ณ ม.หอการค้าไทย หลวงปู่ติช นัท ฮันท์ ได้กรุณาสอนสั่งพวกเรา เกี่ยวกับรักที่แท้ของพรหมวิหาร 4 ว่า หากเรารักใครสักคน และความรักนั้นเป็นรักที่แท้ ในความรักนั้นจะต้องมีองค์ประกอบของการไร้ซึ่งการแบ่งแยก

ในสัจธรรมของพระพุทธองค์นั้น ได้ทรงสอนออกมาเป็น พรหมวิหาร 4 ดังนี้

เมตตา คือ ไมตรีที่จะหยิบยื่นความสุขให้กับคนที่เรารัก หากเราไม่เข้าใจทุกข์ของอีกฝ่าย ไม่เข้าใจในแรงบันดาลใจของเขา เธอก็จะไม่สามารถหยิบยื่นความสุขที่แท้จริงให้แก่เขาได้

ภาวนา คือ ความสามารถที่จะถอนความเจ็บปวดและความทุกข์ของคนที่เรารักได้ เราจะถอนความเจ็บปวดและความทุกข์ได้อย่างไร หากเราไม่เข้าใจความทุกข์และความเจ็บปวดของเขา นั่นเหตุผลว่า การปฎิบัติความกรุณา เราต้องมองความทุกข์ ความเจ็บปวดของเขาอย่างเข้าใจ

มุทิตา คือ การมอบความปิติ ถ้าหากในความรัก ทำให้อีกฝ่ายเป็นทุกข์ เราต้องพัฒนารักที่แท้ให้มีพลัง พลังแห่งรักที่แท้ จะนำพา บำรุง หล่อเลี้ยง มุทิตาจึงเป็นคุณสมบัติของรักที่แท้

อุเบกขา คือ ความเป็นกลางไม่แบ่งแยก คือการรวมเอาทุกสิ่งทุกอย่างเข้ามา โอบรับไว้ เราสามารถรักเขาได้เมื่อเราเข้าใจความทุกข์ของอีกฝ่าย ถ้าเราไม่เข้าใจ เราก็จะไม่สามารถ ทำให้อีกฝ่ายมีความสุข แต่กลับทำเพิ่มพูนความทุกข์มากมาย

เป็นคำสอนสามารถนำมาใช้ได้ในชีวิตประจำวันได้ดีทีเดียว กับมิตรสหาย กับเพื่อนร่วมงาน กับสังคมวงกว้าง สิ่งเหล่านี้เน้นที่การปฏิบัติในปัจจุบันขณะ เพียงแค่อ่านแล้วเข้าใจ รู้สึกดี ทว่าขาดการปฏิบัติ ก็ไม่สามารถทำให้เราพัฒนาตัวตนได้อย่างแท้จริง

ผมเพิ่งเจอบททดสอบเข้ากับตนเอง อันมีสาวน้อยนางหนึ่งเข้ามาเกี่ยวข้องในช่วงยามเช้าของวันนี้ แม้จะไม่หนักมากๆเหมือนที่เคยเจออย่างที่ในอดีต ไม่ได้ขุ่นเคืองอะไร ทว่าเป็นบททดสอบได้อย่างดี ในการตามรู้เท่าทันของอารมณ์ตัวเอง รับรู้ลีลาการเคลื่อนไหวของอารมณ์ ได้อย่างน่าประหลาดใจ

ถึงที่สุดแล้ว ผมก็รับรู้ว่า ผมยังต้องตามเรียนรู้อย่างเข้าใจอีกพอควรทีเดียว ที่จะเข้าใจในรักแห่งรัก เพราะความรักของพรหมวิหาร 4 นั้น เป็นรักแบบโอบกอดใช่ว่าแบ่งแยก