ใต้ถุนบ้านจนลืมแก้   ทำให้ทาสผู้หญิง  ซึ่งต้องโทษเป็นชู้รักกับทาสผู้ชายของท่าน   มาในชาตินี้จึงเกิดมาเป็นหลานสาวของท่าน   ท่านจะต้องทำพิธีสะเดาะเคราะห์กรรม  ด้วยการไปทำบุญอุทิศส่วนกุศลที่แม่น้ำใหญ่ชายโขงก่อนพระอาทิตย์จะขึ้น   บาปกรรมที่ว่านี้จะถูกเทพยดาฟ้าดินเปิดบุญให้ใสแจ้งปานแก้วมณีศรีสวัสดิ์  อะริโย  อะริโย  อะริโย”

อาจารย์ ๓  ระดับ  ๘   สารถีคู่ใจกับผอ.โรงเรียนระดับ   ๙   และท่านเทพทิพากร   ได้พากันนั่งรถเก๋งคู่ใจห้อตะบึงตั้งแต่เวลาเที่ยงคืนเก้านาที   เพื่อที่จะไปให้ถึงเมืองชายฝั่งโขงหนองคาย   ทำพิธีสะเดาะเคราะห์กรรมริมฝั่งมหานที    พญานาค   พญาแถนแห่แหนมาชุมนุมรับกุศลผลบุญอันยิ่งใหญ่  ปรากฏการณ์นิมิตขอบฟ้าเบื้องบูรพาทิศเป็นแสงเงินแสงทองทอทาบโพ้นฟ้า  แลมหานทีอันกว้างใหญ่

ผ่านวันคืนอันปิติมาหลายเดือนแล้ว   หากทว่าอาการง่อยเปลี้ยเสียขาของหลานสาวกลับยังคงเหมือนเดิม   ไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง

เช่นเดียวกันกับเสี่ยตู่  เพื่อนมิตรของท่านเทพทิพากร    ที่เฝ้าติดตามปรนนิบัติอย่างใกล้ชิดตั้งแต่เริมวิถีแห่งเทพใหม่ๆ     ก็กำลังนำรถแบ็คโฮขุดคุ้ยหาสมบัติบนผลาญหินบ้านโนนศรีทอง   ซึ่งเป็นสถานที่นั่งบริกรรมคาถา  และวิปัสสนาของครูเปี๊ยกเมื่อหลายเดือนก่อน

เสี่ยตู่ใช้รถแบ๊คโฮขุดคุ้ยหาสมบัติจนผลาญหินบ้านโนนศรีทองกลายเป็นลำคลองส่งน้ำจากผืนป่าความยาวเป็นกิโลเมตร   เขาเพิ่งหยุดขุดคุ้ยไปได้ไม่นานนี้เอง  

เปล่าดอก   เสียตู่ หาใช่คนที่มีบุญญาธิการเหมือนอย่างที่ท่านเทพได้กล่าวทักเอาไว้   เพราะไม่มีแก้วแหวานเงินทองซุกซ่อนอยู่ใต้ผลาญหินแต่อย่างใดไม่.