เทพทิพากร-นักบุญอีสานมาแล้ว

เยี่ยม  ทองน้อย

๑๐.วิถีของคนขี่เสือ

จากวันที่ชีวิตซวนเซ    จนแทบจะหาพื้นที่หยัดยืนได้ยากยิ่งนั้น   หากทว่าวันนี้ของครูเปี้ยกแล้ว   ชีวิตกลับอุดมสมบูรณ์พูนสุขไปด้วยบุญบารมี   ผู้ยากแค้นลำเค็ญต่างเวียนวนมาให้ชุบชีวิตผายโผดและฟื้นตื่นจากทุกขเวทนาหลายพันหลายหมื่นคน

อาณาจักรเทพทิพากรจึงโดดเด่นอยู่ในท่ามกลางวิถีชีวิตของผู้คนชาวอีสานอันแล้งเค็ญ   เนื้อที่ ๓ ไร่จึงเปรียบเสมือนศาลาโรงธรรมที่ดับทุกข์ดับโศก   และเพิ่มความหวังอันเรืองรองของชีวิตผู้คน   เช่นเดียวกันวิถีแห่งเทพทิพากรที่จะต้องเคี่ยวกรำกับพลังภายในตามสมมตินาม   ว่าไปแล้วก็ไม่แตกต่างจากวิถีของคนขี่เสือ -  วรรณกรรมอันล้ำค่าของชาวอินเดียดอก

ทุกวันเทพทิพากรจะต้องแบกรับภารกิจอันยิ่งใหญ่นี้     ด้วยการตื่นนอนขึ้นมาในยามรุ่งเช้าของวันใหม่ด้วยความเมื่อยล้า     นั่งนึกตรึกตรองทั้งเหตุและผล   ก่อนที่จะต้มน้ำร้อนดื่มน้ำชา  หรือกาแฟเพื่อกระตุ้นพลังสร้างสรรค์   แล้วเดินเข้าไปในโรงธรรมศาลาเพื่อปฏิบัติกิจเทพ   ท่ามกลางรูปหล่อของพระพุทธหลายร้อยองค์   ก้มลงกราบพระพุทธ  พระธรรม  และพระสงฆ์   เป็นการเคารพบูชา

หลังจากนั้นก็ท่องบ่นพระคาถา   นะโม  ตะโป   จาถะ  อะริโย  อะริโย  อะริโย     เสร็จแล้วนั่งสมาธิแผ่เมตตาไปยังสัตว์ทั้งหลายที่เป็นเพื่อนทุกข์   เจ้ากรรมนายเวร   เจ้าที่เจ้าทาง   เจ้าป่าเจ้าเขา  คุณบิดรมารดา  คุณครูบาอาจารย์   และสิ่งศักดิ์สิทธิ์ทั้งหลายในสากลโลก    เทวดาฟ้าดิน  ผู้รักษาบ้านประตูสู่สวรรค์   ทั้งสี่ทิศ   จงได้เปิดบุญเปิดม่านชะตากรรมชีวิตให้สดใสสว่างดั่งแก้วมณีโชติ    อะริโย  อะริโย  อะริโย

เช่นเดียวกันกับภรรยาคู่ทุกข์  ซึ่งบัดนี้   เธอมิได้เป็นเพียงแม่บ้านหน้าแหล่เหมือนครั้งในอดีด   หากทว่าเมื่อพิศดูดวงหน้าในวันนี้  กลับเปล่งปลั่งมีน้ำมีนวล     ใบหน้าผ่องผุด   และอิ่มเอิบด้วยผะหลาบุญสุนทาน   อันเนื่องด้วยบุญบารมีแห่งเทพทิพากรโดยแท้

คิดแล้วก็อดที่จะขำขื่นและเปล่งถ้อยสรวลสราญมิได้    ก็ในอดีด  เธอเป็นเพียงเมียครูเปี้ยกที่ใครๆก็หน่ายแหนง   เพราะต้องขึ้นบ้านสูงลงบ้านต่ำ   ย้ำคำคิดคำขอหยิบยืมเงินดอกเพื่อมาต่อลมหายใจของลูกทั้งสองที่กำลังร่ำเรียนอยู่ในระดับชั้นมัธยมทั้งสองคน

บัดนี้  วิถีชีวิตกลับพลิกผัน   ย่างเหยียบก้าวเดินไปทางไหน  ใครๆก็เรียกแม่พระแม่เทพ    นี่ก็คงเป็นผลบุญอันเนื่องมาจากพระนางสร้อยดอกหมาก     เจ้าแห่งนครคูเมืองโดยแท้    เธออดคิดเปรียบเปรยตัวเองเหมือนกับพระนางมัทรี  และครูเปี้ยกที่ใครๆเรียกเทพทิพากรก็คือพระเวสสันดรนั่นทีเดียวล่ะ

ลูกหญิงลูกชายนั่นก็ใช่กัณหาชาลี   โอ...บุญบารมีโดยแท้     

คิดได้ดังนั้น   เธอก็รีบลุกตื่นจากห้องนอนอันอบอุ่น    เพื่อประกอบภารกิจแห่งวิถีของคนขี่เสือ   บ้านเรือนอันโอ่อ่าของเธอรายล้อมด้วยกำแพงธรรม  วัสดุที่นำมาก่อสร้างปรุงแต่ง    ครูเปี้ยกออกแบบเองทั้งสิ้น    มันคล้ายเรือนมหาปราสาทของท่านเทพจริงๆ 

 พื้นบ้านปูลาดด้วยอิฐดินเผา    สระน้ำมีดอกบัวผลิดอกแย้มบานกลางสระ    น้ำตกจากท่อประปาไหลรินเวียนวนอยู่ทุกเมื่อเชื่อวัน    ห้องน้ำห้องส้วมรองรับญาติธรรมหลายสิบห้อง     ห้องดื่มกาแฟ  ห้องของที่ระลึก   ตู้บริจาคเพื่อร่วมกันทะนุบำรุงสุขภาพและบุญบารมีของท่านเทพ

เรียกได้ว่าเนื้อที่ ๓ ไร่  ไม่มีที่ตรงไหนว่างเปล่า    ใครมาเยี่ยมยามก็เหมือนได้มาเปลื้องทุกข์รับสุขกันถ้วนหน้า   กลับบ้านไปด้วยความหวังอันเรืองรอง   เจ้าใหญ่นายโต   ท่านนายพันท่านนายพล  ผอ.เขตพื้นที่   นายกอบต. นายกอบจ.ต่างก็ปราวณาเป็นข้ารับใช้ให้กับเทพทิพากร      โอ้ย..สะอื้นสะออนหมากหัวใจจริงๆ

นางมัทรีแห่งบ้านโนนสวนปออยากหัวร่อกับชะกรรมชีวิตที่พลิกผันหลายตรลบ   หากทว่า   เธอก็เหมือนกับนางมัทรีที่จะต้องร่วมเดินเคียงบ่าเคียงไหล่พระสามีเวสสันดร   เทพทิพากร  หรือครูเปี้ยกของคนกันเอง    และเมื่อนุ่งขาวห่มขาว    เปล่งถ้อยคำ ...นะโมตะโปจาถะ  อะริโย  อะริโย  อะริโย    เท่านั้นแหละ    บุญเปิดทั้งสี่ทิศแปดทิศ    ส่องซอดทะลุไปถึงชั้นฟ้ามหานทีโน่นเลยทีเดียว

ใครๆก็กล่าวว่าท่านเป็นผู้ศักดิ์สิทธิ์  ชาวบ้านร้านตลาดต่างก้มกราบบุญบารมีของท่านเทพทิพากร   ผองชนคนรากหญ้าหน้าคล้ำดำหมองต่างพากันโหยหาแก้วแหวนเงินทอง   อันเนื่องด้วยนโยบายประชานิยมหว่านโปรยลงมา    หากทว่าบัดนี้เทวดาทักษิณต้องโทษคดีจากพวกอำมาติยาขี้ริษยา     จึงทำการยึดอำนาจ   แต่แล้วก็มิอาจขัดขืนยืนต้านพลังมหาประชาชน    ผู้ชื่นชมนโยบายเงินอยู่ในอากาศ   และช้อปไว  ใช้แหลก  เอาเงินอนาคตมารับประทาน

พวกเขาต่างรอคอยท่านเทวดาทักษิณจะกลับมาผายโผดอีกครั้งและอีกครั้ง   ตอนนี้ปล่อยให้ท่านนอมินีชมพู่มะเหมียวจ้อปากพาจนไปก่อน    เมื่อจัดตั้งมวลชนคนหน้าแหล่ได้สำเร็จ    คอยดูก็แล้วกัน   ต่อให้พวกพันธมิตรประชาธิปตายอำมาติยา ชั้นสูง   และขุนทหารอนุรักษ์ก็มิอาจต้านทานกงล้อประวัติศาสตร์อย่างพวกตุลาชินทำนายเป็นแน่แท้ ...

เสียงเปล่งถ้อยคำคาถาดังแว่วมาจากธรรมศาลา    พระอาทิตย์ยังไม่ส่องแสงเลย   หน้ากำแพงธรรมก็เปิดรับผู้ใฝ่บุญบารมีรายแล้วรายเล่า    คนงานคนรับใช้กำลังเตรียมก่ออิฐผสมปูนก็ต้องหลีกทาง   ลูกสาวลูกชายตื่นนอนแล้วต่างก็ช่วยกันประกอบภารกิจ   ปัดกวาด  เช็ดถู  จัดเตรียมภาชนะรองรับแขกญาติธรรม

ภารกิจรับนิมนต์ของเทพทิพากรได้รับการจัดคิวโดยฝีมือของนางมัทรี   ผู้เรียนรู้ได้รวดเร็วยิ่ง  สมกับเป็นแม่พระแม่เทพจริงๆ  ความจริงเธอน่าจะเป็นพระนางซูสีไทเฮามากกว่า  เพราะเป็นผู้ทรงอำนาจบารมียิ่งกว่าใครๆเพราะหลังจากที่ไปกราบขอพรมาจากร่มโพธิ์ทองของพระพุทธองค์ที่ประเทศอินเดียแล้ว    ราศีของเธอก็เปล่งบารมี   จนท่านนายพลนอกราชการต้องก้มกราบเลยทีเดียวล่ะ

เมื่อบุญบารมีของท่านเทพทิพากรแก่กล้า  แม้แต่ขีปนาวุธของผู้นำอิหร่านก็เอาไม่อยู่      ท่านเทพทิพากร  หรือครูเปี้ยกของเพื่อนครูเราก็เลยได้เวลาอำลาพาจากชีวิตข้าราชการครูด้วยการเข้าร่วมโครงการเออร์ลี่   เอาเงินก้นถุงตามนโยบายบายลดจำนวนข้าราชการของประเทศยิ้มแย้มแก้มตุ๋ย

งานนี้  แม้อาวุโสอายุราชการจะไม่มาก    หากทว่า  อ.ก.ค.ศ. และผอ.สำนักงานเขตพื้นที่ก็ไทเดียวกัน   ร่วมศรัทธาในบุญบารมีเทพทิพากรเหมือนกัน   ที่สำคัญได้เป็นใหญ่เป็นโตอยู่ในเวลานี้ก็เพราะเทพทิพากรเป็นผู้ชี้ทางสว่างไสว   เมื่อเป็นพระประสงค์ของพระนางสร้อยดอกหมาก  โลกและชีวิตเทพทิพากรบอกว่ามีเทพยดาฟ้าดินท่านขีดเส้นให้เดินไป   จึงมิอาจต้านทานได้

บัดนี้   ท่านเทพทิพากรได้เป็นเทพได้สมบูรณ์แล้ว    เส้นทางชีวิตที่เกี่ยวติดอยู่กับระบบราชการครูสิ้นสุดลง   ไม่ต้องอิงแอบอาศัยความเป็นข้าราชการมาสร้างบุญบารมี     เหมือนอย่างเพื่อนครูผู้ริษยาว่าร้ายให้เสื่อมเสียดอก

เสือตัวใหญ่สีขาวกระโจนทะยานไปบนทางช้างเผือก    ไล่เขมือบภูมิปัญญา    และดวงตาอันมืดมิดของผู้คน  ซึ่งเต็มไปด้วยความอ้างว้างโดดเดี่ยว     ริมฝีปากหื่นกระหาย   อันเนื่องด้วยความแร้นแค้นลำเค็ญโบกโบย       บนหลังเสือตัวใหญ่สีขาว    เทพทิพากรเปล่งถ้อยคำสีแดงคล้ายสีเลือด อะริโย  อะริโย  อะริโย.