พิมพ์หน้านี้
|
บทกวีรำลึก อาลัย..น้องโบว์-อังคนา ระดับปัญญาวุฒิ เธอมาและจากไป... เผด็จการจัญไรมันเข่นฆ่า กลางถนนท้องทุ่งรัฐสภา เช้าที่เจ็ดตุลามหาทมิฬ เธอคือหญิงสาวแห่งยุคสมัย ในวันและวัยอันกรุ่นกลิ่น สิทธิเสรีภาพอาบดวงจินต์ เธอวาดฝันถึงถิ่นแผ่นดินงาม เมื่อมารยังครองเมือง... เสียงแห่งความแค้นเคืองตะโกนถาม เพื่อนพ้องน้องพี่จึงลุกตาม ท่ามกลางห่ากระสุนแก๊สน้ำตา เช้าวันนี้ฟ้าสีทอง... หากกลับหม่นหมองในไม่ช้า เมื่อกระสุนปืนกลแก๊สน้ำตา สาดใส่ผู้หาญกล้าตุลาคม ฉับพลันร่างเธอก็ล้มลง ปลิดปลงชีวิตสวยสม อรุณรุ่งพรุ่งนี้มิดอมดม สิ้นลมสิ้นใจในสายธาร อังคนา ระดับปัญญาวุฒิ สดใสบริสุทธิ์และอาจหาญ จิตใจกล้าต่อสู้เผด็จการ พวกทายาททมิฬมารอสูรร้าย หลับเถิดหญิงสาวของแผ่นดิน ประชาชนน้ำตารินร่วงเป็นสาย แผ่นดินนี้คนดีคือความตาย จารึกไว้แห่งเดือนตุลาคม.
|