สัปดาห์ก่อนได้ไปร่วมงานวันชาติสหรัฐมอเมริกาที่โรงแรมแห่งหนึ่ง  แต่คนที่เป็นดาราของงานกลับไปไม่ใช่เจ้าภาพ

                แต่เป็นพล.อ. สนธิ บุญยรัตกลิน ประธานคณะมนตรีเพื่อความมั่นคงแห่งชาติ  ขนาดทั้งหนุ่มทั้งสาวเข้าคิวขอถ่ายรูปด้วยอย่างไม่ขาดสาย

                เป็นคนดังก็อย่างนี้แหละ   

                แต่ที่มีคนเป็นห่วงกันก็คือ  ท่านประธาน คมช. จะเผลอไผลคิดไปว่าความดังหรือความชื่นชมจากชาวบ้านสามารถแปรเป็นความนิยมทางการเมืองได้

                แม้แต่คนใน คมช. บางคนซึ่งร่วมโค่นล้มรัฐบาลทักษิณแบบเคียงบ่าเคียงไหล่พล.อ. สนธิมาตั้งแต่ต้นยังอดรู้สึกกังวลใจไม่ได้ว่าความดังกำลังเริ่มกลายเป็นดาบสองคม

                เพราะอาจจะทำให้ประธาน คมช. หลงคิดไปว่าถ้ามีเสียงเชียร์หรือเสียงชื่นชมจากชาวบ้านมากขนาดนี้การเล่นการเมืองอาจจะง่ายเหมือนกับการปฏิวัติ

                ท่านอาจจะคิดเลยเถิดถึงขั้นจะสลัดเครื่องแบบทหารทิ้งหลังเกษียณในเดือนตุลาคมนี้และกระโจนเข้าสู่เวทีการเมือง    และเผลอๆ อาจจะมีพรรคการเมืองบางพรรคตั้งท่ารอรับท่านอยู่แล้วก็ได้

                และถ้าดูจากการให้สัมภาษณ์ของพล.อ. สนธิ ในช่วงที่ผ่านมา ก็น่าจะตีความได้ไม่ยากว่าท่านมีความคิดจะเล่นการเมืองอยู่ในหัวถึงแม้ปากของท่านจะพูดเป็นอย่างอื่นก็ตาม

                พล.อ. สนธิก็คงเหมือนกับผู้หลักผู้ใหญ่ในบ้านเราที่มักจะมีคนรอบข้างคอยเชียร์หรือคอยป้อนข้อมูลผิดๆ ให้

                ผมจะไม่ประหลาดใจเลยถ้าคนใกล้ชิดจะพูดกรอกหูท่านทุกวันว่าท่านควรจะเล่นการเมืองหลังเกษียณเพราะท่านมีบารมีและความสามารถพอที่จะเป็นนายกรัฐมนตรีได้           

                ยิ่งมีกระแสข่าวว่ามีคนบางคนใน คมช. คอยเป็นเจ้ากี้เจ้าการในการเกณฑ์เอาคนของอดีตพรรคไทยรักไทยมารวมตัวกันตั้งพรรคการเมืองใหม่ก็ยิ่งทำให้เกิดข่าวลือมากขึ้นว่าเป็นความพยายามปูทางสู่ทำเนียบรัฐบาลให้กับใครใน คมช. หรือเปล่า

                ก็เพราะความเกรงใจหรือเพราะความต้องการเอาอกเอาใจผู้ใหญ่  เสียงเชียร์ให้ประธานคมช. สวมหมวกการเมืองคงจะมากกว่าเสียงคัดค้านแน่

                ผมนึกภาพไม่ออกเหมือนกันว่าจะมีคนรอบข้างคนไหนกล้ากระซิบบอก พล.อ, สนธิว่าอย่าไปคิดเล่นการเมืองเลย เพราะมันทั้งไม่เหมาะและไม่คุ้ม

                ทำไปทำมาเส้นทางที่คิดว่าจะนำไปสู่ความยิ่งใหญ่ทางการเมืองอาจจะพาท่านลงเหวเหมือนกับที่เคยเกิดขึ้นกับอดีตผู้นำเหล่าทัพหลายคนมาแล้ว

                “พวกผมพูดไปท่านไม่ฟังหรอก”  เป็นคำตอบของนายทหาร คมช. ท่านหนึ่งซึ่งเริ่มเป็นห่วงว่าพล.อ. สนธิอาจจะกำลังถูกกระแสพาไป เมื่อผมถามว่าทำไปคนใน คมช. ด้วยกันถึงไม่ช่วยกันดึงท่านไว้

                นายทหารท่านนี้ยืนยันว่าบทบาทของทหาร โดยเฉพาะของ คมช. ควรยุติลงทันทีที่รัฐธรรมนูญผ่านการลงประชามติและมีการเลือกตั้ง   เพราะภารกิจของ คมช. คือการกำจัด “ระบอบทักษิณ” และนำประเทศกลับเข้าสู่ความเป็นประชาธิปไตย

                บทเรียนในอดีตควรสอนให้ทหารรู้ว่าไม่ควรเข้าไปยุ่งเกี่ยวกับการเมืองอีก

                ถ้าขนาดคนใกล้ชิดที่ยอมเสี่ยงชีวิตร่วมต่อสู้กันมายังไม่กล้าพูดกับท่านประธาน คมช. แบบตรงไปตรงมาหรือพูดไปแล้วท่านไม่ฟัง

                ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าเสียงทัดทานจากคนอื่น จะมีความหมายแค่ไหน

                แต่ไม่ว่าเสียงหนุนหรือเสียงค้าน ก็คงไม่สำคัญเท่ากับว่า ตัวพล.อ. สนธิเองคิดยังไง