วันก่อนบรรดาแกนนำกลุ่มไทยรักไทยประกาศเสียงดังฟังชัดว่า ถ้าร่างรัฐธรรมนูญผ่านการลงประชามติ ทักษิณ ชินวัตรจะไม่ได้กลับประเทศไทย

                พูดง่ายๆ ก็คือ กำลังต้องการให้คนไทยเลือกระหว่างรัฐธรรมนูญกับอดีตนายกฯ ทักษิณ

                สำหรับคนที่มีความคิดความอ่านแล้ว  ไม่ต้องคิดอะไรมากเลยระหว่างรัฐธรรมนูญกับทักษิณ

                ไม่ใช่เพราะทักษิณหรือถึงทำให้มีรัฐธรรมนูญฉบับนี้ขึ้นมา

                ไม่ใช่เพราะระบอบทักษิณที่เกือบทำให้บ้านเมืองล่มจมหรือที่ทำให้เกิดการปฏิวัติและตามมาด้วยการร่างรัฐธรรมเพื่อป้องกันการกลับมาของนักการเมืองที่มุ่งผลประโยชน์ส่วนตัวและพรรคพวกเป็นที่ตั้ง

                ถึงจะมีเสียงคัดค้านเนื้อหารัฐธรรมนูญในหลายประเด็น แต่ที่แน่ๆ รัฐธรรมนูญฉบับนี้มีค่ากว่าทักษิณแบบเทียบกันไม่ได้

เป็นที่น่าสังเกตว่าการตีปี๊บต่อต้านรัฐธรรมนูญล่าสุดของกลุ่มไทยรักไทยเกิดขึ้นในขณะที่มีข่าวครึกโครมเกี่ยวกับการติดสินบนตุลาการรัฐธรรมนูญในคดียุบพรรค  แต่ก็แปลกที่ไม่มีใครในกลุ่มไทยรักไทยออกมาให้ความเห็น หรือแสดงจุดยืนในเรื่องนี้

                ต่างพากันแกล้งเซ่อ ไม่รับรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น 

                แต่ถ้ามองย้อนกลับไป  ทำให้อดคิดไม่ได้ว่าทำไมแกนนำอดีตไทยรักไทยอย่างคุณจาตุรนต์ ฉายแสงถึงได้มี “สัมผัสที่หก” ถึงขนาดกล้าประกาศว่าตุลาการรัฐธรรมนูญจะตัดสินคดียุบพรรคออกมาในแนวไหน ทางพรรคก็พร้อมจะน้อมรับ

                หรือเพราะได้รับข้อมูลบางอย่างที่ชาวบ้านทั่วไปไม่รู้ ถึงได้แสดงความมั่นอกมั่นใจอย่างนั้นออกมา

                รู้ว่ายังไงๆ  กระแสสังคมก็คงสู้กำลังภายในไม่ได้แน่

                แต่พอตุลาการรัฐธรรมนูญตัดสินไม่เป็นไปตามคาด   คุณจาตุรนต์ก็ออกมาตีโพยตีพาย กล่าวหาทั้งหมดเป็นฝีมือของอำนาจเผด็จการที่ต้องการทำลายพรรคไทยรักไทย

                ถึงแม้จนถึงขณะนี้เรายังไม่รู้ว่าใครเป็น “ไอโม่ง” ที่อยู่เบื้องหลังการติดสินบนตุลาการ  แต่ก็คงตอบไม่ยากว่าใครจะได้ประโยชน์มากที่สุดถ้าความพยายามติดสินบนเป็นผลสำเร็จ

                ถ้าเกิดการติดสินบนลงเอยด้วยการมีการรับเงินรับทองกันจริง  ผลการวินิจฉัยยุบพรรคและการห้ามกรรมการบริหารมีกิจกรรมการเมืองห้าปี ก็คงจะพลิก    ทั้งๆ บรรดาพลพรรคไทยรักและเจ้านายใหญ่ที่ลี้ภัยอยู่ในกรุงลอนดอนก็คงตีปีกกันเป็นแถวๆ

                และป่านนี้คุณจาตุรนต์และบรรดาแกนนำไทยรักไทยก็คงจะวุ่นอยู่กับการเตรียมตัวหาเสียงในการเลือกตั้ง แทนที่จะเสียเวลาอยู่กันการรณรงค์ ล้มร่างรัฐธรรมนูญ  ท่อน้ำเลี้ยงก็คงจะไหลแบบเต็มสูบ ไม่กระปริบกระปรอยเหมือนทุกวันนี้

                เพราะยังไงๆ กลุ่มอำนาจเก่าก็ยังเชื่อว่ายังมีฐานเสียงหนาแน่นในภาคเหนือและอิสาน  และชื่อของอดีตเจ้านายใหญ่ก็ยังขายได้ 

                แต่ในเมื่อความพยายามติดสินบนล้มเหลวเพราะตุลาการท่านไม่เล่นด้วย  ก็เลยต้องเปลี่ยนแผน

                ทำไปทำมาการหาเรื่องบอยคอตรัฐธรรมนูญก็เป็นเพียงแค่เกมการเมืองเพื่อทำให้ความวุ่นวายทางการเมืองมันยืดเยื้อ  เพราะถ้ามันยิ่งวุ่นเท่าไรมันก็ดีสำหรับเจ้านายใหญ่เท่านั้น

                แต่คุณจาตุรนต์และคนไทยกลุ่มไทยรักไทยย่อมรู้ดีมิใช่หรือว่า ยังไงๆ ทักษิณก็ไม่มีทางได้กลับเมืองไทยในอนาคตอันใกล้นี้  ไม่ว่ารัฐธรรมนูญจะผ่านการลงประชามติหรือไม่

                ส่วนที่อยากเห็นทักษิณกลับเป็นใหญ่ทางการเมืองนั้นเลิกคิดไปได้เลย  ไม่ว่าทักษิณจะพยายามต่อท่อน้ำเลี้ยงเข้ามามากขนาดไหน  เพราะทุกวันนี้สถาบันหลักๆ ของประเทศทั้งหมดไม่ต้องการเห็นระบอบทักษิณเกิดขึ้นในเมืองไทยอีก

                ถ้าการลงประชามติวันอาทิตย์นี้เป็นการต้องเลือกระหว่างรัฐธรรมกับทักษิณเหมือนที่พลพรรคกลุ่มไทยรักไทยต้องการสร้างภาพ

                ก็ยิ่งชัดเข้าไปใหญ่ว่าทางเลือกของคนไทยคืออะไร

                ระหว่างการเดินไปข้างหน้ากับการหวนกลับมาของระบบการเมืองที่การโกงการเลือกตั้งและการติดสินบนระบบยุติธรรมเป็นส่วนหนึ่งของวิถีการเมืองที่คนไทยต้องยอมรับ