ไม่ว่าจะแก้ตัวอย่างไร  บรรดาแกนนำม็อบรักทักษิณ ไม่มีทางปฏิเสธความรับผิดชอบต่อความรุนแรงที่เกิดขึ้นหน้าบ้านพล.อ. เปรม ตินสูลานนท์ เมื่อกลางดึกคืนวันที่ 22 ก.ค.  ได้

            ไม่ว่าจะเป็นหมอเหวง  จักรภพ   วีระ ณัฐวุฒิ หรือจตุพร  ซึ่งต่างพยายามอ้างมาตลอดว่าไม่มีเจตนาใช้ความรุนแรงในการประท้วง

                เพราะนับตั้งแต่วินาทีที่ตัดสินใจพาฝูงชนหลายพันคนออกเดินทางจากสนมหลวงเพื่อมุ่งหน้าไปบ้านสี่เสาเทเวศน์       แกนนำม็อบเหล่านี้ต่างก็รู้ดีว่ากำลังนำผู้ชุมนุมไปพบกับอะไร

                คำประกาศบนเวทีก่อนจะเคลื่อนออกจากสนามหลวงว่า การเคลื่อนขบวนครั้งนี้จะไม่มีการถอยกลับ  เหมือนกับพระเจ้าตากสินที่ทรงสั่งให้กองทัพทุบหม้อข้าว    เป็นการส่งสัญญาณชัดเจนว่าเจตนาของแกนนำคืออะไร

            แกนนำทุกคนรู้ดีว่าขอ้เรียกร้องให้ พล.อ. เปรม ลาออกจากตำแหน่งประธานองค์มนตรี นั้นเป็นข้อเรียนกร้องที่ไม่มีทางเป็นไปได้    เป็นข้อเรียกร้องที่สร้างขึ้นมาเพื่อปูทางไปสู่การเผชิญหน้า

                ทุกคำพูดบนเวทีบนรถของแกนนำระหว่างการเคลื่อนขบวนเต็มไปด้วยการยั่วยุ    แสดงความกระเหี้ยนกระหือรือที่จะเผชิญหน้ากับเจ้าหน้าที่ตำรวจ

                เพราะฉะนั้นจึงไม่น่าประหลาดใจที่ทำไมการเคลื่อนขบวนครั้งนี้จึงจบลง

ด้วยการปะทะกันจนกลายเป็นการจลาจลขนาดย่อมๆ

            แม้แต่ในช่วงที่วิกฤติที่สุดเมื่อผู้ชุมนุมหลายร้อยคนแสดงความป่าเถี่อนด้วยการขว้างสิ่งของใส่เจ้าหน้าที่ตำรวจจนได้รับบาดเจ็บไปหลายคน  บรรดาแกนนำทั้งหลายยังไม่มีทีท่าว่าจะพยายามสยบอารมณ์คนเหล่านี้   ในทางตรงกันข้ามกลับมีเสียงยั่วยุจากบนเวทีด้วยซ้ำ

            ยังดีที่ตำรวจเลือกใช้วิธีการตั้งรับ  ไม่ใช่อาวุธแม้แต่กระบองตอบโต้    เหตุการณ์จึงไม่บานปลายเข้าทางคนที่อยู่เบื้องหลังความวุ่นวายที่เกิดขึ้น

                เหตุการณ์รุนแรงที่เกิดขึ้นเป็นการฟ้องทุกอย่างเกี่ยวกับเจตนาของแกนนำทั้งหลายของม็อบ

                มันชัดเจนว่าคนเหล่านี้ไม่แคร์ถ้าจะต้องมีคนบาดเจ็บล้มตาย  ไม่สนใจถ้าจะถูกกล่าวหาว่าพาคนไปตายเพราะในสถานการณ์ที่เต็มไปด้วยอารมณ์และความสับสนแบบนั้น ไม่มีใครรับรองได้ว่าจะไม่มีความรุนแรงที่คาดไม่ถึงเกิดขึ้น

            นี่ไม่ใช่การเรียกร้องหรือการต่อสู้เพื่อประชาธิปไตยอย่างแน่นอน     นี่เป็นความพยายามที่จะทำให้เกิดการนองเลือกต่างหาก

                แกนนำของม็อบหมดสิทธิที่จะอ้างในเรื่องของประชาธิปไตยอีกต่อไปแล้ว   เพราะประชาธิปไตยไม่ใช่เรื่องของการใช้ความรุนแรงอย่างแน่นอน

                และก็ไม่ใช่การพาคนไปสู่การนองเลือด

            มีคนเพียงคนเดียวที่จะได้ประโยชน์จากความรุนแรงที่เกิดขึ้น

                นั่นก็คือทักษิณ ชินวัตร