เห็นหน้าของบรรดาพลพรรคไทยรักไทยที่ประกาศตัวจะทำหน้าที่เป็นสื่อมวลชนที่จะ “ร่วมสร้างสรรค์ประชาธิปไตย ด้วยข้อมูลข่าวสารที่เป็นจริง”  ผ่านทางสถานีข่าวผ่านดาวเทียมที่เรียกตัวเองว่า “พีทีวี” แล้ว ก็อดรู้สึกแปลกๆ ไม่ได้

      เพราะแต่ละท่านดูจากประวัติแล้วต่างก็เป็นนักการเมืองอาชีพล้วนๆ  บางคนอาจเคยเป็นพิธีกรหรือนักวิเคราะห์ข่าวมาบ้าง แต่ก็ไม่เคยได้พิสูจน์ตัวเองว่าเคยต่อสู้เพื่อเสรีภาพของสื่อมวลชนหรือกล้ามีปากมีเสียงกับผู้มีอำนาจทางการเมืองแต่ประการใด  แถมยังรีบวิ่งเข้าซบนักการเมืองทันทีที่มีโอกาส

        แต่วันนี้คนเหล่านี้กำลังประกาศตัวว่าจะขอเป็นสื่อมวลชน   เสมือนหนึ่งว่าอยู่ดีๆ ก็สามารถสลัดความเป็นนักการเมืองทิ้งแล้วหันมาใส่หมวกคนทำข่าวแทนในเวลาเพียงแค่ชั่วข้ามคืน โดยไม่ต้องแคร์ว่าคนอื่นจะคิดอย่างไร

        ผมไม่มีข้อโต้แย้งใดๆ ทั้งสิ้นถ้าคนที่เข้าจะมาทำสื่อมาด้วยความผูกพันต่อวิชาชีพและมีความเชื่อมั่นในหลักการของการเป็นสื่อที่เป็นปากเสียงให้กับประชาชนจริงๆ โดยไม่เป็นเครื่องมือของใคร     และคนเหล่านี้ควรมีสิทธิเสรีภาพเต็มที่ในการรายงานข่าวและแสดงความเห็น

            ซึ่งก็ไม่ใช่เรื่องใหม่ที่คนทำสื่อต้องดิ้นรนหาทางสื่อสารกับสังคมผ่านทางช่องทางต่างๆ เท่าที่จะทำได้ในยามที่บ้านเมืองถูกปิดหูปิดตาจากผู้มีอำนาจ เหมือนที่เกิดขึ้นในช่วงห้าปีของรัฐบาลทักษิณ

        แต่ถ้าคนที่อ้างตัวว่าทำหน้าที่สื่อแต่หน้ายังปะยี่ห้อของพรรคการเมืองบางพรรคอยู่  ผมว่ายากครับที่จะให้ชาวบ้านยอมรับว่าท่านทั้งหลายจะพูดความจริงหรือทำหน้าที่สื่ออย่างตรงไปตรงมาได้

        จะให้เชื่อว่าคนเหล่านี้เป็นสื่อมวลชนที่อิงผลประโยชน์ของสังคมได้อย่างไร ก็ในเมื่อคนกลุ่มเดียวกันนี้ไม่เคยแสดงอาการรู้ร้อนรู้หนาวในขณะที่บ้านเมืองกำลังลุกเป็นไปเพราะนักการเมืองที่อยู่ในอำนาจขณะนั้น (ก็ไม่ใช่ใครที่ไหน ก็เจ้านายของคนเหล่านี้แหละ)  มุ่งแต่ประโยชน์ส่วนตัวและพวกพ้อง  

            และขณะที่เจ้านายและคนรอบข้างถูกกล่าวหาว่าโกงกิน  มีผลประโยชน์ทับซ้อน ท่านทั้งหลายเหล่านี้ก็อยู่เฉย ไม่ส่งเสียงแม้แต่แอะเดียว

            และเมื่อเจ้านายและครอบครัวเอาสมบัติของชาติไปขายให้กับต่างชาติ  ท่านเหล่านี้ก็ไม่เห็นจะมีอาการเดือดเนื้อร้อนใจอะไรทั้งสิ้น

           ทั้งๆ ที่ก็มีภาพว่าเป็นนักการเมืองเลือดใหม่ที่น่าจะมีระดับความอดทนต่อความชั่วร้ายทางการเมืองต่ำกว่านักการเมืองรุ่นเก่า      แต่สุดท้ายแล้วท่านเหล่านี้ก็ไม่ได้มีอะไรแตกต่างแม้แต่น้อย     

           มิหนำซ้ำบางคนยังออกมาปกป้องเจ้านายแบบไม่ลืมหูลืมตา   โดยไม่สนใจด้วยซ้ำว่าข้อเท็จจริงจะเป็นอย่างไร และก็ไม่แคร์ว่าชาวบ้านจะรู้สึกอย่างไร

         แต่มาวันนี้คนเหล่านี้กำลังจะบอกชาวบ้านว่า พร้อมจะมาทำหน้าที่สื่อพร้อมด้วยสโลแกน “ข่าวที่เป็นข่าว ทุกรายละเอียด ตรงไปตรงมา ไม่บิดเบือน”

        คำแนะนำของผมก็คือ  ท่านทั้งหลายเหล่านี้ไม่ต้องทำอะไรแบบอ้อมค้อม  ไม่ต้องเสียเวลาสร้างภาพของการเป็นสื่อมวลชน 

         บอกชาวบ้านตรงๆ ไปเลยว่าท่านเป็นใคร  และกำลังรับใช้ใคร 

       เพราะยังไงๆ ท่านก็สลัดภาพของการเป็นสมุนของกลุ่มอำนาจเก่าออกไปไม่ได้อยู่ดี   

       พูดจาแบบ “ตรงไปตรงมา ไม่บิดเบือน” ให้สมกับสโลแกนตั้งแต่เริ่มต้นเลยจะไม่ดีกว่าหรือ